«Η περίπτωσή του καταδεικνύει τώρα τη δυνατότητα πλήρους αναγέννησης των οστών όταν εργάζεσαι με έναν τόσο νεαρό ασθενή», εξηγεί η κτηνίατρος Αλεξάντρα Ράιτ από την στοματική χειρουργική.

Συνήθως μια τέτοια ριζική διαδικασία όπως η μερική αφαίρεση της γνάθου μπορεί να οδηγήσει σε συνεχείς παρενέργειες από την αποσταθεροποιημένη πλέον οστική δομή. Αυτές περιλαμβάνουν χρόνιο πόνο, ενδεχόμενη κίνηση της υπόλοιπης γνάθου που οδηγεί σε κακή ευθυγράμμιση των δοντιών και μελλοντική βλάβη. Μπορεί να απαιτηθεί επανορθωτική χειρουργική επέμβαση για να αποφευχθεί αυτό.

Έλειπαν δόντια, δεν επανεμφανίστηκαν όλες οι πτυχές της ανατομίας της γνάθου, ωστόσο μεγάλο τμήμα από την κάτω γνάθο του Tyson αναπτύχθηκε αυθόρμητα για να παρέχει στο κουτάβι μια λειτουργική γνάθο. Η αναγεννημένη γνάθος είχε ακόμη και το ίδιο μήκος με το παλιό σαγόνι του, παρέχοντας την απαραίτητη σκαλωσιά για να διατηρήσει τη γνάθο και τα υπόλοιπα δόντια του σε καλή ευθυγράμμιση.

«Η έγκαιρη ανίχνευση του στοματικού όγκου πιθανότατα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επίτευξη μακροπρόθεσμης χειρουργικής ύφεσης», γράφουν οι κτηνίατροι στην εργασία τους.

Μεγαλώνοντας κοντά στους αριστερούς κάτω γομφίους του, ο όγκος δεν είχε ακόμη εισβάλει στο κοντινό περιόστεο – μια μεμβράνη νεύρων και αιμοφόρων αγγείων που αγκαλιάζουν τα οστά μας.

«Αυτό ήταν πιθανότατα βασικό για την αναγέννηση νέου οστού», υποπτεύεται ο Ράιτ, καθώς η μεμβράνη μπορεί επίσης να περιέχει βλαστοκύτταρα.

Ενώ οι ιδιοκτήτες του εξακολουθούν να αποφεύγουν να του δίνουν σκληρό φαγητό, ο Tyson απολαμβάνει τώρα να τρώει και να πίνει χωρίς κανένα πρόβλημα.

Η εμπειρία του τυχερού κουταβιού είναι ένα συναρπαστικό παράδειγμα του πόσο πιο ισχυρές μπορεί να είναι οι θεραπευτικές ικανότητες των θηλαστικών όταν είναι σε μικρή ηλικία.

Αυτή η αναφορά περίπτωσης δημοσιεύτηκε στο Frontiers in Veterinary Science

(photo: pixabay)