2. Σε αυτούς που τους έχει το σύστημα στο περίμενε, στοκ δηλαδή, για να κυβερνήσουν και έχουν την μικρή κουτάλα.

Οι δύο αυτές ομάδες, έχουν δύο βασικές διαφορές:

α. Αυτοί που δεν κυβερνούν λένε ότι χρειαστεί για να καλύψουν ένα τμήμα του αγελαίου πλήθους που γίνονται υποψήφιοι ψηφοφόροι τους και παριστάνουν γενικά τους καλούς, προς όποια ιδεολογική ομάδα χρειαστεί.

β. Αυτοί που κυβερνούν ξεχνούν τι έλεγαν προεκλογικά (κωλοτούμπες) και κάνουν ότι τους πει το παγκόσμιο σύστημα διοίκησης.

Η δική μου ιδεολογία, έχει ελάχιστους οπαδούς και ψέμματα για να πάρω ψήφους δεν μπορώ να πω. Έτσι, δεν καλύπτω τις προϋποθέσεις για να ανήκω σε καμία από τις δύο ομάδες, οπότε δεν κάνω για πολιτικός.

Θέλετε παραδείγματα; Τι έλεγε ο Τσίπρας, ο Καμμένος και πολλοί της ΝΔ πριν γίνουν κυβέρνηση;;;

Τι έλεγαν μετά;;;

Αν μετά δεν έλεγαν και δεν ψηφιζαν αυτά που λέει το σύστημα, θα τους έπαυαν από πολιτικούς. Εγώ λοιπόν αυτο-παύθηκα από μόνος μου και δεν μπήκα σε περιττές διαδικασίες.

Αυτοί που είναι στην αντιπολίτευση, λένε τα δήθεν καλά λόγια υπέρ του λαού και η δουλειά τους είναι εξίσου αντιλαϊκή με αυτή των κυβερνώντων, ίσως και πιο αντιλαϊκή, διότι η δουλειά τους είναι να συντηρούν τις ελπίδες του λαού, για το ότι δήθεν το πολιτικό κατεστημένο μπορεί να δώσει λύσεις και βελτιώσεις στην καθημερινότητά μας, αν δήθεν βγουν στην κυβέρνηση τα λεγόμενα μικρά κόμματα, δεξιά ή αριστερά.

Δείξτε μου μία κυβέρνηση που να μην ήρθε εκφράζοντας τις ελπίδες του κόσμου και να μην έφυγε κακήν κακώς μέσα σε αποδοκιμασίες. Όλοι στην αντιπολίτευση παραμυθιάζουν τον κόσμο και όταν έρθουν στην καρέκλα, απλά εκτελούν εντολές των αόρατων αφεντικών.

Ένοχος είναι πάντα και ο λαός, ο οποίος παρά το ότι όλα αυτά τα γνωρίζει, απλά αδρανεί και γίνεται έτσι και αυτός μέρος του σάπιου συστήματος.

Σε αυτό το σάπιο σύστημα εγώ δεν μπορώ να μετέχω και το σύστημα δεν μπορεί να με ανεχθεί. Έτσι απλά υπάρχω στο περιθώριο, μαζί με αυτούς που το σύστημα ονομάζει παράνομους και τους αδικημένους.

Αυτά.