Η πρόταση δεν αφορά μια έτοιμη αποστολή, αλλά μια επιστημονική μελέτη βασισμένη σε υπολογιστικές προσομοιώσεις. Οι ερευνητές μελετούν τη χρήση πυρηνικής ενέργειας σε περιπτώσεις όπου ένας αστεροειδής θα εντοπιζόταν πολύ αργά και δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος για πιο ήπιες μεθόδους εκτροπής.

Σύμφωνα με το θεωρητικό μοντέλο, ένα ειδικά σχεδιασμένο διαστημικό σκάφος θα μπορούσε να μεταφέρει έναν πυρηνικό μηχανισμό κοντά ή μέσα στον αστεροειδή. Η έκρηξη θα είχε στόχο, είτε να διαλύσει το σώμα, είτε να αλλάξει την πορεία του, ώστε να μην απειλήσει τη Γη. Οι προσομοιώσεις εξετάζουν διαφορετικά μεγέθη αστεροειδών και επίπεδα ενέργειας, με τα αποτελέσματα να δείχνουν, ότι η θέση της έκρηξης και η δομή του αστεροειδούς, παίζουν καθοριστικό ρόλο.

Ωστόσο, η εφαρμογή ενός τέτοιου σχεδίου στην πραγματικότητα θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη. Απαιτείται έγκαιρος εντοπισμός της απειλής, τεχνολογία για ένα πολύπλοκο διαστημικό σκάφος και ακριβείς υπολογισμοί, καθώς μια λανθασμένη επέμβαση θα μπορούσε να δημιουργήσει απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι η πυρηνική επιλογή θα αποτελούσε πιθανό «τελευταίο όπλο» μόνο σε ακραίες περιπτώσεις. Σήμερα, η πιο πρακτικά δοκιμασμένη μέθοδος πλανητικής άμυνας είναι η κινητική πρόσκρουση, όπως απέδειξε η αποστολή DART της NASA, η οποία κατάφερε να αλλάξει την τροχιά ενός μικρού αστεροειδούς-δορυφόρου.

Η έρευνα δείχνει ότι η ανθρωπότητα εξετάζει πλέον πολλαπλές λύσεις για μια σπάνια, αλλά δυνητικά καταστροφική απειλή από το διάστημα.

^{photo: pixabay}