Πολλές είναι οι νεοφυείς εταιρείες στον κόσμο που «πειραματίζονται» πάνω στο λεγόμενο «τσιπάρισμα» ανθρώπων και ζώων.

Ωστόσο το τελευταίο διάστημα φέρνει στο προσκήνιο μία αρκετά ενδιαφέρουσα αλλά ταυτόχρονα τρομακτική τάση: Τα «ζωντανά εμφυτεύματα».

Είτε πρόκειται για εμφυτεύματα σε στυλ «τατουάζ» που μπαίνουν κάτω από το δέρμα, που ήδη βρίσκονται σε στάδιο μελέτης και παραγωγής (Θυμηθείτε ΕΔΩ σχετικό μας άρθρο), είτε για καθαρά εγκεφαλικά εμφυτεύματα.

Στα τελευταία δε μία αυστραλιανή startup που θέλει να χτίσει εκ του μηδενός ένα τεράστιο data center στη… Σιγκαπούρη, πειραματίζεται πάνω στη δημιουργία των πρώτων «βιολογικών κέντρων δεδομένων» του κόσμου.

Οι επιστήμονές της αναπτύσσουν στο εργαστήριο νευρώνες μέσα σε μικροτσίπ, δείχνοντάς τους πως τα «ζωντανά νευρωνικά δίκτυα» δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας αλλά κάτι που ήδη αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς.

Πιο συγκεκριμένα, η αυστραλιανή startup επικεντρώνεται στο CL1, μια υβριδική συσκευή, όπου κάθε μονάδα να περιέχει περίπου 200.000 ανθρώπινους νευρώνες που προέρχονται από βλαστοκύτταρα και αναπτύσσονται απευθείας σε ένα τσιπ πυριτίου. Αυτοί οι νευρώνες είναι διατεταγμένοι σε μια συστοιχία μικροηλεκτροδίων, η οποία λειτουργεί ως διεπαφή μεταξύ βιολογίας και ηλεκτρονικής. Τα ηλεκτρόδια μπορούν να διεγείρουν τα κύτταρα με ηλεκτρικά σήματα και να καταγράφουν την προκύπτουσα δραστηριότητα σε πραγματικό χρόνο.

Ορισμένοι παρουσιάζουν αυτούς τους νευρώνες με τον… επεξεργαστή ενός υπολογιστή, μόνο που στην προκειμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε έναν «ζωντανό μικροϋπολογιστή» μέσα σε ένα μικροτσίπ!

Σύμφωνα μάλιστα με όσα μεταδίδονται, τέτοιου είδους «βιολογικά συστήματα» μπορούν να λύσουν εν μέρει το πρόβλημα της τεράστιας κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας και νερού, καθώς καταναλώνουν πολύ λιγότερη ενέργεια σε σύγκριση με αντίστοιχα data centers που είναι εξ ολοκλήρου βασισμένα στη συμβατική ανάπτυξη μικροτσίπ.

«Οι ερευνητές που εργάζονται στον τομέα της “βιολογικής πληροφορικής” υποστηρίζουν ότι τα συστήματα που βασίζονται σε νευρώνες θα μπορούσαν, κατ’ αρχήν, να χειριστούν ορισμένα φόρτα εργασίας με πολύ χαμηλότερες ενεργειακές απαιτήσεις από τα συστήματα που βασίζονται στο πυρίτιο», όπως μεταδίδεται.

Pixabay photo