Κατ’ αρχάς, «εγκαλείται ο κ. Κασσελάκης, όχι από εμάς, αλλά από την “Εφημερίδα των Συντακτών”, η οποία έχει αναδείξει την αρθρογραφία του. Η δε αρθρογραφία είχε συγκεκριμένο περιεχόμενο. Εκείνη την εποχή ο κ. Κασσελάκης θεωρούσε ότι η μνημονιακή δέσμευση για 15.000 απολύσεις ήταν… φειδωλή και έπρεπε να είναι πιο μεγάλος ο αριθμός. Η αρθρογραφία, τότε, του κ. Κασσελάκη έλεγε ότι η κατάργηση των περιορισμών του κατωτάτου μισθού ενισχύει την ανταγωνιστικότητα των οικονομιών και διευκολύνει την είσοδο των ανέργων στην αγορά εργασίας.

Το να πει κανείς ότι άλλα έλεγα στα 24 μου και άλλα τώρα, προϋποθέτει μια διανοητική και πολιτική διαδρομή, προκειμένου να γίνει πειστική η μετατόπιση αυτή και να μη φανεί απλώς ευκαιριακή και συγκυριακή, του τύπου “κάπου είδα φως και μπήκα”. Αυτός είναι ένας εσωτερικός διάλογος στην Αριστερά, δεν με πολυαφορά και μάλλον υπάρχουν πολλά ζητήματα εκεί».

Με αφορμή, μάλιστα, προηγούμενο σχόλιο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, για το ότι ο ίδιος, ο κ. Βορίδης δηλαδή, μετακινήθηκε στη Νέα Δημοκρατία, ο υπουργός Επικρατείας απάντησε ως εξής: «Ο κ. Κασσελάκης διεκδικεί το δικαίωμά του […] να μετακινηθεί από τον πιο σκληρό πυρήνα της φιλελεύθερης Δεξιάς στη ριζοσπαστική Αριστερά. Δεν το λες και μικρή διαδρομή αυτό, είναι άλλα αντ’ άλλων. Όμως, δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα σε μένα από τα 30 μου στα 59 μου να έχω μετακινηθεί -αυτό δεν είναι αντιφατικό; Εν τω μεταξύ δεν πήγα από τη φιλελεύθερη Δεξιά στην άκρα ριζοσπαστική Αριστερά. Εγώ ήμουν στον εθνικιστικό χώρο – θέλετε να το πείτε στην άκρα Δεξιά;, εγώ το λέω Δεξιά – και πήγα στη Δεξιά…».

Και συνέχισε: «Για την κυβέρνηση το τι συμβαίνει στο ΣΥΡΙΖΑ, έχει ελάχιστη σημασία […] δεν είναι ο… καημός μου τι είδους αντιπολίτευση θα υπάρχει, αυτό είναι μια σεβαστή επιλογή του ελληνικού λαού». Και, εν κατακλείδι, «εμένα με ενδιαφέρει να ενισχύεται η επιρροή των ιδεών της Δεξιάς, με ενδιαφέρει να ενισχύεται η πολιτική υπεροχή της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή είναι η δουλειά μου».

Σε επόμενο σημείο επανέλαβε την προσέγγισή του – και «το έχω πει εδώ και πολύ καιρό» – ότι «η Αριστερά έχει υποστεί μια βαθύτατη στρατηγική ήττα, ήττα στην ιδεολογική και πολιτική ηγεμονία». Ήττα, η οποία, όπως είπε, κατεγράφη στις εθνικές εκλογές και επικυρώθηκε στις αυτοδιοικητικές, όπου η μείζων αντιπολίτευση δεν είχε έναν υποψήφιο περιφερειάρχη στο β’ γύρο. Τούτων δοθέντων, «αν κάποιος προσπαθεί να τα εξηγήσει λέγοντας ότι “με το που διώξαμε τον Τσίπρα και φέραμε τον Κασσελάκη, άλλαξαν όλα”, θεωρώ ότι ήδη διαπιστώνει ότι το ζήτημα είναι πολύ πιο σύνθετο και πολύ πιο δύσκολο. Αν, επίσης, κάποιος λέει ότι “θα φύγουν τα ‘βαρίδια’, τύπου Φίλης, Σκουρλέτης, Τσακαλώτος, Αχτσιόγλου και θα απογειωθεί το αερόστατο που λέγεται Κασσελάκης”, νομίζω ότι επίσης δεν καταλαβαίνει τις διεργασίες που έχουν γίνει στην ελληνική κοινωνία».

Ειδικώς για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, παρατήρησε ότι ένα ριζοσπαστικό κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ μετακινήθηκε προς το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και ένα άλλο κομμάτι είτε μετακινήθηκε προς την αποχή είτε προς το ΠΑΣΟΚ. Και σε ένα γενικότερο σχόλιο, «η δεύτερη κάλπη έχει, κατά το μάλλον ή ήττον, χαρακτηριστικά αξιολόγησης προσώπων -και αυτό το είχα πει πολύ πριν την πρώτη κάλπη». Όπως, επίσης, «είχα πει από τότε ότι τα πολιτικά συμπεράσματα επρόκειτο να βγουν στην πρώτη κάλπη […] αν κάποιος ήθελε να στείλει πολιτικό μήνυμα, γιατί δεν πήγε να ψηφίσει υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΠΑΣΟΚ;», διερωτήθηκε εξ άλλου.

Ειδικώς για το Δήμο Αθηναίων, αφού θύμισε ότι υπήρξαν δήμαρχοι, όπως ο Δ. Μπέης και Γ. Καμίνης, επικαλέστηκε την αλλαγή της κοινωνικής σύνθεσης και τη μετακίνηση «σημαντικών μεσαίων στρωμάτων προς τη δική μου εκλογική περιφέρεια, την Ανατολική Αττική». Και κατέληξε με το συμπέρασμα ότι «έχει αλλάξει η σύνθεση του εκλογικού σώματος. Η Α’ Αθηνών του 2023 δεν είναι η Α’ Αθηνών είκοσι πέντε χρόνια πριν».

(απεμπε – φωτο:eurokinissi)