Τουλάχιστον 465 πυρηνικές βόμβες και βόμβες υδρογόνου ρίχτηκαν στην περιοχή – παρόμοια με την περιοχή Los Alamos των ΗΠΑ.

Αλλά οι ντόπιοι υπέστησαν τις τρομερές συνέπειες από τους συνεχείς βομβαρδισμούς, με την επίσημη εξήγηση των τότε κρατικών αρχών να μιλάει για…«καιρικά φαινόμενα».

Το 1965, μια βόμβα υδρογόνου 11 φορές μεγαλύτερη από εκείνη που χρησιμοποιήθηκε στη Χιροσίμα έπεσε στο Kurchatov, δημιουργώντας έναν τεράστιο κρατήρα που τελικά μετατράπηκε σε αυτό που οι ντόπιοι αναφέρουν ως «ατομική λίμνη».

Η πόλη, όπου κάποτε ζούσαν περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι, τώρα φιλοξενεί μόνο μερικές χιλιάδες που θυμούνται τη φρίκη των δοκιμών του Ψυχρού Πολέμου.

Μια γυναίκα με το όνομα Nadezhda Golovina μίλησε σε διαδικτυακή ερευνητική εκπομπή λέγοντας:

«Δεν ξέραμε ότι ήταν τόσο κακό. Μας έλεγαν να φύγουμε από το σπίτι σε περίπτωση που κατέρρεε, ή αν άρχιζαν να πέφτουν στάχτες μέσα. Οι πολυέλαιοι κουνιούνταν συνεχώς.

Ακόμη και οι ενήλικες δεν γνώριζαν ότι το σύννεφο των πυρηνικών μανιταριών ήταν πιο επικίνδυνο από τους κραδασμούς ή τα σπασμένα παράθυρα».

Άλλοι κάτοικοι έκαναν λόγο για πολλούς ντόπιους οι οποίοι εμφάνισαν διαφόρων ειδών καρκίνους από την ακτινοβολία, όπως συνέβη με τους κατοίκους στους οποίους ψευδώς είχαν πει ότι ήταν ασφαλές να παραμείνουν κοντά στο Τσερνόμπιλ.

Το 1991, οι πυρηνικές δοκιμές στην περιοχή σταμάτησαν τελικά λίγο πριν την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης – αλλά σημάδια της ζημιάς εξακολουθούν να φαίνονται σε όλη την πόλη.

freepik photo