Το γενετικό υλικό — το οποίο προήλθε από δείγμα τίγρη της Τασμανίας, ηλικίας 130 ετών, και βρίσκεται στη συλλογή του Σουηδικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στη Στοκχόλμη — επέτρεψε στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς λειτουργούσαν τα γονίδια του συγκεκριμένου ζώου.

Ειδικότερα, οι ερευνητές μοιράστηκαν τα ευρήματά τους σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε την Τρίτη στο επιστημονικό περιοδικό Genome Research.

«Το RNA σας δίνει την ευκαιρία να περάσετε μέσα από το κύτταρο, τους ιστούς και να βρείτε την πραγματική βιολογία που έχει διατηρηθεί για αυτό το ζώο, ακριβώς πριν πεθάνει», ανέφερε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Emilio Marmol Sánchez, υπολογιστικός βιολόγος. στο Κέντρο Παλαιογενετικής και SciLifeLab στη Σουηδία.

Περίπου στο μέγεθος ενός κογιότ, η θυλακίνες ήταν μαρσιποφόρα αρπακτικά.

Εξαφανίστηκε πριν από περίπου 2.000 χρόνια σχεδόν από παντού εκτός από το αυστραλιανό νησιωτικό κράτος της Τασμανίας, όπου ο πληθυσμός κυνηγήθηκε μέχρι εξαφάνισης από Ευρωπαίους αποίκους. Η τελευταία θυλακίνη που ζούσε σε αιχμαλωσία, ονόματι Benjamin, πέθανε το 1936 στο ζωολογικό κήπο Beaumaris στο Hobart της Τασμανίας.

Ο Mármol Sánchez είπε ότι παρόλο που η απο-εξαφάνιση δεν ήταν ο στόχος της έρευνας της ομάδας του, η καλύτερη κατανόηση της γενετικής σύνθεσης της τίγρης της Τασμανίας θα μπορούσε να βοηθήσει τις προσπάθειες που ξεκίνησαν πρόσφατα για να επαναφέρουν το ζώο σε κάποια μορφή.

«Προηγουμένως πιστεύαμε ότι μόνο DNA είχε απομείνει σε παλιά μουσεία και αρχαία δείγματα, αλλά αυτό το έγγραφο δείχνει ότι μπορείτε επίσης να πάρετε RNA από ιστούς», δήλωσε ο Pask, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης στην Αυστραλία και επικεφαλής του Εργαστηρίου Έρευνας Ολοκληρωμένης Γενετικής Αποκατάστασης Thyacine.

«Αυτό θα προσθέσει σημαντικό βάθος στην κατανόησή μας για τη βιολογία των εξαφανισμένων ζώων και θα μας βοηθήσει να δημιουργήσουμε πολύ καλύτερα εξαφανισμένα γονιδιώματα», πρόσθεσε. Το αρχαίο DNA, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να διαρκέσει για περισσότερα από ένα εκατομμύριο χρόνια και έχει φέρει επανάσταση στην κατανόηση του παρελθόντος από τους επιστήμονες.

Το RNA, ένα προσωρινό αντίγραφο ενός τμήματος του DNA, είναι πιο εύθραυστο και διασπάται πιο γρήγορα από το DNA και, μέχρι πολύ πρόσφατα, δεν πίστευαν ότι θα αντέξει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το 2019, μια ομάδα ανέλυσε την αλληλουχία του RNA από το δέρμα ενός λύκου 14.300 ετών που διατηρήθηκε σε μόνιμο πάγο, αλλά η τελευταία έρευνα είναι η πρώτη φορά που ανακτήθηκε RNA από ένα ζώο που έχει εξαφανιστεί. Ο Mármol Sánchez είπε ότι αυτή η μελέτη είναι μια απόδειξη της ιδέας και οι συνάδελφοί του ελπίζουν τώρα να ανακτήσουν το RNA από ζώα που πέθαναν πριν από πολύ καιρό, όπως το μαμούθ.

(με πληροφορίες από newsbomb. gr / photo: pixabay)