Το UnHerd ήταν εκεί για να παρακολουθήσει την Τούνμπεργκ να σκιαγραφεί το μανιφέστο της:

Προηγουμένως, είχε πουλήσει τον εαυτό της ως ανθρώπινη καμπάνα συναγερμού πέντε ποδιών, μια κλιματική Κασσάνδρα. Ο ρόλος της ήταν να προειδοποιεί, όχι να καθοδηγεί: οι πιο ιογενείς στιγμές της αφορούσαν το να μαλώνει τους πολιτικούς ηγέτες της, χωρίς να προσπαθεί να τους υποκαταστήσει. Απέφευγε σκληρά τις προγραμματικές λεπτομέρειες, λέγοντας ότι τέτοια πράγματα «δεν είχαν καμία σχέση με μένα». Τώρα όμως, στην σκηνή και σε αυτό το βιβλίο, έχει βρει τα πολιτικά της πόδια, συγκεκριμένα την ιδεολογία του αντικαπιταλισμού και της αποανάπτυξης.

Ανάμεσα στις συνήθεις οδηγίες σχετικά με την ανάγκη πίεσης στους πολιτικούς ηγέτες, το μήνυμά της ήταν πιο ριζοσπαστικό και πιο μαχητικό από ό,τι στο παρελθόν. Δεν υπάρχει «επιστροφή στο φυσιολογικό», μας είπε. Το «κανονικό» ήταν το «σύστημα» που μας έδωσε την κλιματική κρίση, ένα σύστημα «αποικιοκρατίας, ιμπεριαλισμού, καταπίεσης, γενοκτονίας», «ρατσιστικού, καταπιεστικού εξαγωγικισμού». Η κλιματική δικαιοσύνη είναι μέρος όλης της δικαιοσύνης. Δεν μπορείς να έχεις ένα χωρίς τα άλλα. Μόνο η ανατροπή «όλου του καπιταλιστικού συστήματος» θα είναι αρκετή.

Έτσι τώρα βλέπουμε επιτέλους τα περιγράμματα του Thunbergism. Προσέξτε τους συντελεστές του The Climate Book και μπορείτε να δείτε ποιους διαβάζει: Jason Hickel, Kate Raworth, Naomi Klein. Για αυτούς τους ανθρώπους η κλιματική κρίση δεν είναι απλά ανθρωπογενής. Είναι φτιαγμένη από τον καπιταλισμό, όπως και οι άλλες μορφές κοινωνικής αδικίας που μαστίζουν την κοινωνία, τονίζει η Γκρέτα. και συνεχίζει: Δεν υπάρχει αύξηση του ΑΕΠ –ειδικά καπιταλιστικού είδους– χωρίς αύξηση των εκπομπών άνθρακα. Η μόνη λύση σε αυτή την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, λέει, είναι οι πλούσιες χώρες να εγκαταλείψουν αμέσως την οικονομική επέκταση ως κοινωνικό στόχο.

Διαβάσατε την τριλογία του Λιακόπουλου;;;