σπάζοντας μεγάλα, κρυστάλλινα κομμάτια πάγου με το χέρι και ρίχνοντας ζεστό καφέ από πάνω, μια τεχνική που λιώνει αργά τον πάγο για να μειώσει την αραίωση και να διατηρήσει τις έντονες γεύσεις, όπως υποστηρίζεται από τις αναλογίες παρασκευής στις ιαπωνικές μεθόδους (συνήθως 2:1 ζεστό νερό προς πάγο).

Αυτή η παρασκευή αποτελεί παράδειγμα του ιαπωνικού στυλ «flash iced coffee», που έγινε δημοφιλές στα καφενεία του Κιότο τη δεκαετία του 1960, όπου η ταχεία ψύξη αποτυπώνει το κορυφαίο άρωμα χωρίς πικράδα και έρχεται σε αντίθεση με τα αραιωμένα παγωμένα ροφήματα της Δύσης και κερδίζει παγκόσμια αναγνώριση στους κύκλους του εξειδικευμένου καφέ.