Οι ερευνητές ανέλυσαν τρεις τύπους σακουλών – μια κομποστοποιήσιμη σακούλα από φυτικό άμυλο, μια ανακυκλωμένη πλαστική σακούλα και μια συμβατική πλαστική σακούλα.

Τα εξέθεσαν στο φως του ήλιου για να τα κάνουν να διασπαστούν και στη συνέχεια τα εξέθεσαν σε κύτταρα ψαριών.

Επίσης, στη συνέχεια τα κομποστοποίησαν και εξέτασαν το προκύπτον κομπόστ για τοξικότητα.

Ένα «υψηλό επίπεδο τοξικότητας» παρήχθη από τις βιοδιασπώμενες σακούλες, βλάπτοντας τα κύτταρα των ψαριών, σύμφωνα με τους συγγραφείς του Ισπανικού Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας (CSIC).

Οι ερευνητές βρήκαν υψηλό επίπεδο τοξικότητας στις κομποστοποιήσιμες πλαστικές σακούλες, το οποίο αυξάνεται με τη φωτοαποικοδόμηση (η αλλοίωση του πλαστικού υλικού από το υπεριώδες φως)

Προηγούμενη έρευνα προειδοποιεί ότι οι κομποστοποιήσιμες σακούλες εκπέμπουν μεθάνιο καθώς αποικοδομούνται σε χώρους υγειονομικής ταφής

Η Cinta Porte, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, που δημοσιεύθηκε στο Journal of Dangerous Materials, δήλωσε: «Μας εξέπληξε το γεγονός ότι τα κύτταρα που εκτέθηκαν σε συμβατικές πλαστικές σακούλες δεν έδειξαν ίχνος τοξικότητας.

«Ωστόσο, το ανιχνεύσαμε σε βιοδιασπώμενες, γεγονός που μείωσε τη βιωσιμότητα των κυττάρων.

«Η υπόθεσή μας είναι ότι οι κατασκευαστές προσθέτουν χημικά πρόσθετα για να φτιάξουν βιοδιασπώμενες σακούλες που θα μπορούσαν να είναι ιδιαίτερα τοξικές.

«Επιπλέον, οι ανακυκλωμένες πλαστικές σακούλες έδειξαν επίσης υψηλότερα επίπεδα τοξικότητας από τις συμβατικές, καθώς πλαστικά πρόσθετα θα προστεθούν επίσης για επαναχρησιμοποίηση».

Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι τοξίνες «έχουν ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση ρύπων που μπορούν να επηρεάσουν το περιβάλλον και να επηρεάσουν αρνητικά την υγεία του πληθυσμού».

Ο Amparo Lopez Rubio, συν-συγγραφέας, δήλωσε: «Η τοξικότητα που παρατηρείται μπορεί να προέρχεται τόσο από τα πρόσθετα που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας όσο και από τα θραύσματα βιοδιασπώμενων πλαστικών που παράγονται κατά τη διάρκεια της κομποστοποίησης».

«Είναι απαραίτητο να διερευνηθεί διεξοδικά η μετανάστευση και η οικοτοξικότητα αυτών των νέων υλικών και να θεσπιστεί ένα καλό κανονιστικό πλαίσιο, βάσει επιστημονικών στοιχείων, για να διασφαλιστεί η ασφάλειά τους πριν φτάσουν στην αγορά.

«Χρειαζόμαστε μια ανοιχτή και διαφανή αλληλεπίδραση με τις εταιρείες που θα μας επιτρέψει να προχωρήσουμε στην ανάπτυξη υλικών που, εκτός από το ότι είναι πιο βιώσιμα, είναι ασφαλή».

Οι συγγραφείς δήλωσαν ότι οι συγκεκριμένες χημικές ενώσεις που προστέθηκαν σε αυτές τις κομποστοποιήσιμες σακούλες δεν μπορούσαν να εντοπιστούν στη μελέτη, καθώς πολλά πρόσθετα προστατεύονται από διπλώματα ευρεσιτεχνίας.

Αλλά είναι πιθανό να είναι πλαστικοποιητές – ενώσεις που προστίθενται στο πλαστικό για να το κάνουν πιο εύκαμπτο.

Οι ερευνητές εξέτασαν τέσσερις διαφορετικούς τύπους κομποστοποιήσιμων σακουλών – κατασκευασμένες από τεραπθαλικό αδιπικό πολυβουτυλένιο και άμυλο, ένα μπουκάλι νερού μίας χρήσης από PET (τεραπθαλικό πολυαιθυλένιο), μια συμβατική πλαστική σακούλα από LDPE (πολυαιθυλένιο χαμηλής πυκνότητας) και δύο σακούλες σκουπιδιών από ανακυκλωμένο πολυαιθυλένιο.

Ο Tiantian Wang, πρώτος συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε: «Αν και κάθε κατασκευαστής μπορεί να προσθέσει διαφορετικά πρόσθετα στα προϊόντα του, έχουμε παρατηρήσει ότι όλες οι βιοδιασπώμενες σακούλες έχουν παρόμοια επίπεδα τοξικότητας».

Οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα: «Αυτή η εργασία καταδεικνύει την αυξημένη τοξικότητα των ανακυκλωμένων πλαστικών, των λιπασματοποιήσιμων πλαστικών και των ημι-αποικοδομημένων κομποστοποιήσιμων πλαστικών που προκύπτουν από μερική αποσύνθεση, σε σύγκριση με τα παρθένα συμβατικά πλαστικά εκχυλίσματα.

«Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη για πρόσθετες ερευνητικές προσπάθειες και την εφαρμογή ρυθμιστικών μέτρων πριν από την απελευθέρωση ώριμου κομπόστ στο περιβάλλον».

Πέρυσι, ερευνητές στο Μάντσεστερ ανέφεραν ότι οι κομποστοποιήσιμες σακούλες έχουν σχεδόν διπλάσιο αντίκτυπο από το παραδοσιακό πλαστικό στην “υπερθέρμανση του πλανήτη” και τέσσερις φορές μεγαλύτερο από το χαρτί.

Ενώ οι κομποστοποιήσιμες σακούλες μπορούν να αποικοδομηθούν σωστά μόνο κάτω από υψηλές θερμοκρασίες σε ειδικές μονάδες επεξεργασίας, απορρίπτονται ως επί το πλείστον σε γενικά απόβλητα πριν σταλούν σε χώρους υγειονομικής ταφής όπου απελευθερώνουν μεθάνιο, ανέφεραν οι ειδικοί.

(photo: pixabay)