Για πολλά χρόνια κατά την ενηλικίωσή του, αδιαφορούσε ιδιαίτερα για την οργανωμένη θρησκεία. Απέρριπτε όλες τις προσκλήσεις για την παραμονή των Χριστουγέννων, επιλέγοντας να περιπλανηθεί στις τοπικές χριστουγεννιάτικες αγορές για κατάλληλα δώρα για την οικογένεια και τους φίλους. Μόνο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις περνούσε τα Χριστούγεννα με την Κλάρα Σούμαν.

Την τελευταία δεκαετία της ζωής του, ο Μπραμς άλλαξε τη ρουτίνα του.

Το πρωί της 24ης Δεκεμβρίου 1890 γράφει στην Κλάρα Σούμαν:

«Πώς θα μπορούσα να είμαι πιο απασχολημένος από το να κάθομαι με τη σκέψη μου δίπλα σου στο τραπέζι του πρωινού σου και να μιλάω και να ακούω τα πάντα για τα όμορφα και γοητευτικά πράγματα που ετοιμάζεις. Εδώ δίπλα στη βιβλιοθήκη μου υπάρχει επίσης ένα όμορφο μεγάλο δέντρο, το οποίο θα παραμείνει κρυμμένο μέχρι σήμερα το απόγευμα από τα δύο αγαπημένα αγόρια της οικονόμου μου. Δεν θα μπορούσαμε να έχουμε καλύτερο καιρό για τα Χριστούγεννα. Όλα τα δέντρα και οι θάμνοι είναι καλυμμένα με παγωνιά και χιόνι και είναι πραγματική χαρά να βγαίνεις για μια βόλτα στον ήπιο αέρα… Αλλά δεν θα σε κρατήσω άλλο… Σου εύχομαι καλά Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά,

Ο Ιωάννης σου

Η φωνητική και η χορωδιακή μουσική του Μπραμς αγγίζει περιστασιακά χριστουγεννιάτικα θέματα, συμπεριλαμβανομένων μερικών από το Marienlieder. Αλλά το πιο αξιοσημείωτο, ίσως, είναι το απαλό λυρικό Geistliches Wiegenlied (Ιερό Νανούρισμα), Op. 91, Νο. 2. Μουσική για κοντράλτο, πιάνο και βιόλα.

photo: pixabay