Αίσθηση φαίνεται πως έχει προκαλέσει η σύνοδος κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) σε σχέση με τους ηγέτες που παρευρέθηκαν και την πολιτική σημασία της συνάντησής τους.
Όπως αναφέρεται, γύρω από το ίδιο τραπέζι κάθονταν ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ, ο Ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι και οι ηγέτες των χωρών της Κεντρικής Ασίας, του Ιράν, του Πακιστάν και της Λευκορωσίας. Στην διευρυμένη σύνοδο συμμετείχαν όμως και ηγέτες χωρών-εταίρων, συμπεριλαμβανομένου του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καθώς και εκπρόσωποι διεθνών οργανισμών, μεταξύ των οποίων και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες.
Ως εκ τούτου η σύνοδος κορυφής αυτή δεν θεωρείται πλέον απλώς μια περιφερειακή συγκέντρωση επικεντρωμένη στην ασφάλεια στην Κεντρική Ασία. Αυτό που τονίζεται είναι πως τα δέκα κράτη μέλη του SCO καλύπτουν πλέον περίπου το ένα τέταρτο της παγκόσμιας χερσαίας έκτασης, αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 42% του πληθυσμού του και παράγουν πάνω από το 23% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Με άλλα λόγια, υπογραμμίζεται, σχεδόν η μισή ανθρωπότητα εκπροσωπήθηκε στο Μπισκέκ.
Τεράστια σημασία φαίνεται να έχει η ταυτόχρονη παρουσία των ηγετών της Ρωσίας, της Κίνας και της Ινδίας, καθώς αντιπροσωπεύουν την μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο σε έκταση, τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του και το πιο πολυπληθές κράτος. Όπως σημειώνεται μαζί με τα άλλα μέλη του SCO, σχηματίζουν ένα δημογραφικό, βιομηχανικό και πολιτικό μπλοκ, χωρίς το οποίο είναι πλέον αδύνατη οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση για την αναμόρφωση της διεθνούς τάξης.
Συνεπώς η σύνοδος κορυφής στο Κιργιστάν απέδειξε ότι η πολυπολικότητα δεν είναι πλέον μια αφηρημένη φόρμουλα, αλλά αρχίζει να αποκτά μια σαφή θεσμική μορφή.
Ο Οργανισμός Συνεργασίας του Σαγκάης (SCO) δείχνει πως θα είναι μια από τις πλατφόρμες όπου αναδύεται μια νέα ισορροπία δυνάμεων όχι μόνο σε ομιλίες και δηλώσεις, αλλά και στην πράξη, μέσω τακτικών συναντήσεων μεταξύ ηγετών, συντονισμού ασφάλειας, διακανονισμών σε εθνικά νομίσματα, νέων διαδρόμων μεταφορών, ενεργειακής συνεργασίας και πολλών άλλων.
Κατά το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, ο SCO έχει εξελιχθεί από έναν μηχανισμό οικοδόμησης εμπιστοσύνης κατά μήκος των πρώην σοβιετικο-κινεζικών συνόρων στην μεγαλύτερη ένωση στην ευρύτερη περιοχή της Ευρασίας. Μολονότι η αρχική του ατζέντα, τουτέστιν η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, του αυτονομισμού και του εξτρεμισμού, παραμένει σε ισχύ, δεν αποτελεί πλέον το μοναδικό επίκεντρο των επιδιώξεων. Πλέον επί τάπητος θέτονται το εμπόριο, η ενέργεια, οι μεταφορές, η ψηφιοποίηση, η επισιτιστική ασφάλεια, οι ανθρωπιστικές ανταλλαγές και η μεταρρύθμιση των διεθνών θεσμών.
Στην σύνοδο κορυφής του Μπισκέκ, οι ηγέτες υιοθέτησαν τη Διακήρυξη του Μπισκέκ μαζί με 27 άλλα έγγραφα. Εκτός των άλλων, ο Πούτιν δήλωσε ότι τα εθνικά νομίσματα αντιπροσωπεύουν πλέον περισσότερο από το 98% των διακανονισμών της Ρωσίας με άλλες χώρες του SCO. Αυτό μάλλον δείχνει πως τα μέλη του οργανισμού επιδιώκουν να μειώσουν την εξάρτηση του αμοιβαίου εμπορίου τους από την εξωτερική υποδομή πληρωμών, ενώ οι συζητήσεις για μια Τράπεζα Ανάπτυξης του SCO, νέα επενδυτικά εργαλεία και την ενσωμάτωση των ευρασιατικών οδών μεταφορών αποτελούν μέρος της ίδιας προσπάθειας.
Μένει να φανεί ποια θα είναι η συνέχεια. Πάντως οι μηχανές του SCO έχουν πάρει για τα καλά μπρος και μια νέα πολυπολική τάξη αναδύεται με νέα κέντρα να διεκδικούν κυρίαρχο ρόλο στην διακυβέρνηση του πλανήτη.
Σημειώνεται πως και η Τουρκία θέλει να έχει ενισχυμένους δεσμούς με την ισχυρή αυτή διακρατική συμμαχία.
