Κατασχέθηκαν 48 δενδρύλλια κάνναβης ύψους έως τριών μέτρων και 89,5 κιλά φυτικών αποσπασμάτων κάνναβης όπως και εξοπλισμός που χρησιμοποιούνταν για την καλλιέργειά τους.
Τα δενδρύλλια κάνναβης όπως και τα φυτικά αποσπάσματα κάνναβης βρέθηκαν σε δασώδη έκταση εντός χαράδρας, κοντά σε αγροτεμάχιο του συλληφθέντος.
Ο συλληφθείς με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του, οδηγήθηκε στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Κατερίνης και τον παρέπεμψε στον ανακριτή.
(ΑΠΕ -ΜΠΕ / photo: eurokinissi)
«Χρυσός ξανά ο Στέφανος Ντούσκος στη Σαγκάη! Ο χρυσός Ολυμπιονίκης μας, απέδειξε για ακόμη μια φορά πως ανήκει στην κορυφή του παγκόσμιου αθλητισμού. Η επιτυχία του μας γεμίζει χαρά και περηφάνια και δείχνει σε όλους ότι τα όνειρα κατακτώνται με αφοσίωση και επιμονή» αναφέρει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ
Σημειώνει ότι «η Πολιτεία οφείλει να στηρίζει έμπρακτα όλους τους αθλητές μας, ώστε να έχουν τις υποδομές και τις συνθήκες που αξίζουν, για να συνεχίσουν να προσφέρουν διακρίσεις και συγκινήσεις» και καταλήγει «Συγχαρητήρια Στέφανε!»
ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: eurokinissi
Αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, συνέλαβαν το μεσημέρι του Σαββάτου, 27 Σεπτεμβρίου, έναν 25χρονο αλλοδαπό, μέλος διεθνικής εγκληματικής ομάδας, ο οποίος επιχείρησε να εισάγει μέσω του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών «Ελ. Βενιζέλος», μεγάλη ποσότητα ακατέργαστης κάνναβης υδροπονικής καλλιέργειας (skunk).
Ειδικότερα, όπως ανακοινώθηκε από την ΕΛΑΣ, στο πλαίσιο στοχευμένων ελέγχων για την αποτροπή εισαγωγής ναρκωτικών ουσιών στην Ελλάδα, μέσω αεροπορικών οδών, καθώς και από την αξιοποίηση πληροφοριών, λοιπών αστυνομικών ενεργειών και δημιουργία «προφίλ» (profiling), ταυτοποιήθηκε ο 25χρονος και διακριβώθηκε η εγκληματική του δράση.
Πιο αναλυτικά, ο 25χρονος προερχόμενος από χώρα του εξωτερικού, κατελήφθη από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών Αερολιμένα Αθηνών, στο χώρο αφίξεων του αεροδρομίου, να έχει αποκρύψει εντός της αποσκευής του και να κατέχει με σκοπό την περαιτέρω διακίνηση 36 συσκευασίες οι οποίες περιείχαν 18.600 γραμμάρια ακατέργαστης κάνναβης υδροπονικής καλλιέργειας (skunk).
Επιπλέον, βρέθηκε και κατασχέθηκε ένα κινητό τηλέφωνο.
Ο 25χρονος, με τη δικογραφία που σχηματίσθηκε σε βάρος του για παράβαση της νομοθεσίας για τα ναρκωτικά, οδηγήθηκε στον αρμόδιο Εισαγγελέα.
(ΑΠΕ -ΜΠΕ / photo: intime)
Όπως περιγράφει η ανακοίνωση του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, η σύλληψη πραγματοποιήθηκε έπειτα από καταγγελία ιδιώτη στο Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ξάνθης, σχετικά με περιστατικά που φέρεται να έλαβαν χώρα σε βάρος του πρωινές ώρες της ίδιας μέρας (27/09/2025).
Από την προανάκριση που ακολούθησε διακριβώθηκε η εμπλοκή του αστυνομικού στην υπόθεση, ενώ, όπως επισημαίνεται, πέραν της ποινικής δικογραφίας, έχει κινηθεί και η προβλεπόμενη πειθαρχική διαδικασία σε βάρος του. Ο συλληφθείς οδηγείται στον αρμόδιο Εισαγγελέα. Σύμφωνα με ανακοίνωση του αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας η Ελληνική Αστυνομία «επιδεικνύει μηδενική ανοχή σε συμπεριφορές που δεν συνάδουν με την αποστολή και τον ρόλο της, ενώ παράλληλα ενεργοποιεί άμεσα κάθε προβλεπόμενη ποινική και πειθαρχική διαδικασία». Στόχος, αναφέρεται, «παραμένει η διασφάλιση της νομιμότητας, η ενίσχυση της διαφάνειας και η εμπέδωση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τον θεσμό».
(ΑΠΕ -ΜΠΕ / photo: eurokinissi)
Δείτε τι έκανε:
A lions reaction to music
— Science girl (@gunsnrosesgirl3) September 28, 2025
pic.twitter.com/rRIxcyVbH2
photo: pixabay
Συγκεκριμένα το μεσημέρι του Σαββάτου 27 Σεπτεμβρίου συνεργός του συλληφθέντα τηλεφώνησε σε ηλικιωμένη γυναίκα προσποιούμενος τον υπάλληλο εταιρείας τηλεφωνίας και ισχυρίστηκε ότι έχει συνεννοηθεί με τον γιό της να παραδώσει σε άτομο που θα ερχόταν σπίτι της όσα χρήματα και κοσμήματα έχει στη κατοχή της.
Αποτέλεσμα της συγκεκριμένης ενέργειας ήταν να αποσπάσουν από την ηλικιωμένη γυναίκα το χρηματικό ποσό των 3.000 ευρώ όσο και κοσμήματα, τα οποία παρέλαβε ο συλληφθείς. Η έρευνα των αστυνομικών συνεχίζεται με σκοπό την ταυτοποίηση των στοιχείων του συνεργού του, όσο και την διερεύνηση τυχόν συμμετοχή τους και σε άλλες παρόμοιες αξιόποινες πράξεις.
Ο συλληφθείς με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του, οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χαλκιδικής.
(ΑΠΕ -ΜΠΕ / photo: pixabay)
Ο Τανγκ έλαβε δωροδοκήματα, μεταξύ άλλων χρήματα και ακίνητα, αξίας άνω των 268 εκατομμυρίων γουάν (37,6 εκατομμύρια δολάρια) σε διάφορες θέσεις που ανέλαβε από το 2007 έως το 2024, αναφέρει το Xinhua.
Το δικαστήριο της Τσανγκτσούν ανέστειλε την θανατική ποινή του για δύο χρόνια, σημειώνοντας πως ο ίδιος ομολόγησε τα εγκλήματά του.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας απέβαλε τον Τανγκ τον Νοέμβριο του 2024, έξι μήνες αφού βρέθηκε στο επίκεντρο έρευνας από την επιτροπή κατά της διαφθοράς και απομακρύνθηκε από τη θέση του.
Η έρευνα σε βάρος του Τανγκ ακολούθησε ανάλογες έρευνες σε βάρος του υπουργού Άμυνας Λι Σανγκφού και του προκατόχου του Γουέι Φενγκχέ.
Ο Τανγκ διετέλεσε κυβερνήτης της δυτικής επαρχίας Γκανσού από το 2017 έως το 2020 προτού αναλάβει καθήκοντα υπουργού Γεωργίας και Αγροτικών Υποθέσεων.
Τον Ιανουάριο, ο πρόεδρος της Κίνας Σι Τζινπίνγκ δήλωσε πως η διαφθορά αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας και παραμένει σε άνοδο.
ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: pixabay
Σεισμική δόνηση εντάσεως 5,4 βαθμών σημειώθηκε στην περιοχή Σιμάβ στην επαρχία Κιουτάχεια της δυτικής Τουρκίας.
Η σεισμική δόνηση κατεγράφη στις 12:59 ώρα Ελλάδος και είχε εστιακό βάθος 8,64 χιλιομέτρων, όπως ανακοίνωσε η Υπηρεσία Αντιμετώπισης Φυσικών Καταστροφών και Εκτάκτων Καταστάσεων (AFAD) της Τουρκίας.
Η δήμαρχος του Σιμάβ, Κιουμπρά Τεκέλ ‘Ακτουλουν, δήλωσε στο δίκτυο ΝΤV ότι επικράτησε πανικός μεταξύ των κατοίκων.
Ο σεισμός έγινε αισθητός στη Σμύρνη, την Προύσα και μερικώς στην Κωνσταντινούπολη.
ΑΠΕΜΠΕ, του Γ.Μανδαλίδη – ΦΩΤΟ αρχείου: Eurokinissi
Οι συλληφθέντες κατηγορούνται για παραβάσεις της νομοθεσίας περί περιβάλλοντος, καθώς εντοπίστηκαν να απορρίπτουν υγρά και στερεά λύματα σε περιοχές που κατέληγαν στη θάλασσα.
Σύμφωνα με την Αστυνομία, δύο από αυτούς εντοπίστηκαν να αδειάζουν φορτηγά με υγρά απόβλητα σε πλαγιά δασικής περιοχής, ενώ ένας ακόμη κατελήφθη να απορρίπτει μπάζα από εκσκαφές και κατεδαφίσεις σε απότομη πλαγιά.
Στο σημείο κλήθηκε και κλιμάκιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για αυτοψία και περιβαλλοντικό έλεγχο. Οι έλεγχοι αποκάλυψαν σοβαρές παραβάσεις, με αποτέλεσμα, εκτός από τις συλλήψεις των οδηγών και δύο υπαλλήλων συνεργαζόμενου εργολάβου, να βεβαιωθούν 15 διοικητικά πρόστιμα.
Παράλληλα, οι αρχές προχώρησαν σε κατασχέσεις: τριών οχημάτων, ισάριθμων πινακίδων και αδειών κυκλοφορίας καθώς και ενός φύλλου ταχογράφου.
Οι κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν στην αρμόδια εισαγγελική Αρχή.
ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: eurokinissi
Η Ένωση Ελεγκτών αναφέρεται τόσο στο θέμα της συνάντησης με τον υπουργό όσο και στο ζήτημα των απολαβών που ανέφερε ο υπουργός.
«Με απογοήτευση, αλλά δυστυχώς όχι έκπληξη, ακούσαμε τις δηλώσεις του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών σήμερα το πρωί. Κατ’ αρχάς θα θέλαμε να ενημερώσουμε ότι πέρα από μια συνάντηση στις αρχές Μαΐου στο Υπουργείο και μια συνάντηση στις αρχές Ιουνίου στην ΥΠΑ, παρουσία όλων των σωματείων των εργαζομένων, δεν έχουμε συναντηθεί ξανά με τον Υπουργό. Μάλιστα από την 1/9/2025 έχουμε ζητήσει συνάντηση και έως σήμερα δεν έχουμε λάβει καν απάντηση.
Αντίθετα ο Υπουργός μας έχει παραπέμψει στους συνεργάτες του και στην Διοίκηση της Υ.Π.Α., με τους οποίους έχουμε συναντηθεί πολλές φορές και έχουμε κάνει πολλές συζητήσεις για την εξυγίανση της Υ.Π.Α.. Δυστυχώς, εκ του αποτελέσματος, φάνηκε ότι η Διοίκηση της Υ.Π.Α. και του Υπουργείου είχαν προαποφασίσει να μην ακούσουν τις προτάσεις μας, οι οποίες στο σύνολό τους αφορούν την εφαρμογή των Ευρωπαϊκών κανονισμών» αναφέρουν στην ανακοίνωση τους οι ελεγκτές ενώ σε ό,τι αφορά το θέμα των απολαβών, τονίζουν
«Επίσης, είναι εντελώς αποπροσανατολιστική η αναφορά στο ύψος του μισθού μας με τρόπο μάλιστα που τεχνηέντως διογκώνει τα νούμερα ώστε να μην έχουν καμία σχέση με τις καθαρές απολαβές μας, οι οποίες (όπως και ο υπουργός παραδέχεται) φορολογούνται και δεν επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό, ενώ καταβάλλονται από τους χρήστες του εναερίου χώρου και μάλιστα το 90% προέρχεται από ξένες αεροπορικές εταιρείες. Για εμάς ο Έλληνας φορολογούμενος δεν πληρώνει ούτε ένα ευρώ. Το σύνολο των αμοιβών μας, ακόμα και ο βασικός μισθός χρηματοδοτούνται από τα τέλη αεροναυτιλίας που καταβάλλουν οι αεροπορικές εταιρείες. Αν όμως ο υπουργός θέλει να ασχοληθεί με τις απολαβές μας θα θέλαμε να γνωρίζει ότι με τα πιο πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία του Eurocontrol (ACE Benchmarking report 2025), που αφορούν το 2023, είμαστε στην 33η θέση ανάμεσα σε 38 παρόχους σε κόστος μισθοδοσίας Ε.Ε.Κ. ανά ώρα πτήσης που διαχειρίζονται, παρότι είμαστε πέμπτοι σε παραγωγικότητα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι είμαστε πιο παραγωγικοί από χώρες όπως η Γερμανία, η Ισπανία, η Ελβετία και η Ιταλία, αλλά το κόστος των αμοιβών μας είναι σημαντικά χαμηλότερο ακόμα και από χώρες όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Κροατία και η Σλοβενία. Μάλιστα η Υ.Π.Α. (Hellenic Aviation Service Provider – HASP) είναι η απολύτως φθηνότερη ανάμεσα σε 38 παρόχους, όσο αφορά το κόστος της παροχής των υπηρεσιών αεροναυτιλίας»
Επικαλούνται διαγράμματα, που περιέχονται στην ανακοίνωση, λέγοντας ότι δεν επιδέχονται αμφισβητήσεως, και προσθέτουν: «Δυστυχώς ο αποπροσανατολισμός που επιχειρείται αποδεικνύει ότι δεν έχει γίνει κατανοητό το μέγεθος του πραγματικού προβλήματος της Υ.Π.Α., το οποίο δεν είναι οι αμοιβές των Ε.Ε.Κ.. Εκτός και αν ο υπουργός πιστεύει ότι για την έλλειψη σύγχρονων συστημάτων ή για την παραβίαση των Ευρωπαϊκών Κανονισμών φταίει η αμοιβή των Ε.Ε.Κ.
Ακόμα και οι διαρροές ότι “οι Ε.Ε.Κ. θέλουν την οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια της Υ.Π.Α. για να μην πηγαίνουν αλλού τα τέλη διαδρομής” δείχνουν ότι δεν υπάρχει καμία κατανόηση του πλαισίου λειτουργίας των παρόχων αεροναυτιλίας. Τα τέλη αεροναυτιλίας πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για την κάλυψη της βάσης κόστους για την παροχή των υπηρεσιών αεροναυτιλίας, όχι γιατί το λένε οι Ε.Ε.Κ., αλλά γιατί το επιβάλλει ο Ε.Κ. 2019/317. Η δε υπόνοια που αφήνει η προαναφερθείσα δήλωση ότι σήμερα τα τέλη χρησιμοποιούνται για άλλους σκοπούς συνιστά ενδεχόμενη παραβίαση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την διαχείριση των κονδυλίων αυτών και θα μπορούσε να οδηγήσει στην παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Το περίφημο μπόνους που το ίδιο το υπουργείο βιάστηκε να θεσμοθετήσει φέτος για 3 χρόνια δεν έγινε γιατί ξαφνικά θέλησε το υπουργείο να πριμοδοτήσει τους ΕΕΚ, αλλά για να μπορέσει να καλυφθεί η γύμνια της Υ.Π.Α., έστω και μερικώς, από την υπερεργασία των Ε.Ε.Κ.. Μάλιστα ένα σημαντικό μέρος των Ε.Ε.Κ. έχει αρνηθεί να συμμετάσχει στο πρόγραμμα υπερεργασίας αδιαφορώντας για το ποσό. Το 2026 ενδέχεται να μην συμμετάσχουμε συνολικά ως κλάδος. Αυτό δεν έχει προβληματίσει το υπουργείο;»
«Καλούμε τις Διοικήσεις της Υ.Π.Α. και του Υπουργείου να ακούσουν τις προτάσεις μας και να μην αναλώνονται σε επιχειρήματα που θέλουν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από το πραγματικό πρόβλημα που είναι η κατάφωρη παραβίαση των Ευρωπαϊκών Κανονισμών από την Υ.Π.Α., την οποία επιβεβαιώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ίδιο το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μας έχει ήδη καταδικάσει και που όπως φαίνεται θα ασχοληθεί σύντομα ξανά με την Ελλάδα.» καταλήγει η ανακοίνωση των Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας.
ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: eurokinissi
Υπάρχουν τόποι που δεν είναι απλώς γεωγραφικοί προορισμοί αλλά ζωντανές σκηνές όπου η ιστορία συνομιλεί με το παρόν, ένας τέτοιος είναι Ερμούπολη της Σύρου. Περπατώντας στα μαρμαρόστρωτα σοκάκια της ανάμεσα στα επιβλητικά νεοκλασικά αρχοντικά που υψώνονται σαν σιωπηλοί μάρτυρες μιας εποχής ευμάρειας, αισθάνεσαι τον κοσμοπολίτικο αέρα του 19ου αιώνα, όταν η πόλη γεννημένη από τις στάχτες της Επανάστασης έγινε το εμπορικό, ναυτιλιακό και πολιτιστικό κέντρο του νέου ελληνικού κράτους. Το Δημαρχείο, έργο του Ερνέστου Τσίλλερ, είναι το αρχιτεκτονικό κόσμημα στην καρδιά της πλατείας Μιαούλη και μαζί με το εμβληματικό Θέατρο «Απόλλων» δεν αφηγούνται απλώς μια ιστορία πλούτου αλλά μια ιστορία καινοτομίας, εξωστρέφειας και προόδου.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό όπου το παρελθόν είναι τόσο έντονα παρόν, η επιλογή της Σύρου για τη φιλοξενία του 3ου Διεθνούς Συνεδρίου CHI Greece 2025 δεν ήταν μια τυχαία απόφαση αλλά μια πράξη με βαθύ συμβολισμό. Όπως τόνισε στον χαιρετισμό του ο δήμαρχος Σύρου-Ερμούπολης, Αλέξανδρος Αθανασίου, η Ερμούπολη ιστορικά πρωτοπόρος στις τεχνολογικές καινοτομίες αποτελεί τον ιδανικό τόπο συνάντησης της τεχνολογίας με τον άνθρωπο. Οι συζητήσεις για το μέλλον της Τεχνητής Νοημοσύνης και της διάδρασής μας με τις μηχανές δεν έλαβαν χώρα σε ένα αποστειρωμένο, φουτουριστικό περιβάλλον, αλλά σε χώρους φορτισμένους με ιστορία όπως το ιστορικό 1ο Γυμνάσιο Σύρου. Αυτό το κτίριο ήταν το πρώτο Γυμνάσιο του ελεύθερου ελληνικού έθνους που λειτούργησε το 1833, από το οποίο αποφοίτησαν προσωπικότητες όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, λειτούργησε ως μια σιωπηλή υπενθύμιση ότι κάθε τεχνολογική επανάσταση οφείλει τελικά να υπηρετεί τις διαχρονικές ανθρώπινες αξίες της παιδείας, της κοινότητας και της προόδου. Το συνέδριο δεν έθεσε απλώς το ερώτημα «τι μπορεί να κάνει η μηχανή;», αλλά το πιο ουσιαστικό «πώς αυτή η νέα, πανίσχυρη μηχανή εντάσσεται στην μακραίωνη ανθρώπινη ιστορία;».
Για τον αμύητο ο όρος «Αλληλεπίδραση Ανθρώπου-Υπολογιστή» (Human-Computer Interaction – HCI) μπορεί να ακούγεται τεχνικός και απόμακρος. Στην πραγματικότητα αφορά την καθημερινότητα όλων μας. Είναι το διεπιστημονικό πεδίο που μελετά, σχεδιάζει και βελτιώνει τον τρόπο που εμείς οι άνθρωποι χρησιμοποιούμε και «συνομιλούμε» με την τεχνολογία. Από την οθόνη αφής του κινητού μας και τον τρόπο που «σκρολάρουμε» στα κοινωνικά δίκτυα μέχρι τα πολύπλοκα συστήματα ελέγχου σε ένα πιλοτήριο αεροσκάφους, το HCI βρίσκεται παντού. Συνδυάζοντας γνώσεις από την πληροφορική, την ψυχολογία, τον σχεδιασμό (design) και τις κοινωνικές επιστήμες, ο στόχος του HCI είναι να κάνει την τεχνολογία όχι μόνο λειτουργική αλλά και εύχρηστη, προσβάσιμη, αποτελεσματική και ιδανικά ευχάριστη.
Στην καρδιά αυτής της παγκόσμιας προσπάθειας βρίσκεται η ACM SIGCHI (Special Interest Group on Computer-Human Interaction), η κορυφαία διεθνής επιστημονική κοινότητα στον τομέα. Διοργανώνει από το 1982 το ετήσιο συνέδριο CHI που θεωρείται το πιο έγκριτο στον κλάδο του παγκοσμίως. Η ύπαρξη και η δυναμική ανάπτυξη του ελληνικού παραρτήματος της Ελληνικής Κοινότητας ACM SIGCHI σηματοδοτεί μια κρίσιμη ωρίμανση για το τεχνολογικό οικοσύστημα της χώρας. Με περισσότερα από 320 μέλη από πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, τη βιομηχανία, από τα μεγάλα αστικά κέντρα μέχρι τα νησιά, η ελληνική κοινότητα δεν αποτελεί πλέον απλώς έναν καταναλωτή ξένης τεχνολογίας αλλά έναν ενεργό συμμέτοχο στον παγκόσμιο διάλογο για το πώς η τεχνολογία πρέπει να σχεδιάζεται και να κυβερνάται.
Όπως εύστοχα το έθεσε ο Παναγιώτης Γερμανάκος, Principal Research Scientist στην SAP SE, η κοινότητα CHI Greece «δίνει βήμα στην ελληνική κοινωνία, την Πολιτεία και τους νέους να έρθουν πιο κοντά με την επιστημονική γνώση, τη τεχνολογία και την πρακτική εφαρμογή της σε ένα περιβάλλον ασφαλές, αναδεικνύοντας παράλληλα προοπτικές αλλά και κινδύνους». Υπό το κεντρικό σύνθημα «σύνδεση, συμμετοχή και έμπνευση», το συνέδριο της Σύρου που διοργανώθηκε από το Τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, απέδειξε ότι η Ελλάδα διαθέτει το ανθρώπινο κεφάλαιο και το όραμα για να συμβάλει ουσιαστικά στη διαμόρφωση ενός ανθρωποκεντρικού ψηφιακού μέλλοντος.
Το συνέδριο της Σύρου αποτέλεσε ένα χωνευτήρι ιδεών όπου κορυφαίοι ακαδημαϊκοί και ερευνητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό διασταύρωσαν τις απόψεις τους για τις πιο πιεστικές προκλήσεις της εποχής μας. Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) ήταν όπως αναμενόταν ο αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής όχι όμως ως ένα αφηρημένο τεχνολογικό θαύμα, αλλά ως μια δύναμη που ήδη αναδιαμορφώνει την κοινωνία, την εργασία και την ίδια μας την σκέψη.
Μια από τις κεντρικές ανησυχίες που διαπέρασε το συνέδριο ήταν η διαπίστωση μιας θεμελιώδους αντίφασης. Η ίδια η δύναμη της σύγχρονης τεχνολογίας, η εξατομίκευση, αποτελεί ταυτόχρονα και τη μεγαλύτερη απειλή της. Οι αλγόριθμοι που μαθαίνουν τις προτιμήσεις μας για να μας προτείνουν περιεχόμενο, από τις σειρές στο Netflix μέχρι τα βίντεο στο TikTok, δημιουργούν αυτό που η Βίκυ Χαρίση, Research Scientist στο Singapore-MIT Alliance και το Harvard, ονόμασε “echo-chambers” ή «θαλάμους ηχούς». Μέσα σε αυτά τα ψηφιακά περιβάλλοντα ερχόμαστε σε επαφή μόνο με απόψεις και πληροφορίες που επιβεβαιώνουν τις ήδη υπάρχουσες πεποιθήσεις μας. Αυτό όπως προειδοποίησε, θέτει σε κίνδυνο την ευελιξία της σκέψης μας, ενισχύει την πόλωση και μπορεί να έχει συνέπειες ακόμη και για τις δημοκρατικές διαδικασίες.
Την ίδια ακριβώς παθογένεια περιέγραψε και ο Κώστας Μουρλάς, καθηγητής στο ΕΚΠΑ, μιλώντας για την «πληροφοριακή φούσκα» (filter-bubble) μέσα στην οποία ζούμε. Αν και φαινομενικά μας προστατεύει από την πληροφοριακή υπερφόρτωση, στην πραγματικότητα μας απομονώνει, στερώντας μας την επαφή με διαφορετικές οπτικές. Το ψυχολογικό κόστος αυτής της διαρκούς σύνδεσης και αλγοριθμικής πίεσης ανέλυσε ο καθηγητής Leonard Reinecke από το Πανεπιστήμιο του Mainz. Περιέγραψε έναν τρόπο ζωής «μόνιμα online» ο οποίος ενώ μπορεί να προσφέρει στιγμιαία ικανοποίηση, οδηγεί σε ψηφιακό άγχος, απόσπαση της προσοχής και μια διαρκή κοινωνική πίεση για διαθεσιμότητα.
Το πρόβλημα όπως αναδείχθηκε δεν είναι ένα «λάθος» του συστήματος αλλά ένα εγγενές χαρακτηριστικό του επιχειρηματικού μοντέλου που κυριαρχεί. Η Βίκυ Χαρίση ήταν κατηγορηματική, τα κίνητρα αυτών των εταιρειών βασίζονται «αποκλειστικά στην παρατεταμένη αλληλεπίδραση των χρηστών». Ο στόχος δεν είναι η ενημέρωσή μας αλλά η αιχμαλώτιση της προσοχής μας για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα. Οι λύσεις επομένως δεν μπορεί παρά να είναι δομικές. Ο Κώστας Μουρλάς υποστήριξε ότι η τεχνολογία υπάρχει ήδη για τη δημιουργία αλγορίθμων που προωθούν την ποικιλομορφία των ειδήσεων (news diversity) μια «θεμελιώδης ανάγκη για τη δημοκρατική ζωή». Η Βίκυ Χαρίση από την πλευρά της τόνισε την ανάγκη για ρυθμιστικά πλαίσια και ταυτόχρονα για την εκπαίδευση των ίδιων των πολιτών, ώστε να αναπτύξουν μια κριτική στάση απέναντι στο περιεχόμενο που καταναλώνουν.
Αν η διάγνωση του προβλήματος ήταν κοινή, εξίσου έντονη ήταν και η συζήτηση γύρω από το ποιός φέρει την ευθύνη και πώς μπορεί η καινοτομία να ευθυγραμμιστεί με το κοινό καλό; Στο σημείο αυτό αναδείχθηκε μια ενδιαφέρουσα τάση ανάμεσα στον ιδεαλισμό της ακαδημαϊκής κοινότητας και τον ρεαλισμό που επιβάλλουν οι κανόνες της αγοράς. Ο Πάνος Μαρκόπουλος, καθηγητής στο Eindhoven University of Technology, μίλησε για το όραμα του “HCI for Good” τονίζοντας ότι η επιστημονική κοινότητα είναι «πολύ κινητοποιημένη και ιδεαλιστική», με στόχο να χρησιμοποιήσει την τεχνολογία για το κοινωνικό όφελος. Ωστόσο αναγνώρισε ότι οι καλές προθέσεις δεν αρκούν. Χρειάζεται μια «ενημερωμένη κοινωνία» που θα προωθεί και θα θεσπίζει νομικά πλαίσια αλλά και συνεπείς οικονομικές επενδύσεις για να μετατραπούν οι ιδέες του εργαστηρίου σε εφαρμογές μεγάλης κλίμακας, κάτι που όπως σημείωσε, «είναι πιο δύσκολο να επιτευχθεί στην Ευρώπη και ειδικά στην Ελλάδα».
Η Βίκυ Χαρίση υιοθέτησε μια πιο σκληρή, πραγματιστική προσέγγιση τονίζοντας ότι η ευθύνη είναι συλλογική και πρέπει να επιμεριστεί. «Το μόνο κίνητρο κάθε εταιρείας είναι το κέρδος» δήλωσε, προσθέτοντας ότι «δεν υπάρχουν “δωρεάν” εφαρμογές ακόμη και αν το αντίτιμο δεν είναι τα χρήματα αλλά τα δεδομένα των πολιτών». Υπό αυτό το πρίσμα οι κυβερνήσεις έχουν την αδιαπραγμάτευτη ευθύνη να ορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού, θεσπίζοντας νομικά πλαίσια όπως ο Κανονισμός για την ΤΝ της ΕΕ (EU AI Act) για να προστατεύουν τους πολίτες. Από την άλλη, οι εταιρείες οφείλουν να συμμορφώνονται, να είναι διαφανείς και υπόλογες για τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούν. Το συμπέρασμα που προέκυψε από αυτή τη σύνθεση απόψεων είναι σαφές, η ηθική στην Τεχνητή Νοημοσύνη δεν μπορεί να είναι μια εθελοντική επιλογή. Πρέπει να ενσωματωθεί στον πυρήνα του συστήματος μέσω της νομοθεσίας, της ρύθμισης και της δημιουργίας ενός οικονομικού περιβάλλοντος που επιβραβεύει την υπεύθυνη καινοτομία.
Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους που συνοδεύουν την άνοδο της παραγωγικής ΤΝ (Generative AI) είναι η αντικατάσταση της ανθρώπινης εργασίας. Οι συζητήσεις στο CHI Greece ωστόσο απομάκρυναν το αφήγημα από την απλοϊκή σύγκρουση «άνθρωπος εναντίον μηχανής» και το μετέφεραν σε ένα πιο σύνθετο και αισιόδοξο μοντέλο συνεργασίας. Ο Παναγιώτης Κουτσαμπάσης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το περιέγραψε με μια εύστοχη μεταφορά: ο ρόλος του σχεδιαστή δεν χάνεται αλλά μετατρέπεται σε αυτόν του «μαέστρου» ή του «επιμελητή». Η ΤΝ γίνεται ένα πανίσχυρο εργαλείο που μπορεί να παράγει κώδικα, γραφικά και ιδέες, αλλά ο άνθρωπος παραμένει αυτός που θέτει τα ερωτήματα, αξιολογεί κριτικά τα αποτελέσματα και κυρίως φέρνει στη διαδικασία στοιχεία που η μηχανή δεν διαθέτει, «ενσυναίσθηση και κατανόηση των αναγκών των τελικών χρηστών».
Αυτή η άποψη ενισχύθηκε από την οπτική της βιομηχανίας. Ο Παναγιώτης Γερμανάκος της SAP εξήγησε ότι η «έξυπνη διάδραση» του μέλλοντος δεν αφορά απλώς πιο εξελιγμένα chatbots. Μιλάμε για μια ριζική αλλαγή όπου οι επαγγελματίες δεν θα χρησιμοποιούν απλώς «εργαλεία» αλλά θα κινούνται μέσα σε «δυναμικά οικοσυστήματα αλληλεπίδρασης». Αυτά τα συστήματα θα λειτουργούν προληπτικά, θα προβλέπουν τις ανάγκες, θα απλοποιούν πολύπλοκες διαδικασίες και θα προτείνουν λύσεις ενισχύοντας την ανθρώπινη απόδοση και όχι αντικαθιστώντας την. Η πραγματική επανάσταση λοιπόν, δεν είναι η ικανότητα της ΤΝ να παράγει περιεχόμενο αλλά η δυνατότητά της να αναδιαρθρώνει τις διαδικασίες, αυτοματοποιώντας τα τετριμμένα και απελευθερώνοντας τον άνθρωπο για να εστιάσει στη στρατηγική, τη δημιουργικότητα και τη λήψη κρίσιμων αποφάσεων.
Για να γίνουν αυτές οι θεωρητικές συζητήσεις πιο απτές, το συνέδριο παρουσίασε πληθώρα ερευνητικών εργασιών που δείχνουν πώς οι αρχές του HCI εφαρμόζονται στην πράξη. Μια τέτοια εργασία ήταν αυτή της Μαρίας Ρούσσου καθηγήτριας στο ΕΚΠΑ και μέλους της οργανωτικής επιτροπής, με τίτλο “Talking to Users in VR”. Η έρευνά της εξέτασε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να επικοινωνεί ένας ερευνητής με έναν συμμετέχοντα που είναι πλήρως εμβυθισμένος σε ένα περιβάλλον Εικονικής Πραγματικότητας (VR).
Συγκρίθηκαν τρεις μέθοδοι: απλή φωνητική επικοινωνία (Voice-Speaker), επικοινωνία μέσω μιας οθόνης βίντεο μέσα στο VR (Video-Screen) και επικοινωνία μέσω ενός τρισδιάστατου avatar του ερευνητή (3D-Avatar). Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά. Ενώ δεν υπήρξε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά στην απόδοση των χρηστών (δηλαδή ολοκλήρωσαν τις εργασίες τους το ίδιο καλά και με τις τρεις μεθόδους), η υποκειμενική τους εμπειρία ήταν εντελώς διαφορετική. Η μέθοδος του βίντεο θεωρήθηκε η πιο «αποτελεσματική» ενώ το avatar κρίθηκε ως το πιο «διασκεδαστικό» και το «αγαπημένο» των χρηστών. Αντίθετα η φωνή αν και ήταν η λιγότερο παρεμβατική θεωρήθηκε «απρόσωπη». Αυτή η μελέτη αποτελεί ένα τέλειο παράδειγμα της φιλοσοφίας του HCI, η επιτυχία μιας τεχνολογίας δεν κρίνεται μόνο από το αν «δουλεύει» αλλά και από το πώς «αισθάνεται» ο χρήστης. Η ανθρώπινη εμπειρία, το συναίσθημα, η αίσθηση της σύνδεσης είναι πρωταρχικές μετρήσεις επιτυχίας.
Πέρα από τον πλούσιο επιστημονικό διάλογο το συνέδριο CHI Greece 2025 λειτούργησε και ως ένας ισχυρός καταλύτης για την τοπική κοινωνία κάνοντας ορατή τη δυναμική που μπορεί να αναπτυχθεί όταν η ακαδημαϊκή κοινότητα, η τοπική αυτοδιοίκηση και ο επιχειρηματικός κόσμος συνεργάζονται. Ο χαιρετισμός του δημάρχου, Αλέξανδρου Αθανασίου, δεν ήταν απλώς εθιμοτυπικός. Εξέφρασε τη βαθιά πεποίθηση ότι το συνέδριο θα αποτελέσει «εφαλτήριο για νέες ιδέες και συνεργασίες», μετατρέποντας την Ερμούπολη ξανά σε έναν «πολυπολιτισμικό κόμβο που εμπνέει λαμπρούς ερευνητές».
Αυτή η γέφυρα μεταξύ θεωρίας και πράξης υπογραμμίστηκε με τον πιο εμφατικό τρόπο από τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου Κυκλάδων, Γιάννη Ρούσσο. Στη δήλωσή του, χαρακτήρισε τη συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου «καθοριστική» καθώς μπορεί να μεταφραστεί σε «απτά οφέλη για τις επιχειρήσεις της περιοχής». Εξήγησε πώς το Επιμελητήριο ως συνδετικός κρίκος με την αγορά, μπορεί να προωθήσει την εφαρμογή των επιστημονικών αποτελεσμάτων στις τοπικές ανάγκες, να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα και να αναβαθμίσει τις δεξιότητες επιχειρηματιών και εργαζομένων. Αυτή η σύμπραξη κατέληξε, είναι μια «επένδυση στο μέλλον της επιχειρηματικότητας των Κυκλάδων».
Η φυσική παρουσία όλων αυτών των φορέων στον ίδιο χώρο, η ανταλλαγή απόψεων που περιέγραψε ο καθηγητής Παναγιώτης Κουτσαμπάσης ως τον «παλμό» του συνεδρίου, μετέτρεψε την αφηρημένη έννοια του «οικοσυστήματος καινοτομίας» σε μια ζωντανή πραγματικότητα. Το μοντέλο της Σύρου απέδειξε ότι τα ακαδημαϊκά ιδρύματα, ειδικά αυτά της περιφέρειας, μπορούν να γίνουν πανίσχυροι μοχλοί τοπικής ανάπτυξης όταν συνεργάζονται ενεργά με την κοινωνία και την οικονομία.
Καθώς τα φώτα έσβηναν στο ιστορικό Γυμνάσιο της Σύρου όπου πραγματοποιήθηκε το Συνέδριο, οι σύνεδροι αναχωρούσαν από το λιμάνι της Ερμούπολης με το αποτύπωμα του CHI Greece 2025 να είναι σαφές και βαθιά θετικό. Χάρη στις άοκνες προσπάθειες της οργανωτικής επιτροπής το συνέδριο δεν ήταν απλώς μια ακαδημαϊκή συνάντηση υψηλού επιπέδου αλλά μια ουσιαστική παρέμβαση στον δημόσιο διάλογο για το τεχνολογικό μας μέλλον. Ανέδειξε μια ελληνική επιστημονική κοινότητα ώριμη, δυναμική και έτοιμη να αντιμετωπίσει τις παγκόσμιες προκλήσεις με κριτική σκέψη και ανθρωποκεντρική προσέγγιση.
Η επιτυχία της Σύρου δεν είναι το τέλος του ταξιδιού αλλά ένας φωτεινός σταθμός σε μια πορεία που συνεχίζεται με ακόμα μεγαλύτερη φιλοδοξία. Η κοινότητα του CHI Greece έχει ήδη χαράξει έναν καθαρό, μακροπρόθεσμο οδικό χάρτη αποδεικνύοντας ότι η πρωτοβουλία αυτή είναι στρατηγική και βιώσιμη. Το 2026 θα πραγματοποιηθεί μια ενδιάμεση ημερίδα, η οποία θα λειτουργήσει ως προπομπός για το επόμενο μεγάλο γεγονός. Το 2027 η σκυτάλη περνάει βόρεια. Επόμενος σταθμός είναι η Θεσσαλονίκη με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο να αναλαμβάνει τη διοργάνωση του επόμενου μεγάλου συνεδρίου. Αυτός ο σχεδιασμός στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα σταθερότητας και ανάπτυξης μετατρέποντας την επιτυχία της Σύρου σε θεμέλιο για ένα ακόμα πιο δυναμικό μέλλον για την έρευνα και την καινοτομία στην Ελλάδα.
(ΑΠΕ -ΜΠΕ / Πάνος Οπλοποιός / photo: ΑΠΕ -ΜΠΕ / EPA -EPA)
Για τα Τέμπη ειδικότερα, ο Θ. Κοντογέωργης σημείωσε: «Στεκόμαστε με απόλυτο σεβασμό στον αγώνα και τον Γολγοθά κάθε γονιού, όπως και του ανθρώπου που βρίσκεται στο Σύνταγμα. Αυτό το συναισθάνονται όλοι και είναι και το μέτρο των παρεμβάσεών μας. Για να αποκαλυφθεί πλήρως η αλήθεια, πρέπει να ξεκινήσει η δίκη. Αυτά τα θέματα τα χειρίζεται η Δικαιοσύνη, δεν θέλω να κάνω και δεν έχω κάνει ποτέ σχόλιο για τέτοια ζητήματα ή για να κρίνω επιλογές και αποφάσεις της Δικαιοσύνης».
Επιπροσθέτως, «αν κάτι πρέπει να διδαχθούμε όλοι μας είναι ότι σε καμία περίπτωση τέτοιες υποθέσεις δεν πρέπει να εργαλειοποιούνται πολιτικά. Και ελπίζω -παρόλο που γίνεται προσπάθεια- να μην γίνει αυτό τώρα. Δεν μπορούμε να παίζουμε με το συναίσθημα των ανθρώπων, αλλά γενικότερα με το υγιές συναίσθημα του ελληνικού λαού», διεμήνυσε και ζήτησε «να διδασκόμαστε όλοι από το πώς έχουμε διαχειρισθεί αυτήν την υπόθεση συνολικά».
Στα ελληνοτουρκικά, μετά την αρχική επισήμανση ότι «η πατρίδα μας είναι σημαντική χώρα», ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ κατέθεσε ως συλλογικό δίδαγμα, όπως είπε, ότι «δεν μας ταιριάζει ούτε η αλαζονεία αλλά ούτε η χαμηλή αυτοεκτίμηση». Επίσης, ως χώρα- μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, η πατρίδα μας «έχει καταφέρει να έχει αυξήσει την αποτρεπτική ικανότητα, να αποτελεί ισότιμο συνομιλητή στην περιοχή και με τον αραβικό κόσμο και με το Ισραήλ. Ταυτόχρονα να ασκεί τα κυριαρχικά δικαιώματά της με αποφασιστικότητα, ψυχραιμία και χωρίς να κάνει θόρυβο».
Επιδίωξη της κυβέρνησης, συνέχισε, είναι «κατοχυρώνοντας τις δικές μας θέσεις και ταυτόχρονα έχοντας ως προμετωπίδα το διεθνές δίκαιο να μπορούμε να εξασφαλίζουμε το καλύτερο για την πατρίδα μας». Με την ταυτόχρονη διευκρίνιση ότι είναι πολλά τα οφέλη από τη θετική ατζέντα, χωρίς όμως αυτή να αποτελεί αυτοσκοπός, διαβεβαίωσε: «Δεν υπάρχει υποβάθμιση της τουρκικής απειλής, έχουμε υποχρέωση να εξασφαλίζουμε στους συμπολίτες μας μέρισμα ειρήνης».
Αλλάζοντας θέμα, στα οικονομικά, αφού προσδιόρισε τα τρία βασικά μέτωπα (σούπερ μάρκετ, στεγαστικό, ενέργεια), υπογράμμισε εκ νέου τη βασική πολιτική τής κυβέρνησης, που είναι η αύξηση των εισοδημάτων, ταυτόχρονα με άλλες πολιτικές, όπως είναι οι έλεγχοι στην αγορά.
Για τις δημοσκοπήσεις, η πρώτη παρατήρησή του ήταν ότι «στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης η κυβέρνηση παραμένει πρώτη και με μεγάλη διαφορά», επέμεινε ωστόσο στα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων, τα οποία και προσδιορίζουν, όπως ανέφερε, «τις προτεραιότητες για το επόμενο διάστημα».
Σύμφωνα με την προσέγγιση του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, «η ψήφος του ελληνικού λαού το 2027 θα προσδιορισθεί από τα αποτελέσματα αυτής της δουλειάς, από το δημόσιο ύφος και το πώς συνομιλείς με την κοινωνία, και βέβαια -μην το υποτιμούμε- από το ποιος εξασφαλίζει μια ρεαλιστική και καλύτερη προοπτική για τη συνέχεια».
Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ δήλωσε ότι «για να μην έχουμε περισσότερα πρόστιμα και για να μην κλαίμε πάνω από τη χυμένη καρδάρα με το γάλα, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εξασφαλίσουμε ότι το συμφωνηθέν πλαίσιο θα υλοποιηθεί έτσι όπως πρέπει ώστε να δοθούν σωστά οι επιδοτήσεις».
Εκφράζοντας συγχρόνως τη λύπη του για τις καθυστερήσεις για την απόδοση των επιδοτήσεων, έκανε γνωστό ότι «ξεκινάμε τις επόμενες ημέρες τις αποζημιώσεις για τις ζωοτροφές και το ζωικό κεφάλαιο που χάθηκε λόγω της ευλογιάς, όπως και για τα φερτά υλικά για κάποιες καταστροφές που είχαν γίνει».
Εν κατακλείδι, «μόλις γίνει η σωστή αποτύπωση των γεωτεμαχίων και αυτά που έχουμε συμφωνήσει με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα ξεκινήσουν αμέσως οι πληρωμές από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Θα υπάρξει ένα αναλυτικό χρονοδιάγραμμα μόλις κλείσουμε όλο το πλάνο με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσα στον Οκτώβριο», διαβεβαίωσε κλείνοντας τη σχετική απάντηση.
Τέλος, ο Θ. Κοντογεώργης έκανε αναφορά και στο νερό, και στις δύο εκφάνσεις του, την καλύτερη διαχείριση αλλά και τα αντιπλημμυρικά: και οι δύο είναι «για μας προτεραιότητα. Έχουν βγει σχέδια για όλη τη χώρα και χρειάζονται σημαντικές επενδύσεις, οι οποίες προχωρούν».
ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: eurokinissi
Πιο συγκεκριμένα, σήμερα, Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2025, η υπουργός θα εκπροσωπήσει τον πρωθυπουργό στον αγιασμό και τα εγκαίνια, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, στο Εκκλησιαστικό Φοιτητικό Οικοτροφείο Αρρένων «Παναγία η Δεξιά» και το απόγευμα θα συναντηθεί με τον Πατριάρχη Σόφιας Δανιήλ.
Αύριο, Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2025, η κ. Ζαχαράκη θα επισκεφθεί το νέο σχολείο που κατασκευάζεται στην Πολίχνη μέσω ΣΔΙΤ.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι το 1ο ΓΕΛ Πολίχνης είναι ένα από τα 17 νέα σχολεία που δημιουργούνται μέσω ΣΔΙΤ στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και τα οποία θα καλύψουν τις ανάγκες 5.000 μαθητών σε 9 Δήμους. Όπως επισημαίνεται από την πλευρά του υπουργείου Παιδείας, προβλέπεται όχι μόνο η κατασκευή αλλά και η συντήρηση και διαχείριση των νέων σχολικών μονάδων για τα επόμενα 25 έτη. Το νέο κτίριο του σχολείου θα διαθέτει 9 κύριες αίθουσες διδασκαλίας, χώρους υγιεινής, wc ΑΜΕΑ, γραφεία, κυλικείο, γραφείο συλλόγου γονέων και μαθητικών κοινοτήτων, γραφεία διευθυντή, υποδιευθυντών, γραφεία καθηγητών, γραμματείες, χώρο αναμονής, χώρο φύλακα, ιατρείο αναρρωτήριο, χώρους υγιεινής προσωπικού, βιβλιοθήκη-αναγνωστήριο, εργαστήριο Τεχνολογίας, αποθήκη οργάνων, εργαστήριο πληροφορικής, εργαστήριο σχεδίου και αισθητικής αγωγής, εργαστήριο φυσικών επιστημών με παρασκευαστήριο και αίθουσες ξένων γλωσσών.
Επιπλέον, η κ. Ζαχαράκη θα παραβρεθεί στα εγκαίνια της φοιτητικής εστίας του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδας στη Σίνδο.
Πρόκειται για τη δεύτερη φοιτητική εστία του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδας. Οι πρυτανικές αρχές προχώρησαν στην αγορά ξενοδοχειακής μονάδας στην περιοχή της Σίνδου, πλησίον της Αλεξάνδρειας Πανεπιστημιούπολης έναντι 1.850.000 ευρώ, επεκτείνοντας έτσι τη δυνατότητα στέγασης για περισσότερους/ες από 180 φοιτητές και φοιτήτριες του ΔΙΠΑΕ.
Επίσης, θα πραγματοποιηθεί και ο αγιασμός του νέου γυμναστηρίου του ΔΙΠΑΕ, το οποίο θα παραδοθεί για χρήση τόσο στους φοιτητές όσο και στην τοπική κοινωνία. Μια εγκατάσταση που χτίστηκε το 2000 από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, αλλά έμεινε χωρίς άδεια, μετά από Ενέργειες της Πρυτανικής Αρχής και τη στήριξη του υπουργείου, έχει πλέον αδειοδοτηθεί.
Επιπλέον, η υπουργός Παιδείας θα παραβρεθεί στα εγκαίνια Έκθεσης Φωτογραφίας στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και το απόγευμα στο Β’ Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο Θεολογίας, υπό τον τίτλο «Η Ορθόδοξη Θεολογία και η ”οντολογία” της τεχνολογίας: ανθρωπολογικές, πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές συνέπειες».
ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: eurokinissi
«Χθες το βράδυ, οι ένοπλες δυνάμεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας εξαπέλυσαν ένα μαζικό πλήγμα με όπλα υψηλής ακρίβειας, μεγάλου βεληνεκούς από αέρα και θάλασσα και με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον επιχειρήσεων του στρατιωτικό-βιομηχανικού τομέα της Ουκρανίας, που χρησιμοποιούνται προς συμφέρον των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, όπως και υποδομές στρατιωτικών αεροδρομίων», ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας σε ένα δελτίο Τύπου.
ΑΠΕΜΠΕ – ΑΠΕΜΠΕ-EPA-RUSSIAN DEFENCE MINISTRY PRESS SERVICE photo
Οι βολιβιανές αρχές έχουν ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία με στόχο την έκδοσή του, σύμφωνα με το γραφείο του γενικού εισαγγελέα. «Ο πρώην ιερέας Χουάν Χ.Σ.Τ., 51 ετών, συνελήφθη. Κατηγορείται για σειρά σεξουαλικών επιθέσεων που φέρονται να διαπράχθηκαν εναντίον ανηλίκων σε οικοτροφείο της περιοχής Κοτσαμπάμπα το 2007», ανακοίνωσε η Μαρία Λουίσα Χερέρα, επικεφαλής διεθνών υποθέσεων του γραφείου του γενικού εισαγγελέα της Βολιβίας.
Τα εγκλήματα για τα οποία κατηγορείται ο συλληφθείς συνέβησαν στην Ταπακαρί, μια φτωχή πόλη 23.000 κατοίκων κοντά στην Κοτσαμπάμπα. Ο Ουρουγουανός ιερέας έφθασε εκεί το 2005 για να διευθύνει την πτέρυγα αρρένων του οικοτροφείου Άνχελ Τζέλμι, που φιλοξενούσε 72 παιδιά ηλικίας 8-17 ετών.
ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: pixabay
Με την ετήσια Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών στην «έδρα των διεθνιστών», τη Νέα Υόρκη, να ολοκληρώνεται, η κατάσταση στον πλανήτη της… σιωπής που λέγεται Γη έχει διαμορφωθεί ως εξής:
Παρόλο που η Ελλάδα πρωταγωνιστεί σε αρκετές διεθνιστικές πρακτικές, με την τοπική κυβέρνηση να έχει φέρει μέχρι και την ηλεκτρονική ταυτότητα-πορτοφόλι όταν στη Βρετανία ακόμα το συζητάνε (!!!), εντούτοις στην εγχώρια επικαιρότητα, εδώ και χρόνια, κυριαρχούν τα εξής θέματα:
ΑΠΕΜΠΕ-EPA-EPA photo αρχείου
Η σειρά οκτώ επεισοδίων ακολουθεί την ιστορία της οικογένειας Τρουέμπα, που καλύπτει έναν αιώνα βίαιων κοινωνικών αλλαγών στη Χιλή και καταλήγει σε μια κρίση που ωθεί τον περήφανο, τυραννικό πατριάρχη και την αγαπημένη του εγγονή σε αντίθετες πλευρές της σύγκρουσης.
Κατά την επίσκεψή της στη Χιλή, η Αλιέντε εξέφρασε τον ενθουσιασμό της για το πρότζεκτ, εκτελεστική παραγωγός του οποίου είναι η ηθοποιός Εύα Λονγκόρια.
«Είμαι στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσω αυτή τη μίνι σειρά, αν και δεν την έχω δει ολόκληρη. Έχω παρακολουθήσει μόνο τρία επεισόδια, αλλά είναι υπέροχα» είπε σε εκδήλωση με θέμα τη διασκευή της ιστορίας, στην οποία συμμετείχαν οι Φρανσίσκα Αλεγκρία, Φερνάντα Ουρεγιόλα και Αντρές Γουντ, που ανέλαβαν την επίβλεψη της σειράς.
«Στο μυαλό μου είχα το βιβλίο μου “Το Σπίτι των Πνευμάτων”, το οποίο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην οικογένειά μου» είπε και αναφερόμενη στην ταινία του 1993 τόνισε ότι εκείνη την εποχή, κάθε κινηματογραφικό έργο με εμπορική αξία έπρεπε να είναι στα αγγλικά και με αστέρες του κινηματογράφου.
«Έτσι, η ταινία είχε όλα τα αστέρια -Μέριλ Στριπ, Τζέρεμι Άιρονς, Αντόνιο Μπαντέρας – και γυρίστηκε στα αγγλικά στην Ευρώπη, αλλά δεν έχει τo άρωμα της Χιλής» πρόσθεσε.
Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στο Σαντιάγο της Χιλής, η Αλιέντε έδειξε στους παρευρισκόμενους ένα απόσπασμα από την ισπανόφωνη σειρά.
Νέες εικόνες αποκάλυψαν το καστ με επικεφαλής την Αλίν Κιούπενχαϊμ, τη Φερνάντα Ουρεγιόλα και τη Ρόσι Ερνάντεζ.
Με πωλήσεις περισσότερων από 70 εκατομμύρια αντίτυπων το βιβλίο «Το Σπίτι των Πνευμάτων» θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα του 20ου αιώνα και είχε προηγουμένως διασκευαστεί σε ταινία το 1993. Επιπλέον, το βιβλίο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην καθιέρωση της Ιζαμπέλ Αλιέντε ως της πιο πολυδιαβασμένης εν ζωή συγγραφέως στην ισπανική γλώσσα.
ΑΠΕ-ΜΠΕ – EPA-EFE
Όπως τονίζει, «οι υποδομές της Αττικής δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε ακραία φαινόμενα όπως η καταιγίδα Ντάνιελ που είδαμε στη χώρα μας πριν δύο χρόνια ή η πλημμύρα της Βαλένθια (Νοέμβριος 2024)». Προσθέτει δε πώς «Αν συνυπολογίσουμε ότι την τελευταία δεκαετία η Αττική έχει χάσει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό δασών, οδηγούμαστε στην εκτίμηση ότι τα πλημμυρικά φαινόμενα αναμένεται να είναι πιο έντονα στην περιοχή στα επόμενα χρόνια.»
Σε ερώτηση πόσο μπορεί να βοηθήσει στην διαχείριση των υδάτων του Κηφισού σε περίπτωση πλημμύρας ή κατασκευή ενός φράγματος στην περιοχή του Κόκκινου Μύλου από το οποίο τα νερά θα απελευθερώνονται σταδιακά για να μην πλημμυρίζουν χαμηλότερες περιοχές, όπως το Περιστέρι, το Αιγάλεω, ο Ρέντης, ο κύριος Διακάκης απαντά ότι «κατά καιρούς έχουν εκπονηθεί διάφορα έργα και μελέτες σχεδίασης αντιπλημμυρικών κατά μήκος του Κηφισού και των παραποτάμων. Τα περισσότερα από αυτά μπορούν να έχουν θετικό αποτύπωμα στο πρόβλημα των πλημμυρών. Θα πρέπει να εκπονηθούν όχι αποσπασματικά αλλά στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης παρέμβασης».
Ακολουθεί η συνέντευξη του Μιχάλη Διακάκη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον Γιώργο Ψύλλια.Ε: Κύριε καθηγητά γιατί παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες πλημμύρες με τις επακόλουθες καταστροφικές συνέπειες ;
Α: Η αύξηση των πλημμυρών καταγράφεται σε μεγαλύτερο βαθμό τις τελευταίες 2 δεκαετίες στην ευρύτερη περιοχή μας. Πρόσφατη έρευνα του ΕΚΠΑ σε συνεργασία με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών κατέδειξε μια πολύ σημαντική αύξηση της τάξης του 85% ειδικά των πολύ ακραίων πλημμυρών στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια έχουμε δει γεγονότα (όπως η καταιγίδα Daniel) που καταγράφουν ρεκόρ σε ό,τι αφορά τα φυσικά μεγέθη, το κόστος των επιπτώσεων αλλά και τον αριθμό νεκρών που προκαλούν στην ευρύτερη περιοχή. Βασικό στοιχείο που συμβάλει στην αύξηση αυτή είναι η κλιματική αλλαγή, η οποία έχει επηρεάσει σημαντικά την ατμόσφαιρα και στην περιοχή της Μεσογείου η οποία είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη οδηγεί σε φαινόμενα όπως η αύξηση της θερμοκρασίας του αέρα και της θάλασσας. Ταυτόχρονα η αλληλεπίδραση των πλημμυρών με ολοένα και περισσότερες κρίσιμες υποδομές και κοινωνικοοικονομικές δραστηριότητες, οι οποίες παρουσιάζουν πλέον σημαντική διασύνδεση και αλληλεξάρτηση μεταξύ τους αυξάνοντας σημαντικά τις επιπτώσεις.
Ε: Πόσο θωρακισμένη θα πρέπει να θεωρείται η Αττική από τις πλημμύρες ενόψει του χειμώνα; Στις περιοχές που κάηκαν το καλοκαίρι έχουν γίνει κάποια έργα;
Α: H Αττική και ιδίως το οικιστικό σύνολο της πρωτεύουσας είναι μια περιοχή χτισμένη και διαμορφωμένη με τις ανάγκες ενός περασμένου αιώνα, με πολύ φτωχό συνολικό σχεδιασμό και βεβαίως πολύ περιορισμένη μέριμνα σε ό,τι αφορά την αντιπλημμυρική προστασία. Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες που η ανάγκη της προστασίας από τις πλημμύρες έχει αναδειχθεί ως σημαντική προτεραιότητα έχουν προχωρήσει πολυάριθμα έργα τα οποία βελτιώνουν τις συνθήκες απορροής και μειώνουν τον κίνδυνο, τα οποία όμως μπορούν να ανταποκριθούν σε φαινόμενα έως μέσης έντασης και μάλιστα όχι σε όλες τις τοποθεσίες. Είναι δηλαδή μια περιοχή που δεν είναι διαμορφωμένη για το κλίμα του παρόντος και του μέλλοντος, της οποίας οι υποδομές δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε ακραία φαινόμενα όπως η καταιγίδα Ντάνιελ που είδαμε στη χώρα μας πριν 2 χρόνια ή η πλημμύρα της Βαλένθια (Νοέμβριος 2024). Μάλιστα αν συνυπολογίσουμε ότι την τελευταία δεκαετία η Αττική έχει χάσει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό δασών, οδηγούμαστε στην εκτίμηση ότι τα πλημμυρικά φαινόμενα αναμένεται να είναι πιο έντονα στην Αττική στα επόμενα χρόνια.
Ε: Έχουν παρουσιαστεί κατά καιρούς διάφορες μελέτες για την διαχείριση του Κηφισού ακόμη και η κατασκευή λίμνης ανάσχεσης στο ύψος της Αττικής οδού στον Κόκκινο Μύλο. Θεωρείτε ότι ένα τέτοιο έργο είναι εφικτό και απαραίτητο να γίνει ή υπάρχουν κι άλλες λύσεις;
Α: Κατά καιρούς έχουν εκπονηθεί διάφορα έργα και μελέτες σχεδίασης αντιπλημμυρικών κατά μήκος του Κηφισού και των παραποτάμων. Τα περισσότερα από αυτά μπορούν να έχουν θετικό αποτύπωμα στο πρόβλημα των πλημμυρών. Θα πρέπει να εκπονηθούν όχι αποσπασματικά αλλά στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης παρέμβασης όπου θα χρησιμοποιήσουμε όλα τα εργαλεία που έχουμε στη διάθεσή μας , συνδυάζοντας την ανάσχεση τη ροή των υδάτων στα ανάντη (στους ορεινούς όγκους), την εκπαίδευση των πολιτών, την ανανέωση των υποδομών και των υδραυλικών έργων και την σταδιακή διάνοιξη οδών για το νερό. Το τελευταίο στοιχείο αν και δύσκολα πραγματοποιήσιμο είναι σημαντικό να παραμένει η μακροπρόθεσμή μας στρατηγική στόχευση γιατί είναι το μόνο που μπορεί να δώσει ουσιαστικές λύσεις ειδικά στην Αττική.
Ε: Οι Δήμοι έχουν τις οικονομικές δυνατότητες για μεγάλης κλίμακας αντιπλημμυρικά έργα; Η πολιτεία κατά τη γνώμη σας διαθέτει τα απαραίτητα κονδύλια για αντιπλημμυρικά έργα;Α: Τα αντιπλημμυρικά έργα αποτελούν πολύ ακριβές υποδομές, οι οποίες αποδίδουν μεν οικονομικά σε μακροχρόνια βάση, αλλά απαιτούν πολύ σημαντικά κεφάλαια για να υλοποιηθούν με σωστό τρόπο. Είναι όμως επιβεβλημένο να υλοποιούνται για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας, ειδικά λόγω της κλιματικής κρίσης, λαμβάνοντας πάντα υπόψη τις δυνατότητες του προϋπολογισμού.
Ε: Πόσο απειλείται η Αττική από τα ρέματα που έχουν κλείσει ;
Α: Το κλείσιμο των ρεμάτων και η απομείωση των κρίσιμων διατομών είναι από τους πιο επιβαρυντικούς παράγοντες στο ζήτημα των πλημμυρών στη χώρα μας, και ειδικότερα στις παράκτιες περιοχές. Η ομαλή αποστράγγιση των υδάτων από τον άνω ρου των λεκανών απορροής , ειδικά κατά τη διάρκεια ισχυρών καταιγίδων και με την παρουσία φερτών υλικών αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη μείωση του κινδύνου πλημμυρών.
(ΑΠΕ -ΜΠΕ / photo: eurokinissi)
Η Eve Amoateng, 21 ετών, επέστρεφε από τη δουλειά της στο τελευταίο δρομολόγιο c2c της νύχτας από το Southend Central προς την οδό Fenchurch του Λονδίνου, όταν ανακάλυψε ότι ο γούνινος εισβολέας είχε επιβιβαστεί στο βαγόνι της.
Η Εύα και οι συνεπιβάτες της δεν μπορούσαν να καλέσουν για βοήθεια λόγω κακής λήψης κινητής τηλεφωνίας και η παρουσία της αλεπούς τους εμπόδισε να έχουν πρόσβαση στο διπλανό βαγόνι.
Μετά την αναχώρησή της από την καθορισμένη στάση της, η αλεπού συνέχισε το σόλο ταξίδι της προς τον επόμενο σταθμό – χωρίς να γνωρίζει αν παρέμεινε στο πλοίο μέχρι τον τερματικό σταθμό.
Η Εύα και οι άλλοι επιβάτες αναγκάστηκαν να σκαρφαλώνουν επάνω σε τραπέζια και καθίσματα καθ’ όλη τη διάρκεια του ημιώρου ταξιδιού στις 10 Σεπτεμβρίου, καθώς η αλεπού περιπλανιόταν ελεύθερα γύρω από τα βαγόνια.
Καταγράφοντας το παράξενο επεισόδιο στο κινητό της, η Ιβ, φοιτήτρια από το Σάουθεντ του Έσσεξ , εξήγησε: «Τελείωνα τη δουλειά αργά εκείνο το βράδυ στο Σάουθεντ, οπότε μπήκα στο τρένο και κάθισα στο βαγόνι που ήταν άδειο, αλλά υπήρχε μια ομάδα ανθρώπων ακριβώς στο πίσω μέρος του βαγονιού – δύο κορίτσια και ένας άντρας».
«Εκείνη [ένα από τα κορίτσια] είπε, “Γεια σας, μια αλεπού περιφέρεται γύρω από αυτό το βαγόνι. Αν ήμουν στη θέση σας, θα ερχόμουν να καθίσω μαζί μας στο πίσω μέρος.” Πήγα μαζί τους στο πίσω μέρος της άμαξας μόνο και μόνο για να βρω την αλεπού να πηδάει στα καθίσματα.
photo: pixabay
Παιδί θαύμα, που γοήτευσε το βρετανικό θεατρικό κοινό και σχεδόν άμεσα το Χόλιγουντ άνοιξε τις πύλες του, για να την καταστήσει μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς οικογενειακών ταινιών, αξιοποιώντας, το σπάνιο φυσικό της χάρισμα, την αισιοδοξία και θετική ενέργεια που εξέπεμπε. Ο λόγος για την Τζούλι Άντριους, μία σπουδαία ηθοποιό, που τραγουδούσε υπέροχα, χόρευε, έπαιζε, έκανε τα πάντα και μπόρεσε με την ερμηνευτική της απλότητα, να μας πείσει ότι ήταν γεννημένη για νταντά, πρωταγωνιστώντας στα δυο κλασικά μιούζικαλ της Disney «Μαίρη Πόπινς» και «Η Μελωδία της Ευτυχίας».
Το αστέρι της έλαμψε από την εφηβεία της, καθώς εμφανίστηκε στο Γουέστ Εντ το 1948 και η ερμηνεία της ως Σταχτοπούτας, στην ομώνυμη παράσταση χάλασε κόσμο και της άνοιξε το δρόμο για τη λεωφόρο της δόξας στο Μπρόντγουεϊ πριν κλείσει τα 19 της χρόνια.
Η Τζούλι Άντριους, που σε λίγες ημέρες συμπληρώνει τα 90 της χρόνια, υπήρξε η αδιαμφισβήτητη σταρ των ταινιών για όλη την οικογένεια, συνέδεσε το όνομά της με τον οξυδερκή και μάστορα της επιτυχίας («Ροζ Πάνθηρ», «Το Πάρτυ», «Πρόγευμα στο Τίφανις») Μπλέικ Έντουαρντς, με τον οποίο παντρεύτηκαν και έζησε μαζί του μία ήρεμη ζωή, μακριά από σκάνδαλα και ροζ δημοσιεύματα, αν και η ίδια αποτελούσε «καρπό ενός παράνομου έρωτα».
Η Τζούλι Άντριους γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1935 στο Σάρεϊ της Αγγλίας και έμαθε σε ηλικία 15 ετών ότι ο πραγματικός πατέρας της δεν ήταν ο Έντουαρντ Τσαρλς Γουέλς, ένας καθηγητής μεταλλοτεχνίας, αλλά παιδί μίας παράνομης ερωτικής σχέσης που είχε η μητέρα της, χωρίς να γίνουν γνωστές άλλες λεπτομέρειες. Με το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι γονείς της χώρισαν και η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε τον Τεντ Άντριους. Οι δυο τους συμμετείχαν στην ψυχαγωγία των στρατευμάτων κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η οικογένεια Άντριους, που ήταν πολύ φτωχή και ζούσε σε μια παραγκούπολη του Λονδίνου, πέρασε πολύ δύσκολες εποχές, ενώ η μικρή Τζούλι, έπρεπε να αντιμετωπίσει εκτός από την πείνα και τον πατριό της, έναν άλκοολικό βίαιο άντρα, που προσπάθησε να πάει στο κρεβάτι της ενώ ήταν μεθυσμένος…
Η θεατρική καριέρα της μητέρας της και του πατριού της βελτιώθηκε, όπως και τα οικονομικά τους και η Τζούλι θα αρχίσει να λαμβάνει μαθήματα σε σχολείο καλλιτεχνικής εκπαίδευσης και φωνητικής. Μάλιστα, η καθηγήτρια φωνητικής και σοπράνο Λίλιαν Στάιλς Άλεν, θα πει αργότερα ότι «το εύρος, η ακρίβεια και ο τόνος της φωνής τής Τζούλι με εξέπληξαν, κατέχοντας το σπάνιο χάρισμα της απόλυτης έντασης».
Το ταλέντο της θα το δείξει από παιδούλα όταν αυθόρμητα ανέβαινε στη σκηνή δίπλα στους γονείς της κι ενώ μεγαλώνοντας ανησυχούσε για το μέλλον της, καθώς δεν είχε ολοκληρωμένη σχολική εκπαίδευση. Θα βρεθεί να τραγουδά σόλο στον Ιππόδρομο του Λονδίνου, τη δύσκολη άρια της «Μινιόν» και το 1948, σε ηλικία 13 χρόνων εμφανίστηκε στο Royal Variety Performance ενώπιον του Βασιλιά Γεωργίου ΣΤ΄ και της Βασίλισσας Ελισάβετ. Θα ακολουθήσει η τεράστια επιτυχία με την Σταχτοπούτα και το θριαμβευτικό ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ με το εμβληματικό μιούζικαλ «Ωραία Μου Κυρία». Μια τεράστια επιτυχία που, ωστόσο, θα μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη με πρωταγωνίστρια την Όντρεϊ Χέπμπορν, η οποία δεν τραγουδούσε και θα αφήσει την Άντριους για πάντα με την απορία, γιατί έχασε αυτό τον ρόλο.
Η ατυχία δεν κράτησε, όμως για πολύ, καθώς αργότερα θα της προταθεί να κάνει το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο ως Μαίρη Πόπινς, στο ομώνυμο φιλμ. Μια τεράστια επιτυχία, που θα καταστήσει την Άντριους αστέρι πρώτου μεγέθους, θα επηρεάσει το παγκόσμιο παιδικό κοινό και θα της χαρίσει το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου. Το μιούζικαλ του ικανότατου Ρόμπερτ Στίβενσον, σε παραγωγή Disney, που συνδυάζει αρμονικά τη φαντασία με τη γλυκύτητα και τη θετική ενέργεια της Άντριους, θα σπάσει τα ταμεία και θα διεκδικήσει ακόμη 12 Όσκαρ.
Και πριν προλάβουν να σβήσουν οι προβολείς που έπεσαν πάνω στη νεαρά Αγγλίδα ηθοποιό, θα έρθει τον επόμενο χρόνο ακόμη μία τεράστια επιτυχία, αυτή της «Μελωδίας της Ευτυχίας», στην οποία η Τζούλι Άντριους κρατά και πάλι έναν ρόλο γκουβερνάντας, στη δεκαετία του ’30, όταν θέριευε ο ναζισμός. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, αλλά όχι και τόσο η εμπειρία της Άντριους από τα γυρίσματα. Μια δυσάρεστη εμπειρία, καθώς η βίλα στην οποία θα γινόντουσαν τα γυρίσματα ήταν η πρώην κατοικία του αρχηγού των Ες Ες Χάινριχ Χίμλερ και όπως αποκάλυψε η Άντριους στη βιογραφία της, «μπορούσες κυριολεκτικά να νιώσεις το κακό που είχε διαποτίσει τους τοίχους». Παρά ταύτα, αυτό δεν θα εμποδίσει την ταινία του Ρόμπερτ Γουάιζ να ξεπεράσει σε εισπράξεις ακόμη και το «Όσα Παίρνει ο Άνεμος» για κάποια χρόνια, να προταθεί για δέκα Όσκαρ (κερδίζοντας μεταξύ άλλων αυτά της Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας), ανάμεσά τους και αυτό για τον Α’ Γυναικείο Ρόλο, που θα χάσει η Άντριους από την Τζούλι Κρίστι. Αξίζει να αναφερθεί ότι το σάουντρακ της ταινίας, με τα τραγούδια του Χάμερστάιν που ερμήνευσε η Άντριους, πούλησε πάνω από 11 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, ένα πρωτόγνωρο ρεκόρ για κινηματογραφική μουσική.
Έχοντας με μόλις δυο ταινίες στο ενεργητικό της κατακτήσει την κορυφή του Χόλιγουντ, η Άντριους θα προσπαθήσει να απεξαρτηθεί από τον χαρακτηρισμό της «κινηματογραφικής νταντάς» και να προσγειωθεί στον άχαρο κόσμο του πραγματικού σινεμά. Με καλές και ακριβές παραγωγές στο ενεργητικό της («Χαβάη», «Γλυκιά μου Μίλι», «Η Σταρ» και «Darling Lili»), αλλά χωρίς την αναμενόμενη επιτυχία, καθώς το κοινό ζητούσε να τη βλέπει ως νέα Μαίρη Πόπινς, η Άντριους θα βρεθεί έτοιμη προς αποκαθήλωση. Άλλωστε το Χόλιγουντ δεν θέλει και πολύ για να ποδοπατήσει μία σταρ αν σταματήσει να κόβει εισιτήρια.
Ωστόσο, ο δεύτερος γάμος της το 1968 με τον καταξιωμένο σκηνοθέτη Μπλέικ Έντουαρντς – είχε προηγηθεί ο γάμος με τον σκηνογράφο Τόνι Γουόλτον – θα αναζωογονήσει δραστικά την καριέρα της, παρότι δεν μπόρεσε να φτάσει στα θριαμβευτικά επίπεδα του ξεκινήματός της. Προηγουμένως, είχε κάνει ένα τολμηρό όσο και ονειρικό βήμα, πρωταγωνιστώντας στο ψυχροπολεμικό θρίλερ του Χίτσκοκ «Σχισμένο Παραπέτασμα» και μάλιστα δίπλα στον Πολ Νιούμαν. Μια μέτρια ταινία για έναν Χίτσκοκ, με την Άντριους να μην μπορεί να μπει στο σύμπαν του «μετρ», αλλά ούτε και να δέσει με τον γόη σταρ.
Ο Έντουαρντς θα τη χρησιμοποιήσει στο παλαιομοδίτικο αλλά γοητευτικό «Αγάπησα Έναν Κατάσκοπο», δίπλα στον Ομάρ Σαρίφ, θα της δώσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη γιγάντια επιτυχία «Δέκα» αν και όλοι θυμούνται την Μπο Ντέρεκ, όπως και στο συμπαθέστατο «S.O.B.», ενώ θα κάνει και κάποιες εμφανίσεις στην ανυπέρβλητη σειρά ταινιών «Ροζ Πάνθηρ». Το 1995 ουσιαστικά θα κάνει το τελευταίο σημαντικό της φιλμ, πρωταγωνιστώντας στην χαριτωμένη και πικάντικη κομεντί «Βίκτωρ – Βικτόρια», παίζοντας διπλό ρόλο, πάνω στη διαμάχη των φύλων, μία ταινία που θα αποσπάσει θαυμάσιες κριτικές, βραβεία, αλλά θα πάει μέτρια στα εισιτήρια.
Θα ακολουθήσουν ορισμένες καλές ταινίες, με κυριότερες αυτές του Έντουαρντς, «Ο Άντρας που Αγαπούσε τις Γυναίκες», δίπλα στον Μπαρτ Ρέινολντς και «That’s Life» μαζί με τον Τζακ Λέμον, που όμως στα ταμεία πάτωσαν και η Άντριους αποφάσισε να απομακρυνθεί από τη μεγάλη οθόνη. Έτσι, πέρα από τη σύντομη επανεμφάνισή της στο «Ημερολόγιο μιας Πριγκίπισσας», όπου ανακεφαλαιώνει την περσόνα της ηθοποιού που αγαπήσαμε, θα δώσει σε αρκετά animation τη χαρισματική της φωνή, παρά τα προβλήματα υγείας που είχε.
Η Άντριους, που παρέμεινε δίπλα στον Έντουαρντς μέχρι την τελευταία του πνοή το 2010, σήμερα ζει ήσυχα στο Σαγκ Χάρμπορ της Νέας Υόρκης, έχοντας αποκτήσει εννέα εγγόνια και τρία δισέγγονα, ενώ για το ευρύ κοινό παραμένει η νταντά με τον καλοπροαίρετο χαρακτήρα, το κορίτσι με την υπέροχη φωνή, η οποία θα μας κρατά συντροφιά για πάντα.
(ΑΠΕ -ΜΠΕ / Χ. Αναγνωστάκης / photo: ΑΠΕ -ΜΠΕ / EPA -ANSA)