Η αντιπολίτευση, αδυνατώντας να βρει ηγέτη, παραμένει κατακερματισμένη.

Και η Νέα Δημοκρατία, όμως, απειλείται με απώλεια ψήφων, άπαξ και ο Αντώνης Σαμαράς αποφασίσει να φτιάξει νέο κόμμα.

Γενικά επικρατεί μια αβεβαιότητα, ενώ συνεχώς μεταδίδεται πως μειώνεται η εμπιστοσύνη στους υπάρχοντες θεσμούς.

Υπάρχει κομμάτι του κόσμου που ζητά άμεση δημοκρατία, προκειμένου να αλλάξει δήθεν το σύστημα μέσα από το σύστημα. Αυτό ακούγεται μάλιστα όλο και περισσότερο.

Περιμένει δε, πολιτική κίνηση μέσα από το κίνημα διαμαρτυρίας πολιτών για διάφορα θέματα, όπως τα Τέμπη, ο ΟΠΕΚΕΠΕ και άλλα.

Περιμένει δηλαδή αλλαγή από το ίδιο το σύστημα, το οποίο έχει μάθει να αλλάζει μορφή στον τρόπο που κυβερνά, παρουσιάζοντας «λύση» στο πρόβλημα, το οποίο δημιούργησε.

Η μείωση εμπιστοσύνης στους υπάρχοντες θεσμούς φέρνει την απαίτηση για άμεση δημοκρατία. Αυτό θα μας σώσει;

Η άμεση δημοκρατία θέλουμε δεν θέλουμε να φέρει χάος, καθώς, πως θα συνεννοηθούν τόσο μεγάλα πλήθη μεταξύ τους, έχοντας μάλιστα διαφορετικές ιδεολογίες (διεθνιστές, δεξιοί, πατριώτες, αναρχικοί κτλ.). Οι άσχετοι δεν μπορούν ούτε να έχουν άποψη, ούτε να διοικήσουν. Πόσο μάλλον αν είναι και πουλημένοι και άσχετοι.

Και τότε θα έρθει η «λύση». Ποιά θα είναι αυτή; Τι έχει διδάξει η ιστορία για την τάξη μέσω του χάους και ποιοί την επιβάλλουν συνήθως;

photo αρχείου Eurokinissi