Μια ομάδα ερευνητών έφτασε μέσα σε λίγες μέρες για να καταγράψει το θέαμα. «Δεν μιλάμε για ένα ή δύο ψάρια», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας Manoela Marinho , ιχθυολόγος και συν-συγγραφέας της μελέτης. «Πρόκειται για μια μαζική, συντονισμένη συγκέντρωση, σε αντίθεση με οτιδήποτε έχουμε καταγράψει για αυτό το γένος».

Το γιατί αυτά τα ψάρια σκαρφαλώνουν δεν έχει ακόμη κατανοηθεί πλήρως. Ωστόσο, ο χρόνος προσφέρει ενδείξεις. Η συμπεριφορά αναρρίχησης παρατηρήθηκε στην αρχή της περιόδου των βροχών , η οποία, για πολλά είδη γλυκού νερού της Νότιας Αμερικής, συμπίπτει με τις αναπαραγωγικές μεταναστεύσεις . Τόσο ώριμα αρσενικά όσο και θηλυκά ήταν παρόντα στα κοπάδια, γεγονός που ενισχύει τη θεωρία ότι αυτή η αναρρίχηση συνδέεται με την ωοτοκία .

Είναι ενδιαφέρον ότι η δραστηριότητα ακολουθούσε έναν καθημερινό ρυθμό: τα γατόψαρα παρέμεναν κρυμμένα κάτω από πέτρες κατά τη διάρκεια της ζέστης του απογεύματος, αναδυόμενα μόνο όταν ο ήλιος άρχιζε να δύει . «Είναι σαν να περίμεναν το κατάλληλο φως και θερμοκρασία για να κάνουν την κίνησή τους», σημείωσε ο Marinho.

Με μικρές, σπασμωδικές κινήσεις —που τροφοδοτούνται από τις πλευρικές και τις συσπάσεις των μυών της ουράς— ανεβαίνουν αργά προς τα πάνω. Ένας μηχανισμός που βασίζεται στην αναρρόφηση μπορεί επίσης να τα βοηθήσει να αντισταθούν στη βαρύτητα πάνω στην λεία πέτρα.

Τρία άλλα είδη, συμπεριλαμβανομένων των Hypostomus khimaera και Ancistrus sp., παρατηρήθηκαν επίσης να εξαπλώνονται στην ίδια περιοχή, αλλά κανένα σε τόσο μεγάλο αριθμό ή με τόσο εμφανή συντονισμό. Η κύρια αναφορά καλύφθηκε επίσης στο Phys.org , το οποίο τόνισε τη σπανιότητα της συμπεριφοράς και τη σημασία της επιτόπιας έρευνας.

Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

photo: pixabay