Η Ρωσία είναι το μεγάλο εμπόδιο εμπρός στην πλήρη επικράτηση της διεθνιστικής τάξης πραγμάτων και εκείνη οδήγησε στην αλλαγή των δεδομένων και στην ενδυνάμωση της Ανατολής.
Όπως έγραψε σχετικά πρόσφατα στο X ο ιδεολόγος της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής, Αλεξάντρ, Ντούγκιν:
«Η Ρωσία του Πούτιν αποτελεί το μοναδικό παράδειγμα μη βίαιης και σχεδόν απαρατήρητης Συντηρητικής Επανάστασης. Είναι μακριά από το τέλειο, αλλά βελτιώνεται κάθε μέρα. Είναι η μεγάλη δύναμη που εξεγείρεται ενάντια στον Σύγχρονο Κόσμο, ενάντια στην τοξική δυτική Νεωτερικότητα. Εξ ου και οι παραδοσιακές αξίες».
Πράγματι η δεξιά τάξη πραγμάτων χωρίς τυμπανοκρουσίες και βίαιες συγκρούσεις πήρε τον έλεγχο της Ρωσίας και στηρίζει το Κρεμλίνο υπό τον πρόεδρο της χώρας, Βλαντίμιρ Πούτιν.
Σε αντίθεση με την Δυτική Ευρώπη, όπου έχουν ξεσπάσει βίαιες και μαζικές διαδηλώσεις, η Ρωσία παραμένει σταθερή στην πορεία της και καλωσορίζεται παντού ως «ήπια δύναμη», δηλαδή ως δύναμη που προωθεί τα θέλω με βάση την οικονομία και τις συμφωνίες αμοιβαίου συμφέροντος και όχι διά της βίαιης επιβολής ισχύος.
Εκεί ξεκίνησε η σύγχρονη πολιτική εξάπλωση της δεξιάς τάξης πραγμάτων, η οποία εξαπλώθηκε και στην Δύση, λαμβάνοντας μάλιστα τα ηνία του Λευκού Οίκου και παρά το γεγονός πως υπέστη ήττα στις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές για το Κογκρέσο, εξακολουθεί να παίζει παγκόσμια «μπάλα».
Ωστόσο, υπάρχει ένα πρόβλημα και αυτό είναι οι επόμενες αμερικανικές εκλογές τον Νοέμβριο του 2028. Άπαξ υποστει ο Τραμπ ήττα εκεί, τότε η δεξιά τάξη πραγμάτων θα χάσει το ένα χέρι από τα δύο, με τα οποία τώρα έχει «αγκαλιάσει» την Ευρώπη και προσπαθεί να την φέρει στα δικά της θέλω.
