Η παράδοση υπαγορεύει ότι μόνο οι άνδρες επιτρέπεται να εργάζονται για την κατασκευή της ίδιας της γέφυρας. Οι γυναίκες παραμένουν στο πάνω μέρος του φαραγγιού, υφαίνοντας τα μικρότερα σχοινιά.

Το κύριο στήριγμα της γέφυρας προέρχεται από έξι μεγάλα τρίφυλλα σχοινιά πάχους περίπου 30 εκατοστών, το καθένα από τα οποία περιέχει περίπου 120 από τα αρχικά λεπτότερα σχοινιά.

Κάθε οικογένεια συνεισφέρει τμήματα από δίφυλλο σχοινί, υφασμένα στο χέρι χρησιμοποιώντας ένα είδος ανθεκτικού χόρτου, γνωστό τοπικά ως qoya ichu. Για να είναι πιο εύκαμπτο, το γρασίδι πρέπει πρώτα να χτυπηθεί με μια στρογγυλή πέτρα και μετά να μουλιαστεί σε νερό.

Η παλιά γέφυρα κόβεται και αφήνεται να επιπλέει στο ρεύμα, όπου απλά θα σαπίσει, καθώς είναι φτιαγμένη από γρασίδι.

Δεν χρησιμοποιούνται σύγχρονα υλικά, εργαλεία ή μηχανήματα σε όλη τη διαδικασία κατασκευής της γέφυρας – μόνο γρασίδι και ανθρώπινη δύναμη.

Η ανακατασκευή της γέφυρας Q’eswachaka πραγματοποιείται μία φορά το χρόνο και τελειώνει με μια γιορτή φαγητού και μουσικής την τέταρτη ημέρα, η οποία συμπίπτει πάντα με τη δεύτερη Κυριακή του Ιουνίου.

photo: pixabay