Κατά τη διάρκεια της προ-ισπανικής εποχής, ήταν ένας ουσιαστικός πλωτός δρόμος για τις μεταφορές και το εμπόριο. Μετά την ισπανική κατάκτηση, επαναχρησιμοποιήθηκε ως αποχετευτική τάφρο στην πρώιμη αποικιακή περίοδο και αργότερα μετατράπηκε σε τμήμα του υδραγωγείου Chapultepec τον 18ο αιώνα. «Αυτή η ανακάλυψη μας επιτρέπει να ανακατασκευάσουμε μέρος της ιστορίας της Κοιλάδας του Μεξικού, τονίζοντας πώς οι πλωτές οδοί χρησίμευαν ως ζωτικοί άξονες μεταφοράς και πολιτιστικών ανταλλαγών», δήλωσε ο López Camacho.

Η δομή της αποβάθρας διαθέτει 40 εγκάρσιους ξύλινους πασσάλους, ύψους από 40 έως 137 εκατοστά, κατασκευασμένοι από ξύλο ελάτης γνωστό για την αντοχή και την αντοχή του στο νερό. Η επικεφαλής εκσκαφέας Liliana Márquez Escoto σημείωσε ότι αυτοί οι σωροί πιθανότατα υποστήριξαν την άφιξη και την αναχώρηση κανό από και προς τη λίμνη Texcoco. Βοτανικά υπολείμματα, συμπεριλαμβανομένων των σπόρων κουελίτ, κολοκύθας και ντομάτας, βρέθηκαν μαζί με γαστερόποδα και ρίζες.

Στο σημείο ανακαλύφθηκε επίσης θησαυρός με αντικείμενα . Αυτά περιλαμβάνουν τελετουργικά κεραμικά της Ύστερης Μετακλασικής εποχής (μ.Χ. 1200–1521), όπως θυμιατήρια και δοχεία με ηλιακά σύμβολα, τα οποία μπορεί να ήταν μέρος των προσφορών στην πλωτή οδό. Αντικείμενα της πρώιμης αποικιοκρατίας, συμπεριλαμβανομένων των μακουκίνων (σφυρηλατημένα νομίσματα) και πήλινα σκεύη με πράσινο τζάμι που φέρουν σφραγίδες από νοσοκομεία και θρησκευτικά τάγματα, υπογραμμίζουν τις πολιτιστικές μεταβάσεις μετά την ισπανική κατάκτηση.

Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ

photo: pixabay