Ρωσία και Κίνα δεν έχουν αναπτυχθεί μόνο σε γεωοικονομικό κόμματι αλλά και σε γεωπολιτισμικό.
Πρόκειται, όπως είναι παγκοσμίως αποδεκτό, για δύο χώρες με μεγάλο ιστορικό βάθος και πολιτισμικό παρόν.
Δεν κουβαλούν επιπλέον στην «πλάτη» τους ένοχο παρελθόν εναντίον ολόκληρων λαών, στον «βαθμό» που κατηγορούνται χώρες της αποικιοκρατικής Δύσης.
Αυτό είναι το «κλειδί», προκειμένου να γίνουν αποδεκτές σε μεγάλο μέρος του πλανήτη, πλην του δυτικότροπου κόσμου, ο οποίος είχε βαλθεί να απαγορεύσει σημαντικούς Ρώσους καλλιτέχνες όπως και έργα τους σε διάφορες χώρες.
Επομένως, οι δύο αυτές υπερδυνάμεις έχουν το απόλυτο «πακέτο», προκειμένου να αναλάβουν κυρίαρχο ρόλο στην γεωπολιτική «σκακιέρα».
Αυτό δείχνει να μην επιθυμεί η διεθνιστική Δύση, η οποία επικεντρώνεται στο να αντιπαρατεθεί με την Μόσχα και μάλιστα με κάθε κόστος, αφού η καθημερινότητα και η οικονομία έχουν περάσει σε δεύτερη ή και σε τρίτη μοίρα.
Μια διεθνιστική Δύση, η οποία δεν διστάζει να μειώσει ή και να καταστρέψει πολιτισμούς, προκειμένου να προωθήσει τα δικά της σχέδια.
Δεν είναι άλλωστε τυχαία και η υποβάθμιση της Ελλάδας και της πραγματικής ιστορίας της.
Άλλωστε η Ελλάδα είναι μεγαλύτερος πολιτισμικός γίγαντας από Ρωσία και Κίνα μαζί, απλά τώρα βρίσκεται στην πιο δύσκολη φάση της. Ή μάλλον εκεί θέλουν κάποιοι να την κρατάνε.
Αυτό που μισεί σφοδρά η διεθνιστική Δύση είναι χώρες με ιστορικό βάθος, καθώς όποιος το διατηρεί μπορεί να κυριαρχήσει γεωπολιτικά…
