Στο εσωτερικό ενός εργαστηρίου με χάντρες, που είναι απομονωμένο στην συνοικία Sanlitun του Πεκίνου, την πιο ζωντανή και κοσμοπολίτικη συνοικία της κινεζικής πρωτεύουσας, η 25χρονη Τσεν Γιανί συναρμολογεί αργά με το τσιμπιδάκι της το μοτίβο ενός φύλλου μονστέρας, που είναι ένα δημοφιλές τροπικό σχέδιο.

Το δημιουργικό περιβάλλον ενισχύεται από μουσική ποπ, ενώ ο εξωτερικός κόσμος φαίνεται ν’ απομακρύνεται καθώς η ίδια αρχίζει να εργάζεται. “Η εργασία μου απαιτεί συνεχή σκέψη. Η τέχνη με χάντρες είναι απλή κι επαναληπτική, ενώ με βοηθάει να καθαρίσω το μυαλό μου και να ηρεμήσω πραγματικά”.

Πρόκειται για μία δημιουργική τεχνική με μικρές χάντρες που τοποθετούνται σε ειδικές βάσεις με καρφιά, σχηματίζοντας ψηφιδωτά σχέδια (pixel), τα οποία στη συνέχεια σταθεροποιούνται με τη θερμότητα ενός σίδερου.

Η τεχνική αυτή αναπτύχθηκε αρχικά στη Σουηδία στη δεκαετία του 1970 ως ένα εργαλείο αποκατάστασης, ενώ αργότερα εξελίχθηκε σε μία δημοφιλή χειροτεχνία για παιδιά στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.

Ωστόσο, στην Κίνα απευθύνεται σε ένα εντελώς διαφορετικό κοινό: νέοι καταναλωτές που επιζητούν ενεργά διαδραστικές εμπειρίες που προσφέρουν διαλείμματα από την οθόνη του υπολογιστή, αλλά και μία ισχυρή αίσθηση ικανοποίησης, ενώ όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που επιθυμούν να πληρώσουν για να έχουν μια τέτοια εμπειρία.

^{ΑΠΕ-ΜΠΕ/ photo:pixabay}