Οι ειδικοί ανέλυσαν οστά που αποκαλύφθηκαν από σχεδόν 60 τοποθεσίες σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένου του σπηλαίου του Γκοφ στο φαράγγι του Τσένταρ του Σόμερσετ.
Η παρουσία ανθρώπινων σημαδιών από δαγκώματα ισχυρίζονται ότι αποκαλύπτει πως ο κανιβαλισμός ήταν «συνηθισμένη ταφική πρακτική» – επομένως δεν ήταν επειδή χρειάζονταν το κρέας για να επιβιώσουν.
Οι ειδικοί ανέλυσαν οστά που αποκαλύφθηκαν από σχεδόν 60 τοποθεσίες σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένου του σπηλαίου του Γκοφ στο φαράγγι του Τσένταρ του Σόμερσετ.
Η παρουσία ανθρώπινων σημαδιών από δαγκώματα ισχυρίζονται ότι αυτό αποκαλύπτει ότι ο κανιβαλισμός ήταν «συνηθισμένη ταφική πρακτική» – επομένως δεν ήταν επειδή χρειάζονταν το κρέας για να επιβιώσουν.
Το σπήλαιο του Γκουφ είναι διάσημο ως η θέση του αρχαιότερου πλήρους σκελετού της Βρετανίας , που χρονολογείται πριν από περίπου 10.000 χρόνια, που ονομάζεται «Άνθρωπος Τσένταρ».
Πήρε το όνομά του από την τοποθεσία τύπου La Madeleine, ένα καταφύγιο βράχου που βρίσκεται στην κοιλάδα Vézère, κοινότητα Tursac, στο διαμέρισμα Dordogne της Γαλλίας.
Ο πολιτισμός ήταν γεωγραφικά διαδεδομένος και αργότερα βρέθηκαν μαγδαληνικές τοποθεσίες από την Πορτογαλία στα δυτικά μέχρι την Πολωνία στα ανατολικά.
Οι Μαγδαληνοί εξαφανίστηκαν καθώς το δροσερό κλίμα θερμάνθηκε γύρω στο 10.000 π.Χ. και τα ζώα αγέλης σπανίζουν.
Η μελέτη διεξήχθη από ειδικούς στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Λονδίνο, οι οποίοι πιστεύουν ότι οι Μαγδαληνοί (οι Μαγδαληνοί, ισχυρίζονται οι επιστήμονες ότι είναι ένας από τους μεταγενέστερους πολιτισμούς της Ανώτερης Παλαιολιθικής στη Δυτική Ευρώπη, που χρονολογείται από περίπου 17.000 έως 12.000 χρόνια πριν), δεν έτρωγαν ανθρώπινη σάρκα για να επιβιώσουν, αλλά για τελετουργικούς λόγους, καθώς, όπως λένε, ήταν απλώς μέρος του πολιτισμού τους.
Η εποχή της Μαγδαληνίας θεωρείται ότι γνώρισε μια άνθηση της πρώιμης τέχνης, από το σχέδιο των σπηλαίων και τη διακόσμηση εργαλείων μέχρι τη χάραξη λίθων .
«Ερμηνεύουμε τα αρχαιολογικά στοιχεία ότι ο κανιβαλισμός ασκήθηκε σε πολλές περιπτώσεις στη βορειοδυτική Ευρώπη σε σύντομο χρονικό διάστημα», δήλωσε η Δρ Σίλβια Μπέλο, παλαιοανθρωπολόγος στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας.
«[Είναι] μια ένδειξη ότι μια τέτοια συμπεριφορά ήταν μέρος μιας ταφικής συμπεριφοράς μεταξύ των ομάδων της Μαγδαληνής και όχι απλώς από ανάγκη.
«Αυτό από μόνο του είναι ενδιαφέρον, γιατί είναι η παλαιότερη απόδειξη κανιβαλισμού ως ταφικής πρακτικής μέχρι στιγμής γνωστή».
Το σπήλαιο Gough, μια διάσημη παλαιολιθική τοποθεσία που βρίσκεται στο φαράγγι του Cheddar, είναι διάσημη για την ανακάλυψη τριών χειροποίητων ανθρώπινων κρανίων σε σχήμα κυπέλλων.
Έδωσε επίσης περισσότερα από 100 θραύσματα ανθρώπινων οστών τροποποιημένα από σημάδια κοπής, θραύση και ανθρώπινα σημάδια μάσησης, ορισμένα δείγματα των οποίων φιλοξενούνται επί του παρόντος στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας.
Για τη μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν ανθρώπινα λείψανα από 59 γνωστές τοποθεσίες της Μαγδαληνής σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Αγγλίας, της Ισπανίας, της Γαλλίας, του Βελγίου, της Γερμανίας, της Πολωνίας και της Ρωσίας.
Συνολικά, τοποθεσίες τελετουργικού κανιβαλισμού περιλάμβαναν το σπήλαιο Courbett στη Γαλλία και το σπήλαιο Maszycka στην Πολωνία, το El Castillo στην Ισπανία και το Peterfels στη Γερμανία, καθώς και το Σπήλαιο του Gough.
Ωστόσο, δεν αποκάλυψαν όλες οι τοποθεσίες της Μαγδαληνής στοιχεία της ζοφερής πρακτικής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα πτώματα θάφτηκαν σκόπιμα, μερικές φορές μαζί με κτερίσματα τάφων και τέχνη των σπηλαίων.
Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, οι άνθρωποι που ζούσαν στο σπήλαιο του Gough ήταν μέρος μιας ευρύτερης κανιβαλιστικής κουλτούρας της βόρειας Ευρώπης.
Συνολικά, τα ευρήματα δείχνουν ότι το δάγκωμα των νεκρών ήταν μια «κοινή συμπεριφορά» εκείνη την εποχή.
Περαιτέρω γενετικά στοιχεία φάνηκε να υποδηλώνουν ότι οι δύο ταφικές συμπεριφορές θα μπορούσαν να διαχωριστούν σε γενετικά διακριτούς πληθυσμούς.
Όλες οι τοποθεσίες από τις οποίες βρέθηκαν στοιχεία κανιβαλισμού δείχνουν ότι οι άνθρωποι ήταν μέρος μιας γενετικής ομάδας γνωστής ως «GoyetQ2», ενώ όλες οι πιο συνηθισμένες ταφές ήταν ανθρώπων που ανήκαν στη γενετική ομάδα «Villabruna».
Ενώ και οι δύο ομάδες ζούσαν στην Ευρώπη ταυτόχρονα, τα άτομα με καταγωγή GoyetQ2 ήταν πιο κοινά στην περιοχή που εκτείνεται στα γαλλο-ισπανικά σύνορα.
Εν τω μεταξύ, η καταγωγή Villabruna μεταφέρθηκε από άτομα που κατοικούσαν στην ιταλοβαλκανική περιοχή, πιο ανατολικά.
Αυτό υποδηλώνει ότι η πιο συμβατική πρακτική ταφής εξαπλώθηκε από την ανατολή προς τη δύση και σταδιακά καταργήθηκε η πιο περίεργη πρακτική της κατανάλωσης των νεκρών.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Quaternary Science Reviews .
