Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ πιο σύνθετη και, κατά κάποιον τρόπο, πολύ πιο καθημερινή, καθώς η ψυχοπάθεια δεν είναι μια σπάνια ή απόλυτη κατάσταση, αλλά ένα ευρύ φάσμα προσωπικότητας, που συχνά υποτιμάται και παρεξηγείται. Στην πραγματικότητα, εκατομμύρια άνθρωποι γύρω μας, ή ακόμα και εμείς οι ίδιοι, μπορεί να διαθέτουν έντονα ψυχοπαθητικά στοιχεία χωρίς να το έχουν συνειδητοποιήσει ποτέ.

Ο βασικός λόγος που ένας ψυχοπαθής σπάνια αντιλαμβάνεται την ιδιαίτερη φύση του, κρύβεται στον τρόπο που ο εγκέφαλός του επεξεργάζεται τον κόσμο. Στην ψυχολογία, η διαταραχή αυτή θεωρείται «εγωσυντονική», που σημαίνει ότι το άτομο βιώνει τις σκέψεις, τις παρορμήσεις και τις συμπεριφορές του ως απόλυτα φυσιολογικές και λογικές. Ένας άνθρωπος με ψυχοπαθητικά χαρακτηριστικά δεν αισθάνεται ότι «κάτι πάει λάθος» με τον ίδιο, αλλά ότι οι άλλοι γύρω του είναι απλώς υπερβολικά ευαίσθητοι, αδύναμοι ή αφελείς. Παράλληλα, από μικρή ηλικία μαθαίνει να παρατηρεί τις κοινωνικές αντιδράσεις και να μιμείται τα συναισθήματα των άλλων, φορώντας αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν «μάσκα της λογικής», με αποτέλεσμα να εντάσσεται ομαλά στο κοινωνικό σύνολο.

Αυτή η ικανότητα προσαρμογής εξηγεί γιατί πολλοί «υψηλά λειτουργικοί» ψυχοπαθείς όχι μόνο δεν περιθωριοποιούνται, αλλά διαπρέπουν σε χώρους όπως οι επιχειρήσεις, η πολιτική ή η χειρουργική. Χαρακτηριστικά όπως η παντελής απουσία φόβου, η ψυχραιμία υπό ακραία πίεση, η γοητεία και η συναισθηματική αποστασιοποίηση, συχνά επιβραβεύονται στην σύγχρονη κοινωνία ως ηγετικές αρετές, ενισχύοντας την πεποίθησή τους ότι λειτουργούν υποδειγματικά.

Αν πάντως τώρα αναρωτιέστε με αγωνία, αν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία, μπορείτε να αναπνεύσετε ελεύθερα. Η ίδια η ικανότητα για ειλικρινή αυτοκριτική και ο φόβος μήπως πληγώσετε τους γύρω σας αποτελούν τη σοβαρότερη απόδειξη ότι δεν είστε.

^{photo: pixabay}