Η ιδέα είναι ότι ένα ή περισσότερα millirobots θα μπορούσαν να εισαχθούν στο προσβεβλημένο αιμοφόρο αγγείο μέσω ενός σωληνίσκου και στη συνέχεια να οδηγηθούν εξ αποστάσεως μέσα σε αυτό το αγγείο μέχρι να φτάσει στον θρόμβο, τον οποίο θα διασπούν με διάτρηση.

Ένας εξωτερικός περιστρεφόμενος μαγνήτης χρησιμοποιείται για τη μετακίνηση των bots. Καθώς αυτός ο μαγνήτης περιστρέφεται, αναγκάζει το μαγνητισμένο σώμα του millirobot να περιστρέφεται, επιτρέποντάς του να «κολυμπήσει» μέσω του αίματος στο αγγείο (ακόμη και αντίθετα από την κατεύθυνση της ροής του αίματος) μέχρι τον θρόμβο.

Μόλις διασπαστεί ο θρόμβος, ο εξωτερικός μαγνήτης αντιστρέφει την κατεύθυνση στην οποία περιστρέφεται. Αυτό αναγκάζει το millirobot να αντιστρέψει την φορά περιστροφής του, έτσι ώστε να κολυμπήσει πίσω στο αιμοφόρο αγγείο προς τη θέση του σωληνίσκου. Στη συνέχεια μπορεί να αφαιρεθεί από το αγγείο.

Σε εργαστηριακά πειράματα, ένας περιστρεφόμενος μαγνήτης σε έναν ρομποτικό βραχίονα χρησιμοποιήθηκε για να καθοδηγήσει πολλαπλά millirobots – τόσο προς τα πάνω όσο και προς τα κάτω – μέσω των αιμοφόρων αγγείων που συνδέουν μια αορτή χοίρου που έχει εξαχθεί και τα νεφρά. Αν και η μέγιστη ροή αίματος ήταν 120 ml (4 oz) ανά λεπτό, πιστεύεται ότι τα ρομπότ θα μπορούσαν να ξεπεράσουν μια μεγαλύτερη ροή εάν χρησιμοποιούσαν έναν ισχυρότερο εξωτερικό μαγνήτη.

Και οι πιθανές εφαρμογές δεν σταματούν στη θεραπεία θρόμβων αίματος.

“Τα ρομπότ μπορούν να μεταφέρουν φάρμακα σε πολύ συγκεκριμένα σημεία του σώματος όπου το φάρμακο χρειάζεται περισσότερο”, δήλωσε ο επικεφαλής επιστήμονας, U Twente’s Asst. Prof. Islam Khalil. «Με αυτόν τον τρόπο έχουμε ελάχιστες παρενέργειες στο υπόλοιπο σώμα».

(photo: freepik)