Αποτελεί ένα από τα ωραιότερα σημεία σπηλαιοκατάδυσης της χώρας και ονομάζεται Lagoa Misteriosa (Μυστική Λιμνοθάλασσα).

Πήρε το όνομά της από το μυστήριο που κρύβει στο εσωτερικό της και από τους πολλούς θρύλους που υπάρχουν για τη δημιουργία της.

Από επιστημονική άποψη, η λίμνη είναι ένα βάραθρο, το οποίο σχηματίστηκε μετά την κατάρρευση της οροφής ενός υπόγειου σπηλαίου, λόγω της διάβρωσης. Το νερό της τροφοδοτείται από υπόγεια ύδατα, που φιλτράρονται μέσα από τα πετρώματα, κάτι που  εξηγεί την απόλυτη διαύγειά τους, με την ορατότητα να ξεπερνά συχνά τα 40 μέτρα, κάνοντας τους δύτες να νιώθουν ότι «πετούν» στο κενό.

Οι ντόπιοι θεωρούσαν το μέρος ιερό και μυστηριώδες. Ονομάστηκε Lagoa Misteriosa επειδή κανένας δεν μπορούσε να καταλάβει πώς μια τόσο βαθιά και καθαρή λίμνη υπήρχε στη μέση της πυκνής βλάστησης, ούτε μπορούσαν να βρουν πού τελειώνει. Οι παλιοί πίστευαν ότι η λίμνη δεν είχε καθόλου πυθμένα και ότι επρόκειτο για μια «πύλη» προς το κέντρο της Γης.

Ο δύτης σπηλαίων Augusto Auler κατέβηκε στα 220 μέτρα βάθος, το οποίο παραμένει μέχρι και σήμερα το επίσημα καταγεγραμμένο όριο εξερεύνησης στη συγκεκριμένη λίμνη.

Ακόμα και στα 220 μέτρα βάθος όμως, ο Auler δεν βρήκε πυθμένα. Αντίθετα, είδε ότι το σπήλαιο συνεχιζόταν προς τα κάτω σαν ένα απέραντο τούνελ. Μέχρι σήμερα, το πραγματικό βάθος της Lagoa Misteriosa παραμένει άγνωστο, καθώς η πίεση του νερού σε τέτοια βάθη κάνει την ανθρώπινη κατάδυση εξαιρετικά επικίνδυνη.

Εκτός από το μυστικό του απύθμενου βάθους της, στη λίμνη αυτή σημειώνεται ακόμα ένα φυσικό παράδοξο. Κάθε χρόνο, από τις αρχές Οκτωβρίου έως τις αρχές Απριλίου η λίμνη κλείνει για το κοινό, διότι αναπτύσσονται στην επιφάνειά της μικροοργανισμοί και άλγη (algae bloom) που θολώνουν το νερό και μειώνουν την ορατότητα στο μηδέν. Μόλις έρθει το φθινόπωρο όμως, η λίμνη «αυτοκαθαρίζεται» μαγικά μέσα σε λίγες μέρες και γίνεται ξανά κρυστάλλινη.

Έχει απίστευτα καθαρά και διαυγή νερά, καταγάλανου χρώματος, όπως μπορείτε να δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ

_{photo: pixabay}