Εκεί βρίσκεται ένα από τα τελευταία ενεργά, ανεμοκίνητα πριονιστήρια στον κόσμο, το οποίο συνεχίζει να κόβει ξυλεία χωρίς ίχνος ηλεκτρικής ενέργειας, χρησιμοποιώντας μόνο τη δύναμη του ανέμου και μια εξαιρετικά ευφυή μηχανική. Δεν πρόκειται για ένα απλό μουσειακό έκθεμα, αλλά για μια ζωντανή, παραδοσιακή τέχνη, που αποδεικνύει την αντοχή των ιστορικών κατασκευών στον χρόνο.

Η λειτουργία αυτού του συστήματος, το οποίο μετρά πάνω από 400 χρόνια ζωής, βασίζεται σε μια απλή αλλά απόλυτα αποτελεσματική μετατροπή κίνησης. Καθώς ο άνεμος γυρίζει τα εξωτερικά πτερύγια του μύλου, θέτει σε κίνηση έναν τεράστιο κάθετο άξονα στο εσωτερικό του κτιρίου. Αυτός ο άξονας συνδέεται με έναν στροφαλοφόρο, ο οποίος αναλαμβάνει να μετατρέψει την κυκλική κίνηση των πτερυγίων σε μια συνεχή, παλινδρομική κίνηση (πάνω-κάτω) για τα μεγάλα πριόνια. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι ολόκληρος ο μηχανισμός αποτελείται από ξύλινα γρανάζια, κατασκευασμένα με χειρουργική ακρίβεια, χωρίς την παραμικρή ύπαρξη σύγχρονου μοτέρ.

Πίσω στον 17ο αιώνα, η συγκεκριμένη περιοχή αποτελούσε ουσιαστικά την πρώτη οργανωμένη βιομηχανική ζώνη της Ευρώπης, φιλοξενώντας περισσότερους από χίλιους ανεμόμυλους με παρόμοιες λειτουργίες. Τα πριονιστήρια αυτά έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ιστορία, καθώς εκεί κοβόταν η ξυλεία που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του πανίσχυρου στόλου της Ολλανδικής Αυτοκρατορίας. Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι, παρά την πάροδο τεσσάρων αιώνων, η παραγωγή συνεχίζεται κανονικά με βάση τις ίδιες ακριβώς αρχές αποδοτικότητας που εφαρμόζουν τα σύγχρονα εργοστάσια, συνδέοντας το ένδοξο παρελθόν της ναυπηγικής με το σήμερα.

Δείτε βίντεο ΕΔΩ

^{photo: pixabay}