Τους τελευταίους μήνες έχει γίνει ορατό το σενάριο μετατροπής μίας τεράστιας περιοχής, που ξεκινάει από τα σύνορα Ρωσίας-Βαλτικής και καταλήγει στην Ερυθρά Θάλασσα, σε ένα ενεργό πολεμικό μέτωπο σε αέρα, ξηρά και θάλασσα.
Στο τελευταίο μάλιστα έχει συντείνει και η αυξανόμενη συχνότητα επιθέσεων σε πλοία που δεν είναι στρατιωτικά, αλλά εμπορικά.
Δεκάδες πλοία ανεξαρτήτου ιδιοκτησίας (πολλά εξ αυτών είναι ελληνόκτητα) έχουν χτυπηθεί στο πρώτο μισό του 2026 σε Μαύρη Θάλασσα, Μέση Ανατολή και Μεσόγειο.
Όσο για τους υπεύθυνους; Οι πάντες χτυπούν τους πάντες, με Ουκρανονάτο, Ρωσία, Ιράν και αντάρτες Χούθι να εξαπολύουν κατά περίπτωση επιθέσεις σε εμπορικά πλοία.
Σε αυτή τη δυσμενή για την παγκόσμια ναυσιπλοΐα συγκυρία έρχονται να προστεθούν οι επιχειρήσεις δυτικών κρατών (π.χ. Γαλλία) κατά ρωσικών πλοίων σε Μεσόγειο, Ατλαντικό και Βόρεια Θάλασσα.
Νωρίτερα σήμερα ο Βλαντιμίρ Πούτιν απείλησε ανοικτά τη Δύση με αντίποινα, αφήνοντας να εννοηθεί πως στο εξής η Ρωσία θα έχει το δικαίωμα να «απαντήσει» διεξάγοντας επιχειρήσεις κατά δυτικών εμπορικών πλοίων ανεξαρτήτως θάλασσας!
Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και το μήνυμα μέσω Telegram του Ντμίτρι Μεντβέντεφ:
«Τα σκυλιά της Δυτικής Ευρώπης γαβγίζουν με μανία για τον λεγόμενο ρωσικό σκιώδη στόλο. Ας καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται.
Αυτό αναφέρεται σε συνηθισμένα εμπορικά πλοία που φέρουν μη ρωσική σημαία, αλλά εκτελούν ναυτιλιακές δραστηριότητες προς το συμφέρον μας. Μια τέτοια σημαία συνήθως ονομάζεται «σημαία ευκαιρίας» ή «ευνοϊκή σημαία». Πρόκειται για ένα σύστημα όπου ένα πλοίο είναι νηολογημένο σε χώρα διαφορετική από τη χώρα του ιδιοκτήτη του για εξοικονόμηση φόρων και κανονισμών.
Σε αυτά περιλαμβάνονται ο Παναμάς, η Λιβερία, οι Νήσοι Μάρσαλ, οι Μπαχάμες, η Μπελίζ, οι Βερμούδες, οι Νήσοι Κέιμαν, η Κύπρος, η Μάλτα και οι Σεϋχέλλες. Φυσικά, αυτά τα σκυλιά της Ευρώπης δεν έχουν δικαίωμα να κρατούν τέτοια πλοία, ούτε βάσει της Σύμβασης του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας ούτε βάσει της εθνικής νομοθεσίας. Πρόκειται για καθαρή αυθαίρετη ενέργεια.
Αλλά ένα σημαντικό συμπέρασμα προκύπτει από αυτό: η συντριπτική πλειοψηφία των πλοίων της Δυτικής Ευρώπης φέρουν επίσης σημαίες ευκαιρίας. Τι σημαίνει λοιπόν αυτό; Συνεπώς, καθοδηγούμενη από μια συμμετρική προσέγγιση (η οποία είναι δίκαιη), η Ρωσία έχει το δικαίωμα να επιτεθεί σε οποιοδήποτε εμπορικό πλοίο εχθρικών χωρών, είτε στα ύδατά μας είτε σε ουδέτερα ύδατα, εάν υπάρχει επαρκής υποψία ότι μεταφέρει φορτίο για τον εχθρό. Δηλαδή, οποιοδήποτε φορτίο! Και υπάρχουν πολλά τέτοια πλοία. Οι Ένοπλες Δυνάμεις μας είναι ικανές να επεκτείνουν σημαντικά τις επιχειρήσεις τους πέρα από τη λεκάνη της Μαύρης Θάλασσας!».
Όλα δείχνουν πως οδεύουμε ολοταχώς προς έναν παγκόσμιο πόλεμο στις θάλασσες, όπου κανένα πλοίο δεν θα είναι ασφαλές και η ανασφάλεια, ειδικά όταν πρόκειται για το παγκόσμιο εμπόριο, αυξάνει με τη σειρά της κατακόρυφα το κόστος μεταφοράς και άρα τις τιμές.
ΑΠΕΜΠΕ-EPA-HOUTHIS MEDIA CENTER photo
