Υπάρχουν δύο εκδόσεις του συστήματος, η Krasukha 2 και η 4 με σαφείς διαφορές στις δυνατότητες. Η κατασκευάστρια Kret υποστηρίζει ότι η έκδοση Krasukha 2 μπορεί να παρεμβάλει συστήματα AWACS και UAVs σε μία απόσταση 250 χλμ. Η έκδοση -4 έχει εμβέλεια 300 χλμ. μεγαλύτερη της έκδοσης 2 και μπορεί να παρεμβάλει μέχρι και δορυφόρους που κινούνται σε χαμηλή τροχιά εκτός των radar των εχθρικών αεροπορικών μέσων και των datalinks. Η ισχύς εξόδου του συστήματος η οποία κυμαίνεται μεταξύ 50-64 dBW και μήκος κύματος 2-3 εκ., μπορεί να αφήσει μόνιμες βλάβες στα ηλεκτρονικά μέσα που κατευθύνει την ισχύ του.

Έχει αναφερθεί ότι οι Ρώσοι έχουν χρησιμοποιήσει αυτά τα συστήματα ήδη στη Συρία για την προστασία της βάσης στη Λαττάκεια  ενώ είδαν και πρόσφατα δράση στον πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ με αρκετή επιτυχία με τους Ρώσους να αναφέρουν την κατάρριψη 9 ΤΒ2 Bayraktar με το σύστημα να ευθύνεται για αυτές τις απώλειες. Υπήρξαν φωτογραφίες των τουρκικών drone σε χέρια Αρμενίων τα οποία κατέπεσαν χωρίς να έχουν χτυπηθεί από Α/Α/ πύραυλο. Αυτό σημαίνει ότι τα τουρκικά drones έχασαν τη σύνδεσή τους ( εξ αιτίας του συστήματος)  και επειδή φαίνεται ότι δε διαθέτουν αυτόματο σύστημα επιστροφής στη βάση σε περίπτωση απώλειας της σύνδεσης ( μεγάλο μειονέκτημα), κατέπεσαν.

Τα συστήματα αυτά δε μπορούμε να γνωρίζουμε επακριβώς αν έχουν τις δυνατότητες που οι Ρώσοι υποστηρίζουν ότι έχουν με την έννοια ότι η εμβέλεια του συστήματος μπορεί να είναι μικρότερη από την προβαλλόμενη, σίγουρα όμως, τα συστήματα έχουν εμπλακεί σε επιχειρήσεις. Η προστασία της βάσης του Κhmeimim στη Συρία και της βάσης στο Gyumri από επιθέσεις UAV κρίνουν το σύστημα ως επιτυχημένο εναντίων των συγκεκριμένων απειλών.