Το ναυάγιο βρίσκεται περίπου 3 ναυτικά μίλια από την ακτή, σε βάθος 46 μέτρων. Η προκαταρκτική χρονολόγηση το τοποθετεί μεταξύ του 2ου και του 1ου αιώνα π.Χ.

Στον βυθό εντοπίστηκαν εκατοντάδες αμφορείς, κυρίως τύπου Dressel 1A, καθώς και δύο μεγάλα μολύβδινα στελέχη αγκυρών και ακόμη ένα μολύβδινο εύρημα.

Η ανακάλυψη έγινε έπειτα από αναφορά ιδιωτών δυτών και ακολούθησε επιχείρηση των αρμόδιων ιταλικών αρχών. Στην έρευνα συμμετείχαν το Τμήμα των Καραμπινιέρων για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Παλέρμο, οι Μονάδα Υποβρύχιων Καραμπινιέρων της Μεσσήνης και η Εφορεία Θαλάσσιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Περιφέρειας Σικελίας.

Οι αρχές επιβεβαίωσαν επίσημα την ανακάλυψη στις 8 Αυγούστου 2026, ενώ η ακριβής ημερομηνία του πρώτου εντοπισμού από τους ιδιώτες δύτες δεν έχει δημοσιοποιηθεί.

Το εύρημα αναμένεται να μελετηθεί περαιτέρω, καθώς οι αμφορείς και τα υπόλοιπα κατάλοιπα μπορούν να προσφέρουν στοιχεία για τις εμπορικές διαδρομές και τη ναυσιπλοΐα στη Μεσόγειο κατά τους τελευταίους αιώνες πριν από τη ρωμαϊκή αυτοκρατορική περίοδο.

Ο Ιταλός υπουργός Πολιτισμού Alessandro Giuli χαρακτήρισε την ανακάλυψη μία από τις σημαντικότερες υποβρύχιες αρχαιολογικές ανακαλύψεις των τελευταίων ετών.

Δείτε βίντεο ΕΔΩ

^{photo αρχείου: intime}