«Το Pando αμφισβητεί τη βασική μας αντίληψη για τον κόσμο. Η ιδέα ότι αυτό το γιγάντιο δάσος μπορεί να είναι ένας μοναδικός οργανισμός αψηφά την αντίληψή μας για το άτομο. Η απεραντοσύνη του ταπεινώνει την αίσθηση του χώρου που έχουμε», αναφέρει ο ερευνητής και καλλιτέχνης ήχου, Τζεφ Ράις.

Ο Ράις ηχογράφησε τα φύλλα του Pando το 2018 για το ειδικό τεύχος του περιοδικού των New York Times και το 2022 επέστρεψε ως καλλιτέχνης στη μη κυβερνητική ομάδα «Φίλοι του Pando». Χρησιμοποιώντας μια ποικιλία μικροφώνων, ο Ράις κατέγραψε τα φύλλα, τα πουλιά και τον καιρό του Pando. Γοητεύτηκε ιδιαίτερα από τον ήχο των δονήσεων που περνούσαν μέσα από το δέντρο κατά τη διάρκεια μιας ανεμοθύελλας. «Οι ήχοι είναι όμορφοι και ενδιαφέροντες, αλλά από πρακτική άποψη οι φυσικοί ήχοι μπορούν να χρησιμοποιούν για την τεκμηρίωση της υγείας ενός περιβάλλοντος», εξηγεί.

Επίσης, ήθελε να δει αν θα μπορούσε να καταγράψει τον ήχο του συστήματος ριζών του Pando, το οποίο μπορεί να φτάνει σε βάθος 90 ποδιών σύμφωνα με ορισμένες αναφορές. Ο εκτελεστικός διευθυντής των «Φίλων του Pando», Λανς Όντιτ, εντόπισε διάφορες πιθανές θέσεις καταγραφής κάτω από την επιφάνεια και με τη χρήση υδρόφωνων καταγράφηκε ένας αμυδρός ήχος. Αυτός ο ήχος δεν προέρχεται με σιγουριά από το ριζικό σύστημα του Pando, αλλά οι δύο ερευνητές κατάφεραν να δείξουν ότι οι δονήσεις μπορούν να περάσουν από δέντρο σε δέντρο μέσω του εδάφους.

«Ενώ ξεκίνησε ως τέχνη, βλέπουμε τεράστιες δυνατότητες χρήσης στην επιστήμη. Ο άνεμος μετατρεπόμενος σε δόνηση (ήχο) και ταξιδεύοντας μέσα από το σύστημα ριζών, θα μπορούσε να αποκαλύψει επίσης την εσωτερική λειτουργία του τεράστιου κρυμμένου υδραυλικού συστήματος του Pando με μη καταστροφικό τρόπο», αναφέρει ο Όντιτ.

(ΑΠΕΜΠΕ – φωτο:freepik)