Ωστόσο, η ενδιάμεση έκθεση για τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν για το κλίμα στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Παρισιού “είναι ένας κόκκινος συναγερμός για τον πλανήτη μας”, επιμένει.

Οι σχεδόν 200 υπογράφοντες τη Συμφωνία για το Κλίμα του 2015 που στοχεύει στη μείωση της υπερθέρμανσης στους +2 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή (και εάν δυνατό στον +1,5 βαθμό Κελσίου) έπρεπε να υποβάλουν πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2020 τις αναθεωρημένες δεσμεύσεις τους, που αποκαλούνται “εθνικά καθορισμένη συνεισφορά” (ΕΚΣ / NDC).

“Είναι απίστευτο να σκεφθεί κανείς ότι ενώ οι χώρες αντιμετωπίζουν μια έκτακτη ανάγκη που μπορεί μακροπρόθεσμα να εξαλείψει την ανθρώπινη ζωή από αυτόν τον πλανήτη, και ότι παρ’ όλες μελέτες, όλες τις εκθέσεις και τις προειδοποιήσεις των επιστημόνων όλου του κόσμου, πολλές χώρες εμμένουν στην προσέγγισή τους ως προς την υφιστάμενη κατάσταση”, δήλωσε η υπεύθυνη για το Κλίμα του ΟΗΕ Πατρίτσια Εσπινόζα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου.

Ο ΟΗΕ θα κάνει νέα έκθεση αξιολόγησης των εθνικά καθορισμένων συνεισφορών (ΕΚΣ) πριν από την προθεσμία αυτή. Πολλοί περιμένουν μέχρι τότε ειδικότερα, τις συνεισφορές της Κίνας, η οποία δεσμεύτηκε στην ουδετερότητα του άνθρακα μέχρι το 2060 αλλά δεν κατέθεσε νέα ΕΚΣ, και των Ηνωμένων Πολιτειών, των οποίων ο νέος πρόεδρος Τζο Μπάιντεν έθεσε το κλίμα μια από τις προτεραιότητές του και πολύ πρόσφατα επέστρεψε στη Συμφωνία του Παρισιού.

Ορισμένες χώρες προτάσσουν την άνευ προηγουμένου κρίση της Covid-19 για να αναβάλουν τη δέσμευσή τους για το κλίμα. Ένα επιχείρημα που ενίοτε μπορεί να είναι κατανοητό, σημειώνει η Εσπινόζα.

“Ωστόσο η έκτακτη κλιματική ανάγκη δεν σταματά για την πανδημία, και δεν θα εξαφανιστεί γιατί υπάρχει άλλη έκτακτη ανάγκη”, επιμένει, ζητώντας να αδράξουμε την ευκαιρία της ανάκαμψης για να επιταχυνθεί η οικολογική μετάβαση. “Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στις παλιές συνήθειες (…) και οι μεγάλοι ρυπαντές, κυρίως οι χώρες της G20, της Ομάδας των 20 μεγάλων οικονομιών του πλανήτη, πρέπει να δείξουν τον δρόμο”.