Βραχυπρόθεσμα τα στοιχεία δείχνουν ότι η άσκηση βελτιώνει τη νεφρική λειτουργία σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, αλλά για να διαπιστώσουν τα μακροπρόθεσμα οφέλη, οι ερευνητές έκαναν δευτερογενή ανάλυση δεδομένων για 1.746 υπέρβαρους και παχύσαρκους ενήλικες με διαβήτη τύπου 2, με μέση ηλικία τα 58 έτη. Κατά τη διάρκεια μιας μέσης περιόδου παρακολούθησης δώδεκα ετών, περίπου ένας στους τρεις συμμετέχοντες εμφάνισε χρόνια νεφρική νόσο.

Τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας μετρήθηκαν κατά την έναρξη της μελέτης και στη συνέχεια ένα, τέσσερα και οκτώ χρόνια αργότερα. Εκείνοι που είχαν την περισσότερη μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα κάθε εβδομάδα, από 329 έως 469 λεπτά, είχαν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες να έχουν χρόνια νεφρική νόσο σε σχέση με εκείνους που είχαν λιγότερη σωματική δραστηριότητα, κάτω από 220 λεπτά. Συνολικά διαπιστώθηκε ότι η αύξηση της εβδομαδιαίας άσκησης κατά λίγο περισσότερο από μία ώρα συνδέεται με μείωση του κινδύνου κατά 33%.

«Τα ευρήματα αυτά συνάδουν με τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η τακτική σωματική δραστηριότητα έχει άμεσες αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις και μπορεί να προάγει τον γλυκαιμικό έλεγχο, να βελτιώσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, την αρτηριακή πίεση, το λιπιδαιμικό προφίλ και άλλους μεταβολικούς και καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου, οι οποίοι σχετίζονται με τη νεφρική λειτουργία», επισημαίνουν οι ερευνητές.

Συνιστούν οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 να κάνουν λίγο περισσότερο από μία ώρα μέτριας έντασης δραστηριότητα κάθε μέρα με τη μορφή γρήγορου περπατήματος, ποδηλασίας, τζόκινγκ ή κολύμβησης για να περιορίσουν τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιας νεφρικής νόσου.

(απεμπε – φωτο:freepik)