Κι όχι μόνο. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι το σώμα σου, λίγο πριν τον ύπνο, αναζητά ενέργεια – ίσως ως μηχανισμός επιβίωσης από τα αρχαία χρόνια. Το σώμα δεν ξέρει ότι εσύ απλώς θα δεις κάποια ταινία και θα κοιμηθείς. Νομίζει ότι ίσως χρειαστείς ενέργεια έστω για την επόμενη μέρα.

Πρόκειται για συναισθηματική πεινά;
Ναι. Το βράδυ είναι η ώρα που τα πράγματα ηρεμούν. Οι υποχρεώσεις τελειώνουν, οι φωνές του σπιτιού μειώνονται, κι εσύ μένεις με τον εαυτό σου. Κι αν η μέρα σου δεν ήταν και τόσο γλυκιά, τότε ναι, το παγωτό μπορεί να γίνει παρηγοριά. Τότε είναι που το φαγητό λειτουργεί συναισθηματικά και παρηγορητικά.

Είναι συνήθεια;
Είναι και αυτό. Αν ο οργανισμός σου έχει μάθει ότι κάθε βράδυ βλέπει Netflix με σνακ, τότε το αναζητά. Αν κάθε φορά που αγχώνεσαι για την επόμενη μέρα πας στην κουζίνα, τότε ο εγκέφαλος το μαθαίνει. Δημιουργούνται νευρωνικά μονοπάτια: στρες = κουλουράκι. Κούραση = σοκολάτα. Μοναξιά = σάντουιτς. Κι όσο αυτή η καταστάση επαναλαμβάνεται, τόσο γίνεται αυτοματισμός.

Τι τρώμε συνήθως;
Σπάνια θα λαχταρήσεις αγγουράκι με ξύδι στις 11 το βράδυ. Οι βραδινές λιγούρες σχετίζονται με υδατάνθρακες και λιπαρά. Ό,τι δίνει άμεσα ενέργεια και προκαλεί απόλαυση. Ζυμαρικά, σοκολάτες, ψωμάκια, πίτσες. Φαγητά που ανεβάζουν απότομα τη σεροτονίνη, προκαλώντας προσωρινή χαλάρωση. Το σώμα αναζητά comfort food.

Σημαντική η παρατήρηση αρχικά

Αν πεινάς πραγματικά, μπορείς να φας κάτι ελαφρύ – χωρίς να νιώθεις ντροπή γι’ αυτό.

Η λιγούρα το βράδυ δεν είναι αδυναμία. Είναι σήμα. Ίσως ότι χρειάζεσαι ξεκούραση. ΊΤο θέμα δεν είναι να νικήσεις τη λιγούρα. Είναι να τη διαβάσεις. Να δεις τι πραγματικά θέλει να σου πει.

Πριν πας να φας κάτι βραδινό, βάλε χρονόμετρο για 10 λεπτά. Μείνε λίγο με το συναίσθημα. Αν ακόμα πεινάς μετά από αυτό, τότε φάε. Αυτή τη φορά θα είναι συνειδητό

(με πληροφορίες από eleftherostypos. gr / photo: pixabay)