Τονίζοντας ότι το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό, υποστηρίζει ότι «τελικά, ο αστικός σχεδιασμός για τις φυσικές και τεχνολογικές καταστροφές δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ολοκληρωμένα το πρόβλημα της πολιτικής προστασίας, γιατί:

α) Δεν διαμορφώνεται με γνώμονα το σύνολο των λαϊκών αναγκών.

β) Εστιάζει αποσπασματικά σε πλευρές και όχι στην αλληλεπίδραση το σύνολο των παραμέτρων που σχετίζονται με αυτήν».

«Επισημαίνουμε, επίσης, ότι η κατάσταση έχει χειροτερεύσει με τις μειωμένες δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού και την έλλειψη προσωπικού σε σχετικούς φορείς, την κατάργηση ελεγκτικών υπηρεσιών των πολεοδομιών» αναφέρει, μεταξύ άλλων, η ανακοίνωση προσθέτοντας χαρακτηριστικά πως «πλέον δεν προβλέπεται ούτε τυπικά ο κρατικός έλεγχος».

«Άμεσα πρέπει να παρθούν βασικά προληπτικά μέτρα από το κράτος, όπως:

1. Άμεσος αντισεισμικός έλεγχος και ενίσχυση κατά προτεραιότητα των δημόσιων κτιρίων, χώρων συγκέντρωσης (σχολεία, γυμναστήρια, νοσοκομεία κ.λπ.) και των υποδομών (άρδευσης, ύδρευσης κ.λπ.).
2. Ενημέρωση και συστηματική και σε τακτά χρονικά διαστήματα εκπαίδευση των κατοίκων (π.χ. διανομή οδηγιών για τις κατάλληλες ενέργειες).
3. Δημιουργία υποδομής για την υλοποίηση του σχεδίου εκκένωσης οικισμών, ακόμη και προληπτικής (καθορισμός διαδρομών εκκένωσης και υπαρκτά σχέδια απομάκρυνσης του πληθυσμού από τις επικίνδυνες περιοχές).
4. Ύπαρξη ή δημιουργία καταφυγίων και συστήματος προειδοποίησης.
5. Ενίσχυση των υποδομών», καταλήγει η ανακοίνωση.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/photo αρχείου eurokinissi