Σχεδόν έναν αιώνα πριν από τις γνωστές δίκες στο Σάλειμ, έντεκα άνθρωποι της περιοχής οδηγήθηκαν στην αγχόνη με την κατηγορία της άσκησης μαύρης μαγείας. Σήμερα, μια ομάδα αρχαιολόγων υπό τον καθηγητή Τσαρλς Όρσερ πραγματοποιεί ανασκαφές στη φάρμα Μάλκιν Τάουερ, αναζητώντας τα υλικά υπολείμματα του σπιτιού της οικογένειας Ντεβάις, η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο αυτών των διώξεων.

Η επίμονη αυτή έρευνα διεξάγεται επειδή τα ιστορικά έγγραφα γράφτηκαν αποκλειστικά από τους κατηγόρους και τους δικαστές, αφήνοντας τα αναλφάβητα θύματα χωρίς φωνή. Οι επιστήμονες ψάχνουν στο έδαφος για να διασταυρώσουν αν οι άνθρωποι αυτοί ασκούσαν πράγματι λαϊκές τελετουργίες ή αν υπήρξαν τραγικά θύματα κοινωνικής προκατάληψης. Η ακριβής τοποθεσία του κτίσματος δεν καταγράφηκε ποτέ με σαφήνεια στους χάρτες και το κτίριο κατεδαφίστηκε. Οι ερευνητές προσπαθούν να λύσουν ένα ιστορικό μυστήριο αιώνων, επιβεβαιώνοντας αν η συγκεκριμένη φάρμα ήταν όντως το αρχικό κτίσμα.

Οι ανασκαφές έφεραν στο φως τα θεμέλια μιας κατεδαφισμένης κατοικίας, η οποία φαίνεται πως ισοπεδώθηκε εσκεμμένα από τις τοπικές αρχές της εποχής, για να εξαλειφθεί κάθε ίχνος «διαβολικής» επήρειας. Ανάμεσα στα ερείπια εντοπίστηκαν μια παλιά εστία, ένα πήλινο στέλεχος πίπας καπνού και πλήθος χρηστικών αγγείων του 17ου αιώνα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλούν ένα στιλπνό θραύσμα κεραμικού που παραπέμπει σε πρακτικές κατοπτρομαντείας, καθώς και συμπαγή τεμάχια καθαρού πηλού. Αυτά τα ευρήματα είναι καθοριστικά, καθώς οι κατηγορούμενες είχαν καταδικαστεί με την αμφιλεγόμενη κατηγορία ότι έπλαθαν πήλινα ομοιώματα για να βλάψουν τους αντιδίκους τους.

Καθοριστικό ρόλο στην πυροδότηση αυτού του κύματος διώξεων, έπαιξε ο ίδιος ο βασιλιάς Ιάκωβος Α΄, ο οποίος διακατεχόταν από προσωπική εμμονή με την πάταξη της μαγείας. Το 1597 είχε δημοσιεύσει τη “Δαιμονολογία”, μια εκτενή πραγματεία για τη μαύρη μαγεία που ενθάρρυνε την αμείλικτη καταστολή της. Η κρατική αυτή γραμμή ώθησε τους τοπικούς αξιωματούχους, όπως τον ειρηνοδίκη Ρότζερ Νόουελ, να επιδείξουν υπερβάλλοντα ζήλο, μετατρέποντας τυχαία περιστατικά σε οργανωμένη συνωμοσία.

Η δικαστική υστερία πυροδοτήθηκε τον Μάρτιο του 1612, όταν ο διαπληκτισμός της νεαρής Άλιζον Ντεβάις με έναν πλανόδιο πραματευτή συνοδεύτηκε από την ξαφνική κατάρρευση του τελευταίου από εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο ειρηνοδίκης Ρότζερ Νόουελ επέκτεινε γρήγορα τις ανακρίσεις στην τυφλή γιαγιά της κοπέλας, την ογδοντάχρονη Ελίζαμπεθ Σάουθερνς, καθώς και σε άλλες ηλικιωμένες γυναίκες. Η κατάσταση κλιμακώθηκε όταν μια συνάντηση στο Μάλκιν Τάουερ ερμηνεύτηκε ως μυστική σύναξη μαγισσών με σκοπό την ανατίναξη του κάστρου του Λάνκαστερ. Στη δίκη που ακολούθησε, η καταδικαστική απόφαση βασίστηκε ακόμη και στην κατάθεση της μόλις επτάχρονης Τζένετ Ντεβάις εναντίον της ίδιας της της οικογένειας.

Πίσω από την καταδίωξη κρυβόταν επίσης η βίαιη περίφραξη των κοινοτικών γαιών και η ακύρωση των μισθώσεων, από τον βασιλιά Ιάκωβο Α΄ που περιθωριοποίησαν τους φτωχότερους κατοίκους, ενώ η παράλληλη εμμονή του Στέμματος με τη δαιμονολογία στοχοποίησε τις παραδοσιακές λαϊκές θεραπεύτριες. Οι ηλικιωμένες γυναίκες του Πεντλ προσέφεραν βότανα και ιάσεις για τα ζώα των χωρικών, όμως σε μια εποχή φτώχειας και δεισιδαιμονιών, η ικανότητα θεραπείας θεωρήθηκε εύκολα ως η άλλη όψη της ικανότητας πρόκλησης βλάβης.

Η αρχαιολογική σκαπάνη συνεχίζει να εξετάζει τα εκατοντάδες ευρήματα από τις πλαγιές του Πεντλ. Ακόμη κι αν η ταυτοποίηση του συγκεκριμένου κτίσματος παραμένει αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης, η μελέτη των υλικών καταλοίπων προσφέρει μια σπάνια, αντικειμενική ματιά στην καθημερινή επιβίωση, τις δοξασίες και τους φόβους των ανθρώπων που βρέθηκαν στο στόχαστρο των διώξεων του 17ου αιώνα.

Δείτε φωτογραφία ΕΔΩ

^{photo AI: pixabay}