Διαπιστώθηκε ότι όσες είχαν κάποια επιπλοκή στην εγκυμοσύνη, είχαν στη συνέχεια αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο σε βάθος χρόνου. Για παράδειγμα, δέκα χρόνια μετά τη γέννα, η πιθανότητα ισχαιμικής νόσου ήταν διπλάσια στις γυναίκες με υπερτασική διαταραχή κατά την κύηση, 1,7 φορές μεγαλύτερη σε όσες είχαν γεννήσει πρόωρα (πριν την 37η εβδομάδα), 1,5 φορές μεγαλύτερη για όσες είχαν προεκλαμψία, 1,3 φορές μεγαλύτερη για εκείνες με διαβήτη κύησης και 1,1 φορές για όσες είχαν γεννήσει λιποβαρές μωρό.

         Οι έγκυες γυναίκες που εμφάνισαν ταυτόχρονα πάνω από μία σοβαρές επιπλοκές, είχαν αντίστοιχα και μεγαλύτερο ισχαιμικό κίνδυνο αργότερα στη ζωή τους. Σε μεγάλο βάθος χρόνου (30 έως 46 χρόνια μετά τη γέννα), ο κίνδυνος είχε μειωθεί, αλλά παρόλα αυτά παρέμενε αυξημένος, κατά 1,1 έως 1,5 φορές.

         Η ισχαιμική νόσος προκαλείται από τη στένωση ή το φράξιμο των αιμοφόρων αγγείων που τροφοδοτούν την καρδιά και αποτελεί βασική αιτία θανάτου των γυναικών παγκοσμίως. Σχεδόν μία στις τρεις έγκυες εμφανίζουν κάποια επιπλοκή, πράγμα που αυξάνει τον κίνδυνο τους για μελλοντικά προβλήματα με την καρδιά τους, γι’ αυτό πρέπει έγκαιρα να συμβουλεύονται γιατρό.

(ΑΠΕΜΠΕ – φωτο:pixabay)