Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρ Σεν Χε του Νοσοκομείου της Δυτικής Κίνας του Πανεπιστημίου του Σιτσουάν, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επιδημιολογίας «Journal of Epidemiology & Community Health», ανέλυσαν στοιχεία για 28.563 πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους (μέση ηλικία 89 ετών). Καταγράφηκε πόσο συχνά συμμετείχαν σε διάφορες κοινωνικές δραστηριότητες και έγινε συσχέτιση με την πιθανότητα επιβίωσής τους μέσα στην επόμενη πενταετία. Οι 25.406 δεν είχαν καμία κοινωνική δραστηριότητα, οι 1.370 μερικές φορές, οι 693 τουλάχιστον μία φορά τον μήνα, οι 553 τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα και οι 532 σχεδόν καθημερινά.

Στη διάρκεια της μελέτης οι 21.161 (το 74%) πέθαναν. Όσο συχνότερες κοινωνικές επαφές είχε κάποιος, τόσο μεγαλύτερη ήταν η πιθανότητα να ζήσει περισσότερο. Σε βάθος πενταετίας πέθαναν το 18,4% όσων δεν είχαν καμία κοινωνική δραστηριότητα, το 8,8% όσων είχαν περιστασιακές κοινωνικές επαφές, το 8,3% όσων είχαν τουλάχιστον μία τον μήνα, το 7,5% όσων είχαν τουλάχιστον μία την εβδομάδα και το 7,3% όσων είχαν σχεδόν κάθε μέρα κάποια κοινωνική επαφή ή δραστηριότητα.

Σε σχέση με όσους ποτέ δεν δραστηριοποιούνταν κοινωνικά, ο χρόνος θανάτου καθυστερούσε κατά 42% σε όσους είχαν περιστασιακές κοινωνικές δραστηριότητες, 48% σε όσους είχαν μία τουλάχιστον τον μήνα, 110% σε όσους είχαν μία τουλάχιστον την εβδομάδα και 204% σε όσους είχαν σχεδόν καθημερινές.

Πιο κοινωνικοί ήταν οι πολύ ηλικιωμένοι άνδρες, παντρεμένοι, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, που ζούσαν σε πόλη και είχαν συγγενείς, καθώς και καλή υγεία. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι δεν είναι απολύτως σαφές γιατί η κοινωνική δραστηριότητα σε μεγάλη ηλικία μπορεί να παρατείνει την επιβίωση, ιδίως αν συνδυάζεται με σωματική άσκηση και υγιεινή διατροφή. Πιθανώς παίζει βασικό ρόλο ότι οι κοινωνικές επαφές αποτελούν αντίδοτο στο χρόνιο στρες.

(ΑΠΕΜΠΕ – φωτο:freepik)