Προηγούμενη έρευνα ανακάλυψε νερό σε παγιδευμένα σε μικροσκοπικά γυάλινα σφαιρίδια,(που σχηματίστηκαν κατά τη διάρκεια της πρόσκρουσης αστεροειδών), σε ηφαιστειακά πετρώματα και λεπτούς κόκκους ορυκτών. Έτσι, υπήρχε η υποψία ότι μπορεί να υπήρχε μια κρυφή δεξαμενή. Huicin He, Ph.D. μαθήτρια του καθηγητή Σεν Χου, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «γυάλινες χάντρες», όπως ονομάζονται, ένα κοινό στοιχείο στα σεληνιακά εδάφη, ήταν σημαντικός υποψήφιος για τη μελέτη του ενυδατωμένου στρώματος ή της κρυμμένης δεξαμενής νερού. Ο D. Huicun, ένας φοιτητής υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Sen Hu, πρότεινε ότι οι γυάλινες χάντρες πρόσκρουσης- ένα κοινό στοιχείο σε άμορφα σεληνιακά εδάφη – μπορεί να είναι κατάλληλοι για τη μελέτη του ενυδατωμένου στρώματος ή των άγνωστων εναποθέσεων σε σεληνιακά εδάφη.

Με βάση δείγματα που συλλέχθηκαν από την αποστολή Chang’e5 (CE5) , η οποία έδωσε γυάλινες σφαίρες που περιείχαν ίχνη νερού, αυτή η ομάδα επιστημόνων της Κινεζικής Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (CAS) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν περίπου 250.000 τόνοι αποθέματος νερού στο φεγγάρι με τη μορφή πάγου. Σύμφωνα με τη μελέτη του καθηγητή Sen Hu, προβλέπεται ότι η ποσότητα νερού που μπορούν να συγκρατήσουν οι γυάλινες χάντρες πρόσκρουσης στα σεληνιακά εδάφη μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 2,7 × 1014 kg.

Η επιστημονική κοινότητα θα πρέπει να λάβει υπόψη της αυτή την ανακάλυψη, καθώς παρέχει ένα απόθεμα νερού για τις επερχόμενες αποστολές εξερεύνησης του διαστήματος.

Αν και η Σελήνη είναι σχετικά μικρή, έχει μεγάλη επίδραση στη Γη, επηρεάζοντας τον καιρό και τις παλίρροιες. Συνοπτικά, η Σελήνη υπάρχει για περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.

photo: pixabay