Το κείμενο που εγκρίθηκε σήμερα είναι αποτέλεσμα συμφωνίας που υπογράφτηκε στις 20 Δεκεμβρίου με τα δύο κυριότερα συνδικάτα, το UGT και το CCOO, όχι όμως και με τις εργοδοτικές οργανώσεις, που είχαν αποφασίσει στα μέσα Νοεμβρίου να αποχωρήσουν από τις διαπραγματεύσεις, έπειτα από έντεκα μήνες άκαρπων συναντήσεων.

Οι τελευταίες ανησυχούν για τις επιπτώσεις της μεταρρύθμισης στην ισπανική ανταγωνιστικότητα. Υποστηρίζουν πως δεν επηρεάζονται όλοι οι τομείς δραστηριότητας το ίδιο και πως μια γενική μείωση του εργάσιμου χρόνου μπορεί να αποδυναμώσει ορισμένες επιχειρήσεις.

Ανησυχία την οποία απέρριψε η Γιολάντα Ντίαθ, η οποία επέμεινε στη σταθερότητα της ισπανικής οικονομίας, που κατέγραψε ρυθμό ανάπτυξης 3,2% πέρυσι. «Έχουμε περισσότερες θέσεις εργασίας από ποτέ και μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη από ποτέ», υπογράμμισε, εκτιμώντας πως είναι απαραίτητο η χώρα να «εκσυγχρονιστεί».

Στο κοινό πρόγραμμά τους που επισφράγισαν τον Οκτώβριο του 2023, το Sumar και το ισπανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE) είχαν δεσμευθεί να μειώσουν από 40 σε 37,5 ώρες τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας μέχρι τον Δεκέμβριο του 2025, χωρίς απώλεια μισθού.

Η μείωση του εργάσιμου χρόνου αναμένεται να επηρεάσει σχεδόν 12 εκατομμύρια μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, κυρίως τους εργαζομένους στο εμπόριο, στην εστίαση ή στη γεωργία — οι 37,5 ώρες εργασίας εβδομαδιαίως ισχύουν ήδη στον δημόσιο τομέα και στις μεγάλες επιχειρήσεις.

Πέρα από τις επιχειρήσεις, η κύρια πρόκληση για την κυβέρνηση του Σοσιαλιστή πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, που δεν διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, είναι να πείσει τους κοινοβουλευτικούς εταίρους της για τη στέρεα βάση της μεταρρύθμισης.

Η συμφωνία που επικυρώθηκε σήμερα προσκρούει πράγματι στις επιφυλάξεις του βασκικού εθνικιστικού κόμματος PNV, αλλά κυρίως στους Καταλανούς αυτονομιστές του κόμματος Junts per Catalunya (JxCat), δύο πολιτικοί σχηματισμοί που στηρίζουν μεν την κυβέρνηση αλλά είναι γνωστό ότι είναι φιλικοί προς τον επιχειρηματικό κόσμο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/photo freepik