Ενώ η λαϊκή φαντασία έχει συχνά τους σαμουράι να μαχαιρώνουν τους εαυτούς τους στο στομάχι και να αυτοκτονούν, αυτό συνέβη σπάνια κατά την περίοδο Έντο (1603 έως 1868).

Το παλαιότερο από τα τέσσερα μεταφρασμένα κείμενα, με το όνομα «Τα εσωτερικά μυστικά του Σεπούκου», χρονολογείται στον 17ο αιώνα. «Αυτό το έγγραφο περιέχει μυστικές διδασκαλίες που παραδοσιακά διδάσκονται μόνο προφορικά, ωστόσο έχουν καταγραφεί εδώ για να μην ξεχαστούν αυτά τα μαθήματα και να προετοιμαστούν οι Σαμουράι», έγραψε ο Μιζουσίμα Γιουκινάρι, ένας σαμουράι που έζησε μεταξύ 1607 και 1697, μια εποχή που ένας σογκούν κυβέρνησε ουσιαστικά την Ιαπωνία. Ενώ ο αυτοκράτορας ήταν τεχνικά ο ηγεμόνας της Ιαπωνίας, ο σογκούν είχε τον πραγματικό πολιτικό έλεγχο της χώρας. Κατά την περίοδο Έντο, οι σογκούν κατάγονταν από τον Τοκουγκάουα Ιεγιάσου, έναν πολέμαρχο που ανέβηκε στην εξουσία στην Ιαπωνία και έγινε σογκούν το 1603.

Τα κείμενα μεταφράστηκαν στα αγγλικά από τον Eric Shahan, έναν Ιάπωνα μεταφραστή που ειδικεύεται στη μετάφραση κειμένων πολεμικών τεχνών και δημοσιεύτηκαν στο βιβλίο ” Kaishaku: The Role of the Second “. Ο Shahan κατέχει επίσης ένα San Dan (μαύρη ζώνη τρίτου βαθμού) στο Kobudo και έχει μεταφράσει πολλά ιαπωνικά κείμενα πολεμικών τεχνών. Στην εισαγωγή, ο Shahan σημειώνει ότι η λέξη “kaishaku” ή “δεύτερος” είναι ένα άτομο που είναι υπεύθυνο για τη βοήθεια στην τελετή και συχνά εκτελούσε τον αποκεφαλισμό. Τα τέσσερα κείμενα γράφτηκαν για να βοηθήσουν να δοθούν οδηγίες στον kaishaku.

Τα κείμενα περιέγραφαν την τελετή, δείχνοντας πώς διέφερε ανάλογα με τον βαθμό ενός σαμουράι και για ποια εγκλήματα, εάν υπήρχαν, θεωρούνταν ένοχοι. Τα κείμενα σημειώνουν ότι ήταν ζωτικής σημασίας εκείνοι που έκαναν τον αποκεφαλισμό να το κάνουν σωστά, σημειώνοντας ότι ένα λάθος συγκεκριμένα θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη ντροπή.

«Είναι σημαντικό να μην παραλείψετε να προσέξετε πρώτα τα μάτια και μετά τα πόδια του ατόμου που κάνει Seppuku», ή του ατόμου που πρόκειται να πεθάνει, διαβάζει ένα από τα κείμενα που ονομάζεται «Μυστικές Παραδόσεις του Seppuku», που γράφτηκε το 1840 από έναν σαμουράι ονόματι Kudo Yukihiro. «Αν αποτύχετε να το κάνετε αυτό λόγω προσωπικής σχέσης με τους καταδικασθέντες, θα είναι απόδειξη ότι έχετε χάσει την πολεμική σας συμπεριφορά και θα οδηγήσετε σε αιώνια ντροπή τον εαυτό σας».

Ενώ η τελετή διέφερε τρομερά, πολλές εκδοχές της περιελάμβαναν να δίνεται σάκε (κρασί από ρύζι) στους καταδικασθέντες πριν φέρουν ένα μαχαίρι σε ένα πιάτο. Ενώ οι καταδικασθέντες μπορούσαν να βυθίσουν το μαχαίρι μέσα τους, αυτό συχνά δεν γινόταν. Αντίθετα, τα κείμενα υποδεικνύουν ότι ο kaishaku συχνά έκοβε το κεφάλι του καταδικασμένου αμέσως μετά την εξαγωγή του μαχαιριού, είπε ο Shahan στο Live Science.

Ο Σαχάν σημείωσε ότι η περίοδος Έντο, η εποχή που γράφτηκαν δύο από τα κείμενα, ήταν μια περίοδος σχετικής ειρήνης στην Ιαπωνία και οι σαμουράι δεν ήταν πάντα τόσο επιδέξιοι στα μαχαίρια και τα στιλέτα όσο παλαιότερα.

Σε παλαιότερες εποχές, όταν οι σαμουράι άνοιγαν το στομάχι τους κατά τη διάρκεια του Seppuku, το έκαναν με περίτεχνο τρόπο που περιελάμβανε «κόψιμο της κοιλιάς, από αριστερά προς τα δεξιά στη συνέχεια, τραβώντας το μαχαίρι έξω και στη συνέχεια κόψιμο κατευθείαν προς τα κάτω για να κάνουν ένα σχήμα σταυρού πριν αφαιρέσουν το μαχαίρι και το τοποθετήσουν στο δεξί τους γόνατο», είπε ο Shahan. Το χαμηλότερο επίπεδο δεξιοτήτων που έτειναν να έχουν οι σαμουράι στην περίοδο Έντο, τους δυσκόλευε να το εκτελέσουν σωστά.

Η κατάταξη ενός ατόμου υπαγόρευε συχνά τον τρόπο διεξαγωγής της τελετής. Εάν οι καταδικασθέντες περιελάμβαναν άρχοντες και υψηλόβαθμους σαμουράι, θα τους χορηγούνταν το υψηλότερο επίπεδο μεταχείρισης.

Τα αποκεφαλισμένα κεφάλια υψηλόβαθμων σαμουράι είχαν επίσης πιθανώς καλύτερη μεταχείριση μετά το θάνατο από αυτά των πολεμιστών κατώτερου επιπέδου. Το κείμενο που έγραψε ο Yukihiro περιγράφει πώς, τουλάχιστον για εκτελέσεις υψηλού επιπέδου, τα μαλλιά του αποκεφαλισμένου κεφαλιού πρέπει να αρωματίζονται μετά και να τυλίγονται σε ένα λευκό τετράγωνο ύφασμα πριν τοποθετηθούν σε ένα κουτί.

Ενώ τα κείμενα λένε ότι ένας υψηλόβαθμος σαμουράι πρέπει να αντιμετωπίζεται καλύτερα κατά τη διάρκεια του Seppuku, αυτό μπορεί να μην συνέβαινε πάντα.

photo: pixabay