Οι Κορογουάι έγιναν παγκοσμίως γνωστοί, εκτός από τον καννιβαλισμό που τους διακρίνει, ως η μοναδική φυλή που κατασκευάζει τις κατοικίες της ψηλά στις κορυφές των δέντρων. Ωστόσο, πίσω από τις εντυπωσιακές φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και τις αναφορές για σπίτια που αγγίζουν τα πενήντα μέτρα ύψος, κρύβεται μια πολύ πιο σύνθετη πραγματικότητα, όπου ο μύθος της δυτικής τηλεόρασης συναντά την αληθινή στρατηγική επιβίωσης ενός αρχαίου λαού.
Η καθημερινότητα των Κορογουάι είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το δάσος, το οποίο τους παρέχει τα πάντα, από την τροφή τους, με βασικό στήριγμα τον φοίνικα σάγου, μέχρι τα υλικά για τις κατασκευές τους. Τα παραδοσιακά τους σπίτια δεν είναι απλώς μια αρχιτεκτονική ιδιοτροπία, αλλά μια ανάγκη που υπαγορεύεται από το απαιτητικό περιβάλλον της ζούγκλας.
Ανυψώνοντας τις εστίες τους, προστατεύονται αποτελεσματικά από τις ξαφνικές πλημμύρες, τα σμήνη των κουνουπιών που μεταφέρουν ασθένειες, αλλά και από τα επικίνδυνα ερπετά του εδάφους. Παράλληλα, η ζωή στα ύψη προσφέρει μια πνευματική ασφάλεια, καθώς οι παραδόσεις της φυλής θέλουν τα κακά πνεύματα να περιπλανώνται τη νύχτα αποκλειστικά στο έδαφος.
Η διαδικασία κατασκευής αυτών των σπιτιών αποτελεί ένα θαύμα αυθόρμητης μηχανικής. Χωρίς τη χρήση μεταλλικών εργαλείων ή καρφιών, οι άνδρες της φυλής επιλέγουν ένα ισχυρό δέντρο, συνήθως έναν υπεραιωνόβιο φίκο (Banyan tree), ο οποίος λειτουργεί ως ο κεντρικός πυλώνας της δομής. Ο σκελετός δένεται σφιχτά με ανθεκτικά κλαδιά και σχοινιά από φυτικές ίνες ρατάν. Το δάπεδο και οι τοίχοι καλύπτονται με φλοιό δέντρων, ενώ η οροφή πλέκεται από φύλλα φοίνικα. Η πρόσβαση στο εσωτερικό γίνεται από έναν και μόνο σκαλιστό κορμό που εκτελεί χρέη σκάλας. Αυτή η υποτυπώδης σκάλα λειτουργεί και ως σύστημα συναγερμού, καθώς τρέμει ολόκληρη με το παραμικρό πάτημα, προειδοποιώντας τους ενοίκους για τυχόν απρόσκλητους επισκέπτες.
Ωστόσο, η διασταύρωση των ιστορικών και ανθρωπολογικών στοιχείων αποκαλύπτει μια σημαντική λεπτομέρεια σχετικά με το ύψος αυτών των κατοικιών. Στην πραγματικότητα, τα αυθεντικά σπίτια όπου ζουν οι οικογένειες των Κορογουάι κατασκευάζονται σε ένα πολύ πιο ορθολογικό ύψος, το οποίο κυμαίνεται μεταξύ οκτώ και δώδεκα μέτρων από το έδαφος. Τα περιβόητα «υπερ-υψωμένα» σπίτια των τριάντα, σαράντα ή πενήντα μέτρων, αν και υπήρξαν ιστορικά σε περιόδους έντονων φυλετικών συγκρούσεων για λόγους άμυνας, στη σύγχρονη εποχή αποδείχθηκε ότι αποτελούσαν σε μεγάλο βαθμό σκηνοθετημένο εύρημα.
Μεγάλες διεθνείς τηλεοπτικές παραγωγές παραδέχθηκαν δημόσια, ότι πλήρωναν μέλη της φυλής για να χτίσουν σπίτια σε ακραία ύψη, αποκλειστικά για τις ανάγκες των ντοκιμαντέρ, δημιουργώντας μια υπερβολική εικόνα για τις καθημερινές συνθήκες διαβίωσής τους.
Σήμερα, ο παραδοσιακός τρόπος ζωής των Κορογουάι βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Από τα τέλη του 20ού αιώνα, η σταδιακή επαφή με ιεραποστόλους και με την ινδονησιακή κυβέρνηση, ώθησε πολλά μέλη της φυλής να εγκαταλείψουν τις κορυφές των δέντρων και να εγκατασταθούν σε οργανωμένα χωριά στο έδαφος. Παρά την πίεση του εκσυγχρονισμού και την εμφάνιση του τουρισμού, αρκετές κοινότητες επιμένουν να διατηρούν την αρχιτεκτονική τους κληρονομιά, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη του να χτίζεις τη ζωή σου πάνω από το έδαφος παραμένει το ισχυρότερο σύμβολο της ταυτότητάς τους.
Δείτε βίντεο ΕΔΩ, ΕΔΩ κι ΕΔΩ και φωτογραφία ΕΔΩ
photo: pixabay
