Το Α’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης τούς έκρινε ένοχους για ηθική αυτουργία σε ψευδή ιατρική πιστοποίηση, κατ’ εξακολούθηση, με την αναγνώριση δύο ελαφρυντικών (πρότερο σύννομο βίο και μεταγενέστερη καλή συμπεριφορά). Η υπόθεση εκδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό, με την ποινή να είναι μειωμένη κατά 5 μήνες σε σχέση με το πρώτο δικαστήριο.

Τότε είχε καταδικαστεί κι ένας ιδιώτης γιατρός για έκδοση ψευδών ιατρικών πιστοποιητικών, αλλά στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν εμφανίστηκε να υποστηρίξει την έφεσή του. Οι ασθένειες για τις οποίες υπέγραφε ψευδώς, κατά το κατηγορητήριο, αφορούσαν, ανάλογα με την περίπτωση, γαστρεντερίτιδα, γρίπη, βρογχίτιδα κ.ά. και γι’ αυτό το λόγο οι “ασθενείς” του έχριζαν ολιγοήμερη νοσηλεία στο σπίτι.