Άνω κάτω τα πράγματα στην Γερμανία! Πέραν της ανόδου της δεξιάς AfD και των νικών της σε γερμανικά κρατίδια (η κεντροδεξιά CDU του καγκελαρίου, Φρίντριχ Μερτς, έμεινε μάλιστα εκτός κρατιδιακού κοινοβουλίου στο Μεκλεμβούργο – Δυτική Πομερανία), στο Βερολίνο για πρώτη φορά ο κυβερνήτης, εφόσον καταφέρει να συμφωνήσει στον σχηματισμό συγκυβέρνησης, είναι από την Αριστερά.
Συγκεκριμένα η Ελίφ Έραλπ από το κόμμα «Die Linke», που σημαίνει «η Αριστερά», κέρδισε την πρωτιά στις εκλογές του Βερολίνου. Είναι η πρώτη φορά που η ριζοσπαστική Αριστερά στην Γερμανία κερδίζει την πρωτιά σε κρατιδιακές εκλογές και μάλιστα σε μια περιοχή, η οποία είχε ζήσει σκληρά την κομμουνιστική πολιτική του τείχους του Βερολίνου, το οποίο είχε κλείσει, σαν σε κυκλικό κλουβί, το Δυτικό Βερολίνο -ελεγχόταν από τις δυτικές δυνάμεις, παρότι βρισκόμενο στην επικράτεια της Ανατολικής Γερμανίας (DDR)- και το διαχώριζε από την υπόλοιπη πόλη για να μην ξεφύγουν Ανατολικογερμανοί προς την Δύση.
Η γερμανική Αριστερά συμμετείχε ως εταίρος σε κυβερνητικούς συνασπισμούς, αλλά ποτέ δεν πήρε την πρωτιά. Τώρα μπορεί να κυβερνήσει την πολυπολιτισμική πρωτεύουσα της Γερμανίας.
Αβίαστα το μυαλό πολλών Γερμανών και Ευρωπαίων έχει προφανώς οδηγηθεί στην περίοδο της DDR, όπου κυβερνούσαν εκεί αριστεροί σοσιαλιστές Γερμανοί με την στήριξη της Σοβιετικής Ένωσης.
Μόνο που στις μέρες μας η γερμανική Αριστερά κοιτάει περισσότερο προς την διεθνιστική Δύση και όχι προς την Ανατολή.
Το παράδοξο που συμβαίνει είναι πως στα ανατολικά της Γερμανίας ανεβαίνει θεαματικά η Δεξιά, αλλά στην πρωτεύουσα η οποία βρίσκεται ανάμεσα σε περιοχές, στις οποίες θριαμβεύει η AfD ήρθε στην πρώτη θέση ένα αριστερό κόμμα. Στην Bundesrepublik επικρατεί, στην παρούσα φάση, ένας πολιτικός χαμός. Tα κύρια κόμματα χάνουν την δύναμη τους, με την κυβερνώσα σε ομοσπονδιακό επίπεδο, CDU του Μερτς να μένει για πρώτη φορά στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Γερμανίας εκτός κρατιδιακού κοινοβουλίου, την Δεξιά να «ρουφάει» συνεχώς ψήφους από την Κεντροδεξιά και όχι μόνο, κερδίζοντας τις εκλογές σε κρατίδια και την Αριστερά να κυριαρχεί στο Βερολίνο.
Πού θα οδηγήσει όλο αυτό;
