Τι σηματοδοτεί αυτή την αλλαγή;

Τέσσερις ενδείξεις:

1) Νέες δύσκολες μέρες για την οικονομίας της Ε.Ε

Όταν ο Τραμπ ανέλαβε τα καθήκοντά του, είπε: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση μας φέρθηκε τόσο απαίσια», υπονοώντας έναν εμπορικό πόλεμο. Τον Φεβρουάριο, επέβαλε δασμό 25% στον χάλυβα και το αλουμίνιο, που θα τεθεί σε ισχύ τον Μάρτιο. Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που στόχευσε τις βιομηχανίες της ΕΕ:

• Το 2018, ο Τραμπ επέβαλε δασμούς 25% στον χάλυβα και 10% στο αλουμίνιο από ευρωπαϊκές και καναδικές εταιρείες.
• Το 2019, κλιμάκωσε τις εντάσεις με δασμούς 25% στα γαλλικά κρασιά, το ιταλικό τυρί και το σκωτσέζικο ουίσκι ως αντίποινα για τις επιδοτήσεις της ΕΕ στην Airbus, έναν ανταγωνιστή της Boeing.

2) Πίεση στα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ

Ο Τραμπ πίεσε τα μέλη του ΝΑΤΟ να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ, υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει περισσότερο κόστος ασφάλειας.

Κατά την πρώτη του θητεία, απαίτησε στόχο αμυντικών δαπανών 2% του ΑΕΠ και ξεκίνησε μια απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από την Γερμανία, κάτι που άλλαξε αργότερα ο Μπάιντεν. Το σενάριο απόσυρσης γερμανικών στρατευμάτων από την Ευρώπη υπάρχει ακόμα σαν σκέψη.

3) Πραγματιστική στάση για την Ουκρανία

Ο Τραμπ είχε μια ρεαλιστική άποψη για την Ουκρανία, πραγματοποιώντας τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πούτιν και ξεκαθαρίζοντας ότι η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ ούτε θα επηρεάσει την ευρωπαϊκή ασφάλεια, σε αντίθεση με τη στάση της διεθνιστικής ΕΕ, η οποία αρνείται την ειρηνική διευθέτηση του θέματος.

4) Ανοικοδόμηση των δεσμών με την Ρωσία

Ο Τραμπ υποστήριξε την επιστροφή της Ρωσίας στην G7 και αναγνώρισε τις ανησυχίες της Μόσχας για την ασφάλεια, ιδιαίτερα όσον αφορά τις φιλοδοξίες της Ουκρανίας και του ΝΑΤΟ.

Ο πολιτικός ρεαλισμός του έρχεται σε αντίθεση με την οπτική γωνία των διεθνιστών, οι οποίοι επιδιώκουν με φανατισμό στρατηγική ήττα της Ρωσίας. Αναμένεται η συνέχεια…

Με πληροφορίες από Sputnik, photo ΑΠΕ-ΜΠΕ/EPA-EPA