Αφού διαμηνύει ότι «οι διαφορές μας με την Τουρκία είναι γνωστές, όπως και οι “κόκκινες γραμμές” μας», εκφράζει την ελπίδα ότι «η βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων θα ωφελήσει και τις συνομιλίες για το Κυπριακό σε μια λύση που θα βασίζεται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Στο πνεύμα αυτό είναι πολύ καλό να υπάρχει καλή επικοινωνία μεταξύ των δύο ηγετών, και η πιθανή – γιατί ακόμα δεν έχει οριστικοποιηθεί – συνάντησή τους στις αρχές της επόμενης εβδομάδας στη Νέα Υόρκη να επιβεβαιώσει αυτήν τη πιο αισιόδοξη πορεία. Οφείλουμε στον ελληνικό και τον τουρκικό λαό και στις επόμενες γενιές να συνεχίσουμε σε μια εποικοδομητική πορεία. Είναι δρόμος δύσκολος, μα αξίζει να τον προσπαθήσουμε».

Ερωτηθείς για το μεταναστευτικό, μετά και τις πρόσφατες αποφάσεις του Βερολίνου, τάσσεται κατ’ αρχάς κατά μονομερών ενεργειών που «αποδυναμώνουν κοινές ευρωπαϊκές κατακτήσεις, όπως αυτή της ελεύθερης μετακίνησης στη ζώνη Σένγκεν, παρά μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις που το επιβάλλουν και με λελογισμένη χρήση». Μεταξύ των δύο άκρων (ανοικτά σύνορα – Ευρώπη φρούριο) εξ άλλου, ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ αντιτάσσει την «αυστηρή αλλά δίκαιη», όπως αναφέρει, μεταναστευτική πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης. «Η ελληνική κυβέρνηση αισθάνεται δικαιωμένη για τη μεταναστευτική της πολιτική όχι μόνο γιατί μειώθηκαν οι ροές αλλά και γιατί η προσέγγιση αυτή αποτελεί πλέον και τον πυρήνα της ευρωπαϊκής πολιτικής που στηρίζεται στην αλληλεγγύη των κρατών της ΕΕ για δικαιότερη κατανομή του βάρους της προστασίας των ευάλωτων. Σε αυτό τον δρόμο θα συνεχίσουμε».