Συγκεκριμένα, η επιστολή, που υπογράφουν οι δήμαρχοι Μάριος Ψυχάλης (Λυκόβρυσης-Πεύκης), Βασίλης Ξυπολητάς (Κηφισιάς), Παναγιώτης Μανούρης (Νέας Ιωνίας), Ηλίας Αποστολόπουλος (Παπάγου-Χολαργού), Χαράλαμπος Μπονάτσος (Φιλοθέης-Ψυχικού), Συμεών Ρούσσος (Χαλανδρίου), αναφέρει:

«Κύριε πρόεδρε, τις τελευταίες ημέρες οι πολίτες του Βόρειου Τομέα παρακολουθούν με προβληματισμό και ανησυχία την επιχειρούμενη αύξηση του συντελεστή δόμησης σε επιλεγμένους δήμους της εν λόγω περιοχής, μέσω της θέσπισης ζωνών υποδοχής συντελεστή δόμησης.

Κύριε πρόεδρε, απευθυνόμαστε σε εσάς γνωρίζοντας το ενδιαφέρον σας για τη διαχείριση και προστασία του περιβάλλοντος, κυρίως όμως τη βούλησή σας να οικοδομήσουμε πόλεις ανθεκτικές στην κλιματική απειλή, πόλεις σύγχρονες και λειτουργικές.

Ασφαλώς αντιλαμβανόμαστε το δικαίωμα αποζημίωσης ιδιοκτητών διατηρητέων κτηρίων ή ακόμα και το δίκαιο αίτημα αποζημίωσης ιδιοκτητών για ακίνητα που έχουν απαλλοτριωθεί, όμως θεωρούμε ότι ο καθορισμός ζωνών υποδοχής συντελεστή δόμησης έχει γίνει με τρόπο πρόχειρο και χωρίς επαρκή αιτιολόγηση.

Επί παραδείγματι, στα μη απαλλοτριωμένα ακίνητα που έχουν προσμετρηθεί για τον καθορισμό της δομήσιμης επιφάνειας βάσει της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του Χωρικού Συστήματος της περιφερειακής ενότητας του Βόρειου Τομέα Αθηνών, συγκαταλέγεται πλήθος ακινήτων που ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο, σε φορείς του Δημοσίου (π.χ. ΚΤΥΠ ΑΕ) ή ακόμα και στον ελληνικό στρατό και νομικά πρόσωπα του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Δημιουργείται με αυτό τον τρόπο μια λανθασμένη στους πολίτες εντύπωση ότι δύναται να οικοδομηθούν χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα, ενώ στην πραγματικότητα το Κράτος δεν έχει τέτοια πρόθεση, ακόμα κι αν δημόσιοι φορείς αποκτήσουν αυτό το δικαίωμα συντελεστή.

Επιπλέον, με το κυοφορούμενο νομοθέτημα επιχειρείται να δοθεί το δικαίωμα επιπρόσθετης δόμησης καθ’ υπέρβαση του ισχύοντος συντελεστή, τη στιγμή που οι δήμοι:

– με επίμονες και συνεχείς παρεμβάσεις τους πέτυχαν να περιορίσουν τις αρνητικές επιπτώσεις των «ευεργετικών» διατάξεων του ΝΟΚ μέχρι και την οριστική άρση τους από το ΣτΕ.

– έχουν πετύχει με σειρά αποφάσεων του ΣτΕ (Ολομέλεια 1528/2003, 376/2014.1118-1119/2014.3341/2013, 1071- 1073/1994, 2366/2007, 6070/1996) να διαφυλάξουν τα ιδιαίτερα πολεοδομικά χαρακτηριστικά κάθε περιοχής, και να άρουν τις παρεμβάσεις που επιφέρουν επιδείνωση των όρων διαβίωσης βάσει του άρθρου 24 του Συντάγματος.

– σχεδιάζουν και μελετούν δράσεις και παρεμβάσεις με στόχο τη θωράκιση και την ανθεκτικότητα των πόλεων, κάτι που ανατρέπεται ολοσχερώς από τη δυνατότητα δόμησης 793.546 τμ επιπλέον και καθ’ υπέρβαση των συντελεστών δόμησης που ισχύουν.

Τέλος, κύριε πρόεδρε, όπως καλά και εσείς γνωρίζετε, οι υποδομές των πόλεων (οδικό δίκτυο, δίκτυο ομβρίων, αποχετευτικό δίκτυο, χώροι στάθμευσης κ.ά) βρίσκονται σε οριακό αν όχι πεπερασμένο σημείο, και από την μελέτη που βρίσκεται σε διαβούλευση δεν προκύπτει ότι έχουν αξιολογηθεί οι σωρευτικές επιπτώσεις της πρόσθετης δόμησης στις κυκλοφοριακές συνθήκες, στις δημόσιες υποδομές και στην ποιότητα ζωής.

Κύριε πρόεδρε, δεν έχουμε ανάγκη περαιτέρω οικοδόμησης, δεν έχουμε ανάγκη πολυώροφα και ογκώδη κτήρια. Έχουμε ανάγκη από σύγχρονους και λειτουργικούς κοινόχρηστους χώρους, νέα δίκτυα και υποδομές, ώστε να ανταποκριθούμε στην κλιματική απειλή και να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής των πολιτών.

Η προστασία του αστικού πρασίνου, των ελεύθερων χώρων και του οικιστικού περιβάλλοντος πρέπει να αποτελεί βασική προϋπόθεση κάθε νέου πολεοδομικού σχεδιασμού, στοιχείο που φαίνεται να απουσιάζει από τη μελέτη που είναι σε διαβούλευση. Κάθε σχεδιασμός που δημιουργεί νέες δυνατότητες δόμησης οφείλει να συνοδεύεται από σαφείς προβλέψεις για τις αναγκαίες υποδομές και την προστασία του περιβάλλοντος».

Και η επιστολή καταλήγει: «Κύριε πρόεδρε, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, η οποία έχει άμεση γνώση των πραγματικών αναγκών και προβλημάτων των τοπικών κοινωνιών, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απλός αποδέκτης ειλημμένων αποφάσεων. Για τους λόγους αυτούς, ζητούμε:

– Την απόσυρση της συγκεκριμένης Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων από τη διαδικασία διαβούλευσης.

– Την επανεξέταση του σχεδιασμού από μηδενική βάση, με ουσιαστική συμμετοχή των οικείων Δήμων.

– Την εκπόνηση ολοκληρωμένης αξιολόγησης της φέρουσας ικανότητας και των σωρευτικών περιβαλλοντικών και πολεοδομικών επιπτώσεων ανά περιοχή.

– Τη θεσμοθέτηση ουσιαστικού διαλόγου μεταξύ της Πολιτείας, της Αυτοδιοίκησης και των τοπικών κοινωνιών πριν από οποιαδήποτε περαιτέρω απόφαση».

ΑΠΕΜΠΕ – ΦΩΤΟ:Eurokinissi