Να λοιπόν που ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, συμφώνησε με τον Ρώσο ομόλογό του, Βλαντίμιρ Πούτιν και θα ριχτούν στην αμερικανική και διεθνή αγορά τόνοι ρωσικού ντίζελ (ΕΔΩ).
Από αυτό το ντίζελ φυσικά δεν θα πάρει απευθείας η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), καθώς επιμένει στην ρήξη με την Μόσχα.
Η συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας έδειξε ακόμα μία φορά πως υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ των δύο χωρών, κάτι που θα μπορούσε να αξιοποιήσει η Αθήνα, αν κινείτο πιο προσεχτικά και ευέλικτα στην διεθνή πολιτική σκηνή.
Θα ήταν μεν δεσμευμένη σε κάποιες αποφάσεις της ΕΕ, ωστόσο μέσω των ΗΠΑ, θα μπορούσε να προσεγγίζει με διάφορους τρόπους την Μόσχα.
Όπως θα ήταν σε θέση να το κάνει παλαιότερα και μέσω Γερμανίας, όταν επί Γκέρχαρτν Σρέντερ, το Βερολίνο βρισκόταν σε συνεχή επαφή με το Κρεμλίνο, κάτι που δεν σταμάτησε ούτε κατά την διάρκεια της καγκελαρίας της Άνγκελα Μέρκελ, αν και με εμφανώς λιγότερη ένταση. Πλέον το Βερολίνο έχει έρθει σε ρήξη με την Μόσχα.
Μέσω Ουάσινγκτον, η οποία έχει αποδείξει πως μπορεί να επιβάλλει πράγματα και καταστάσεις, ο δρόμος προς την Μόσχα ήταν και είναι ορθάνοιχτος, όσο στην εξουσία παραμένει ο Ντόναλντ Τραμπ και γενικά η αμερικανική Δεξιά.
Στην γεωπολιτική υπάρχουν πάντα τρόποι να ελιχθείς, αρκεί να το επιδιώκεις και να σε διέπει πολιτικός ρεαλισμός.
