Όσον αφορά στους δασικούς χάρτες το νομοσχέδιο θέτει τέρμα στις διαφορετικές και αντιφατικές μεταξύ τους ερμηνείες ορισμένων υπηρεσιών του δημοσίου ως προς το χαρακτήρα διαφόρων εκτάσεων. Αποσαφηνίζει δηλαδή, ότι δεν θεωρούνται δασικές εκτάσεις, γαίες τις οποίες το ίδιο το κράτος επισήμως έχει θεωρήσει μη δασικές. Τερματίζονται έτσι οι αλληλοσυγκρουόμενες τοποθετήσεις της δημόσιας διοίκησης, αλλά και επιταχύνεται η εκπόνηση των δασικών χαρτών, χωρίς εμπόδια που είχαν τεθεί από ίδιο το δημόσιο, αλλά και χωρίς ταλαιπωρία για τους πολίτες.

Όπως βλέπουμε οι οδηγίες της Ε.Ε. ενσωματώνονται ως Νόμοι στην νομοθεσία των κρατών-μελών και από οδηγίες μετατρέπονται σε «διαταγές». Με αυτόν τον τρόπο τα κράτη προωθούν τους στόχους της «ΑΤΖΕΝΤΑ 2030», που στην πραγματικότητα δεν είναι άλλοι από αυτούς που περιγράφονται αναλυτικά και σε παλιότερα βιβλία του Δ.Λιακόπουλου αλλά και στο πιο πρόσφατο με τίτλο «ΣΕ ΜΕΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΩΡΑ». Οι όροι «αειφόρος ανάπτυξη», «βιώσιμη ανάπτυξη», «κλιματική αλλαγή» και άλλοι σχετικοί θα πρέπει να μας προβληματίζουν σε όποιο κείμενο και αν τις συναντάμε και να μας προϊδεάζουν για το εντελώς αντίθετο από αυτό που σημαίνουν. Για παράδειγμα, όπου αναφέρεται η «βιώσιμη ανάπτυξη», δεν σημαίνει «φέρνω ανάπτυξη παντού» αλλά «όποιος δεν αντέχει τους πολλούς φόρους, θα κλείσει». Η «αειφόρος διαχείριση των δασών» δεν είναι τίποτε άλλο από τη δημιουργία NO HUMAN ZONES ποινικοποιώντας την ιδιωτική ιδιοκτησία γης που οδηγεί στο μάντρωμα των ανθρώπων σε ελεγχόμενες πόλεις. Η καταπολέμηση της «κλιματικής αλλαγής» ισοδυναμεί με τη ρύθμιση του ποσοστού κατανάλωσης ενέργειας κάθε ανθρώπου και την τιμωρία ή και ποινικοποίηση του τρόπου ζωής που υπερβαίνει τα όρια χρήσης ενέργειας, τα οποία καθορίζονται από τις κυβερνήσεις κτλ. Κι όλα αυτά γιατί η ΑΤΖΕΝΤΑ 2030 των Ηνωμένων Εθνών είναι το βήμα για μια παγκόσμια χούντα, για έναν ελεγχόμενο πλανήτη!

Με πληροφορίες από: aftodioikisi.gr