Κατά τον 3ο αιώνα π.Χ., η δυναστεία Τσιν, ο αυτοκράτορας Τσιν Σι Χουάνγκ συνέλαβε την ιδέα ενός «Σινικού Τείχους» άμυνας που θα εκτείνονταν σε μια μεγάλη έκταση της κινεζικής γης. Ως ο πρώτος ηγεμόνας της ενοποιημένης Κίνας, ο αυτοκράτορας Τσιν Σι Χουάνγκ άρχισε να εργάζεται για το τείχος το 221 π.Χ. Υπό την ηγεσία του, προηγούμενες οχυρώσεις μεταξύ κινεζικών κρατών αφαιρέθηκαν. Στη συνέχεια, τα υπάρχοντα τείχη κατά μήκος των βόρειων συνόρων της Κίνας ενώθηκαν σε ένα μακρύ σύστημα μήκους περίπου 10.000 λίτρων (a li ισούται περίπου με το ένα τρίτο του μιλίου). Η κύρια απειλή για την Κίνα αυτή τη στιγμή ήταν από τις βόρειες φυλές Xiongnu, απογόνων των Μογγόλων και των Τούρκων, γι’ αυτό και το τείχος ενισχύθηκε σε αυτήν την περιοχή.

Εκείνη την εποχή, το χώμα και το ξύλο αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του τοίχου. Ενίσχυε και επέκτεινε το τείχος,ενώ σε ορισμένα σημεία, ο τοίχος ήταν κατασκευασμένος από τούβλα. Αλλού χρησιμοποιήθηκαν εξορυσσόμενοι γρανίτες ή ακόμη και μαρμάρινες πλάκες. Το τείχος ανανεωνόταν συνεχώς καθώς προχωρούσαν οι οικοδομικές τεχνικές.

Από τον 18ο αιώνα το Σινικό Τείχος της Κίνας έχει αναγνωριστεί διεθνώς ως εμβληματικό έμβλημα της κινεζικής δύναμης και εξουσίας. Έτσι, διάφοροι σύγχρονοι κυβερνώντες αυτοκράτορες φρόντισαν από τότε να αποκαταστήσουν, να επισκευάσουν και να προστατεύσουν το τείχος όχι ως αμυντικό σύστημα, αλλά ως έμβλημα μεγάλης πολιτιστικής και ιστορικής σημασίας . Μία από τις πιο γνωστές περιοχές του τείχους, το Badaling, που βρίσκεται 43 μίλια (70 χλμ.) βορειοδυτικά του Πεκίνου – ανακαινίστηκε εκτενώς στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ενώ η πιο διαδεδομένη αποκατάσταση συνεχίζεται από τη δεκαετία του 1980, με διάφορους βαθμούς επιτυχίας.

Δείτε βίντεο ΕΔΩ

photo: pixabay