Οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν ότι οι πέτρινες κατασκευές κατασκευάστηκαν από Πολυνήσιους περίπου πριν από 900 χρόνια. Ωστόσο, ο Graham Hancock, Βρετανός συγγραφέας και εξερευνητής , ισχυρίζεται ότι φτιάχτηκαν περισσότερο από 11.000 έτη πριν.

Το νησί του Πάσχα φιλοξενεί περίπου 1.000 μεγάλα πέτρινα κεφάλια, γνωστά ως Μοάι, διάσπαρτα σε όλο το νησί.

Ο Χάνκοκ υποστηρίζει ότι το νησί κατοικήθηκε και τα αγάλματα χτίστηκαν πριν από περίπου 12.000 χρόνια, με έναν πληθυσμό να παραμένει στο νησί για να συναντήσει τελικά τους Πολυνήσιους.

Η θεωρία του βασίζεται σε μια μελέτη που υποδηλώνει ότι φυτά μπανάνας υπήρχαν στο νησί του Πάσχα τουλάχιστον πριν από 3.000 χρόνια. Το χρησιμοποιεί αυτό για να υποστηρίξει ότι τα φυτά —και ένας προϋπάρχων πληθυσμός— έφτασαν πριν από 12.000 χρόνια, στο τέλος της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων.

«Αυτό που προτείνω είναι ότι οι Πολυνήσιοι συνάντησαν έναν προϋπάρχοντα πληθυσμό σε αυτό το νησί, όπως αποδεικνύεται από αυτά τα [υπολείμματα] μπανάνας… που υπήρχαν εκεί τουλάχιστον πριν από 3.000 χρόνια», είπε στην DailyMail.com.

«Και ότι από αυτόν τον προϋπάρχοντα πληθυσμό, κληρονόμησαν τις παλιότερες παραδόσεις και τραγούδια που βλέπουμε σήμερα».

Ο Χάνκοκ προτείνει επίσης ότι τα αγάλματα στο νησί του Πάσχα είναι πιθανότατα πολύ παλαιότερα από τις τεράστιες βάσεις- που ονομάζονται Ahu Vinapu – στις οποίες κάθονται πολλά από αυτά, επισημαίνοντας ότι και τα δύο διαθέτουν διαφορετικές τεχνικές κατασκευής.

Οι ισχυρισμοί αποτελούν μέρος της υπόθεσης του Χάνκοκ «Πολιτισμός της Χαμένης Εποχής των Παγετώνων», η οποία υποδηλώνει ότι ένας εξαιρετικά προηγμένος αρχαίος πολιτισμός υπήρχε πριν από το τέλος της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων.

Αυτή η θεωρία έχει στρέψει τα βλέμματα του παγκόσμιου κοινού μέσω της σειράς «Ancient Apocalypse» του Netflix.

Ωστόσο, έχει επικριθεί από πολλούς αρχαιολόγους που υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να υποστηρίξουν τους ισχυρισμούς του Χάνκοκ.

Σύμφωνα με τον Hancock, τα αγάλματα είναι απλά, λεία έργα, ενώ οι βάσεις στις οποίες στηρίζονται τα κεφάλια είναι πολύ πιο ακατέργαστες, κατασκευασμένες από θραύσματα πέτρας στοιβαγμένα μεταξύ τους.

Ο Δρ Dale F. Simpson Jr., ένας αρχαιολόγος που έχει μελετήσει το Moai, αντέκρουσε τους ισχυρισμούς του Hancock. Επισήμανε ότι παρόμοια πέτρινα αγάλματα βρίσκονται σε πολλά άλλα νησιά, συμπεριλαμβανομένου του Hiva Oa στα νησιά Marquesas και των νησιών Raivavae.

Αυτά τα αγάλματα είναι επίσης τοποθετημένα παρόμοια με εκείνα στο νησί του Πάσχα, με τα χέρια τους δεμένα γύρω από την κοιλιά τους και με τις ίδιες επιμήκεις φιγούρες – υποδηλώνοντας μια πιθανή σύνδεση μεταξύ των κατασκευαστών τους.

«[Το Νησί του Πάσχα] είναι ένα από τα πιο εκπληκτικά μέρη στον πλανήτη Γη που έχω πάει. Είναι γεμάτο μυστήριο», είπε ο Δρ Σίμπσον. «Αλλά μερικές φορές, οι άνθρωποι παίρνουν κάποια μικρά δεδομένα και τα μετατρέπουν σε μακρο-ερμηνείες για να υποστηρίξουν ισχυρισμούς που δεν είναι πλήρως τεκμηριωμένοι».

Το νησί του Πάσχα είναι ένα από τα πιο απομακρυσμένα νησιά στη Γη, που βρίσκεται περίπου 1.200 μίλια (2.000 χιλιόμετρα) από την πλησιέστερη ξηρά, τα νησιά Pitcairn, και περισσότερα από 2.100 μίλια (3.500 χιλιόμετρα) από τις ακτές της Χιλής.

Τόσο ο Χάνκοκ όσο και οι αρχαιολόγοι συμφωνούν ότι το πώς κάποιος έφτασε στο νησί του Πάσχα δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα «θαύμα».

Ωστόσο, σε αντίθεση με τους ακαδημαϊκούς, ο Hancock προτείνει ότι το νησί είχε εγκατασταθεί πολύ νωρίτερα.

Μια δεύτερη μελέτη, που δημοσιεύθηκε το 2008, έδειξε ότι το νησί ήταν κατοικημένο με διάφορους θάμνους και βότανα -φυτά που δυνητικά συμβαδίζουν με την ανθρώπινη κατοίκηση- περίπου πριν από 14.000 με 10.000 χρόνια.

Μιλώντας στο DailyMail.com, οι αρχαιολόγοι εξέφρασαν ανησυχίες για τη μελέτη του 2013, σημειώνοντας ότι τα ιζήματα, ιδιαίτερα σε περιοχές με νερό όπως οι κρατήρες, μπορούν να μετατοπιστούν με την πάροδο του χρόνου.

Αυτή η κίνηση θα μπορούσε να προκαλέσει υπολείμματα, όπως αυτά των φυτών μπανάνας, να εγκατασταθούν σε πολύ παλαιότερα στρώματα, δημιουργώντας μια ανακριβή εντύπωση για τη χλωρίδα και την πανίδα του νησιού κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου.

Ο Δρ Simpson πρόσθεσε ότι τα στοιχεία δείχνουν ότι έξι είδη μεγάλων, χωρίς πτήση στεριανών πτηνών υπήρχαν στο νησί πριν από περισσότερα από 1.000 χρόνια – ένα εύρημα που συνήθως δεν συνάδει με την ανθρώπινη κατοίκηση.

Επιπλέον, δεν υπάρχουν στοιχεία για χοίρους, σκύλους, βοοειδή ή άλλα μεγάλα ζώα που συνήθως συνδέονται με την ανθρώπινη κατοίκηση στο νησί του Πάσχα πριν από αρκετές χιλιάδες χρόνια.

Στη σειρά του Netflix, ο Χάνκοκ υπογραμμίζει τις προφορικές παραδόσεις στο Νησί του Πάσχα που περιγράφουν ανθρώπους που φτάνουν από ένα νησί που ονομάζεται Χίβα, το οποίο πλημμύρισε και ανάγκασε τους κατοίκους του να μετεγκατασταθούν.

Προτείνει ότι όταν έφτασαν οι πρώτοι άποικοι, το νησί του Πάσχα ήταν πιθανότατα μεγαλύτερο λόγω της χαμηλότερης στάθμης της θάλασσας και των μετακινήσεων των τεκτονικών πλακών. Θεωρεί ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ζούσε στις βυθισμένες πλέον χαμηλές περιοχές.

Όταν η DailyMail.com παρουσίασε την απάντηση των αρχαιολόγων στον Χάνκοκ, είπε: «Δεν βλέπω τίποτα στην οικολογία του νησιού που να αποκλείει μια ανθρώπινη παρουσία τόσο πολύ πίσω, και αμφιβάλλω αν κάποιος έχει ψάξει συγκεκριμένα για στοιχεία τέτοιας πρώιμης εγκατάστασης.

«Δεν εκπλήσσομαι που αυτή η κληρονομιά εικονογραφία εμφανίζεται σε άλλα μέρη της Πολυνησίας καθώς και στο νησί του Πάσχα».

Ωστόσο, τα Μοάι του Νησιού του Πάσχα είναι τόσο διαφορετικά από τις ανθρωπόμορφες φιγούρες των Marquesas και των Raivavae που πιστεύω ότι είναι κατανοητό ότι έχουν εξελιχθεί εντελώς ανεξάρτητα από αυτές τις φιγούρες», είπε ο Hancock.

«Παρόλα αυτά, μοιράζονται ένα βασικό στοιχείο του εικονογραφικού «DNA» που βρέθηκε διάσπαρτο σε όλο τον κόσμο και σε όλη την ιστορία—δηλαδή τα χέρια που βρίσκονται κοντά στον αφαλό».

Ο Χάνκοκ ετοιμάζεται τώρα για την τρίτη σεζόν του Ancient Apocalypse, η οποία ελπίζει να επικεντρωθεί στην Αρχαία Αίγυπτο.

photo: pixabay