Εξερευνώντας τους γενετικούς παράγοντες που κάνουν τα Golden Retriever πιο ευαίσθητα στον καρκίνο από άλλες ράτσες σκύλων, οι ερευνητές εντόπισαν ένα γονίδιο που σχετίζεται με τη μακροζωία και το οποίο έχει σχέση με ένα γονίδιο που προκαλεί την ταχεία ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων στους ανθρώπους.

Η ανακάλυψη, αναφέρεται ότι έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει golden retriever και εμάς.

Εξωστρεφής, αξιόπιστος, πρόθυμος να σε παρακαλέσει και σχετικά εύκολος στην εκπαίδευση. Αυτά τα χαρακτηριστικά κάνουν τα Golden Retriever αγαπημένα μεταξύ των ιδιοκτητών σκύλων. Δυστυχώς, ο φυσικός καρκίνος είναι η κύρια αιτία θανάτου σε σκύλους κατοικίδια, από αυτή την άποψη, η ράτσα έχει έως και 65% πιθανότητα να πεθάνει από καρκίνο.

photo: pixabay

Ερευνητές από το UC Davis εξέτασαν τη γενετική σύνθεση του Golden Retriever για να προσδιορίσουν εάν ορισμένοι γενετικοί παράγοντες θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην επιβίωσή τους. Ωστόσο, αντί να εξετάσουν τα γονίδια που σχετίζονται με τον καρκίνο, εξέτασαν αυτά που σχετίζονται με τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.

«Υποθέτουμε ότι η πλειονότητα των γκόλντεν ριτρίβερ έχει γενετική προδιάθεση για καρκίνο, αλλά αν μερικά από αυτά ζουν μέχρι τα 14, 15 ή 16, πιστεύαμε ότι θα μπορούσε να υπάρχει ένας άλλος γενετικός παράγοντας που βοηθά στον μετριασμό των κακών γονιδίων και το γονίδιο που εμφανίστηκε για εμάς είναι το HER4», δήλωσε ο Robert Rebhun, επικεφαλής και αντίστοιχος συγγραφέας της μελέτης.

Το HER4, γνωστό και ως ERBB4, είναι μέλος της οικογένειας των υποδοχέων του ανθρώπινου επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGF). Ανήκει στην ίδια οικογένεια με το HER2, ένα ανθρώπινο γονίδιο γνωστό για την ταχεία ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

Στη μελέτη συμμετείχαν περισσότερα από 300 γκόλντεν ριτρίβερ. Οι ερευνητές συνέκριναν το DNA από δείγματα αίματος σκύλων ζωντανών στα 14 με αυτά που πέθαναν πριν από τα 12. Διαπίστωσαν ότι οι σκύλοι με ορισμένες παραλλαγές του γονιδίου HER4 επιβίωσαν περισσότερο, κατά μέσο όρο, ζώντας έως 13,5 χρόνια, σε σύγκριση με 11,6 χρόνια ζωής που έζησαν εκείνοι που δεν το είχαν.

«Σχεδόν δύο χρόνια είναι μια σημαντική διαφορά στη ζωή ενός σκύλου», δήλωσε η Danika Bannasch, συν-ανταποκρίτρια της μελέτης. «Δεν θα θέλαμε όλοι τα αγαπημένα μας κατοικίδια να ζήσουν άλλα δύο χρόνια; Δύο χρόνια για τα golden retriever, είναι περίπου 15-20% αύξηση στη διάρκεια ζωής, που ισοδυναμεί με 12-14 χρόνια στους ανθρώπους».

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι η παραλλαγή του γονιδίου φαινόταν να είναι πιο σημαντική για τη μακροζωία των θηλυκών σκύλων σε σύγκριση με τα αρσενικά. Το HER4 έχει αποδειχθεί ότι αλληλεπιδρά με ορμόνες όπως τα οιστρογόνα και μπορεί επίσης να παίζει ρόλο στην επεξεργασία των περιβαλλοντικών τοξινών. Τα ευρήματα είναι μόνο μέρος του παζλ του τι κάνει τα Golden Retriever να είναι πιο ευαίσθητα στον καρκίνο.

«Θα εμπλέκονται πολλά γονίδια, αλλά το γεγονός ότι το γονίδιο που σχετίζεται με τη μακροζωία είναι επίσης ένα γονίδιο που εμπλέκεται στον καρκίνο ήταν πραγματικά ενδιαφέρον για εμάς», είπε ο Bannasch.

Επειδή οι σκύλοι παθαίνουν πολλά από τα ίδια είδη καρκίνου με τους ανθρώπους, η ανακάλυψη είναι σημαντική και για εμάς.

«Αν διαπιστώσουμε ότι αυτή η παραλλαγή στο HER4 είναι σημαντική είτε για το σχηματισμό ή την εξέλιξη του καρκίνου στα golden retriever ή αν μπορεί πραγματικά να τροποποιήσει τον κίνδυνο καρκίνου σε αυτόν τον πληθυσμό με προδιάθεση για καρκίνο, αυτό μπορεί να είναι κάτι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μελλοντικές μελέτες καρκίνου στους ανθρώπους», είπε ο Rebhun.

Το επόμενο βήμα για τους ερευνητές είναι να μελετήσουν έναν μεγαλύτερο πληθυσμό golden retriever για να δουν εάν τα αποτελέσματα μπορούν να αναπαραχθούν και να ανακαλύψουν πώς αυτή η γενετική παραλλαγή επηρεάζει την έκφραση ή τη λειτουργία των γονιδίων.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό GeroScience.

(photo: freepik)